در سطح یخزده مریخ ، حسگری تعبیه شده که عمل خواندن دیتا و انتقال خودکار آن را به یک
ماهواره اطلاعاتی بر عهده دارد.
کد خبر: ۲۳۸۰۹
از آنجا بسته های اطلاعاتی برای محققان ساکن سفینه ارسال شده و آنها نیز پس از بررسی داده ها و تحلیل آن به وسیله ایمیل ، آن را برای زمین منتقل می کنند.
هر چند این موضوع در وهله اول افسانه ای علمی تلقی می شود ، اما بزودی به واقعیت خواهد
پیوست . اینترنت بین سیاره ای (IPN) طرفداران بیشتری پیدا کرده و به تازگی هم و غم اصلی
وینستون سرف ، پدر اینترنت و طراح تی سی پی آی پی نیز شده است .
آی پی ان در زنجیره ای از هابها و سوئیچرهای بین سیاره ای با اتصالات backbone بین
ایستگاه های فضایی ، سفینه ها و ایستگاه های سیاره ای پیاده سازی خواهد شد. یک قطب اصلی
نیز برای مدیریت بر ترافیک اینترنتی بر مقیاس های هزار میلیون مایلی ایجاد می شود.
محققان در مرکز آی پی ان ، آدرسهای اینترنتی در سیارات ، ماهواره ها و سفینه های فضایی را
در سیستم های خورشیدی مدیریت می کنند. بر این اساس ، آنان امیدوارند اولین ماهواره های
مجهز به آی پی ان (اینترنت بین سیاره ای) را تا سال 2005 راه اندازی کنند. با داشتن 2 ماهواره
مجهز به اینترنت بین سیاره ای در مدار کره مریخ شبکه اینترنت بین سیاره ای برای اولین بار در
طول تاریخ بشر متحقق خواهد شد.
ناسا نیز در این راه به این شبکه بزرگ با تمام امکاناتی که دارد از جمله دیشهای مستقر در
کالیفرنیا ، اسپانیا و استرالیا که برای نقل و انتقالات سفینه ها در نظر گرفته شده ، می پیوندد.
اشکال بزرگ این شبکه قدرت بینایی ایستگاه ها بین یکدیگر است . بدین معنی که فضانوردان
یا سیارک ها باید قبل از ارسال پیام به زمین در منطقه دید مناسبی جا بگیرند تا عمل ارسال را
بتوانند انجام دهند. امکان گم شدن دیتا هنگام ارسال از فضانوردان به دیشهای زمینی مذکور نیز
وجود دارد.
یحتمل آی پی ان با سیستم ایمیل راه اندازی و توسعه می یابد جایی که اطلاعات ابتدا ذخیره
شده و سپس به وسیله قطب های فضایی روی سیستم فوروارد می شوند. این شبکه منحصر به فرد
و همیشه آنلاین با کمی تاخیر روبه رو می شود و در مورد کره مریخ این سیستم اینترنتی روی
چندین ماهواره ای که دایما دور کره می چرخند نصب و راه اندازی می شود.
فضانوردان پیامهای خود را به نزدیکترین مرکز فضایی ارسال کرده و آن نیز به طور خودکار به
زمین ارسال می کند.
متدولوژی ذخیره و فوروارد اطلاعات روی شبکه آی پی ان (اینترنت بین سیاره ای) مشکلات کنونی ارتباطاتی در فضا را به حداقل می رساند.
ژوئن امسال همگان به ماموریت سفر به مریخ چشم دوخته اند که با حمل پروتکل CCSDS فراساختارهای آی پی ان را مستقر خواهند کرد.