بررسی 30ساله سینمای ایران (قسمت یازدهم) ‌

«قرمز» در‌‌اکران غوغا کرد

سال 1378 سال 2 ستاره جدید سینمای ایران محمدرضا فروتن و هدیه تهرانی است. این دو با چهره و ظاهری خاص و بازی و صدایی که تا پیش از آن کمتر مقبول تماشاگران می‌افتاد هر دو با فیلمی از کیمیایی به تماشاگر شناسانده شدند (تهرانی با «سلطان» و فروتن با «مرسدس»)‌، سپس در «قرمز» (دومین فیلم جیرانی بعد از حدود 10 سال)‌ نقش مقابل یکدیگر را برعهده گرفتند و سرانجام در شب پایانی جشنواره هفدهم هر دو سیمرغ در دست به خانه برگشتند.
کد خبر: ۲۳۶۶۶۸

«قرمز» در اکران نیز غوغا کرد و این دو بازیگر تمامی سال‌های بعدی‌شان را نیز به بازی‌های پی در پی در فیلم‌های تازه (و تقریبا بیشتر آنها پرفروش)‌ اختصاص دادند.  تهرانی به جز «قرمز» (پرفروش‌ترین فیلم سال)‌ در سال 1378 دو فیلم «غریبانه» و «سیاوش» را هم بر پرده داشت که آن دو نیز در بالای جدول فروش قرار گرفتند. مثل فروتن که او هم «دو زن» را به همراه نیکی کریمی به فروش بالا رساند. فروتن در این سال در فیلم دیگری از کیمیایی (فریاد)‌ نیز حضور یافت که فروش این فیلم متوسط بود. در این سال بعد از مدت‌هاف فیلم نخل طلا گرفته کیارستمی در جشنواره کن یعنی «طعم گیلاس» بر پرده افتاد و با وجود نمایش در سینماهایی محدود، فروش آن از بسیاری از فیلم‌های تجاری سال بیشتر بود.

رسول صدرعاملی، با «دختری با کفش‌های کتانی» نخستین اثر سه‌گانه‌اش درباره دختران نوجوان را عرضه کرد و تماشاگران مثل همیشه از فیلم‌های این فیلمساز استقبال کردند (در کارنامه صدرعاملی کمتر فیلمی هست که دخل و خرج نکرده باشد)‌.

«دختری با کفش‌های کتانی» جریان‌ساز شد و از آن پس سیل دختران فراری بودند که سر در سینماها را اشغال کردند؛ درست مثل «سیاوش» که پسران گیتار به دست را به روی پرده آورد و آنها، گاه و بی‌گاه با بهانه و بی‌بهانه در هر جایی از فیلم گیتار می‌زدند و آواز می‌خواندند.

سال‌های اولیه دولت اصلاحات، از نظرهایی به سال‌های اولیه بعد از انقلاب شباهت داشت. در آن سال‌ها بازیگران (یا دوبلورها از زبان آنها)‌ در هر نقطه‌ای از فیلم (گاه در فیلمی با موضوعی کلا بی‌ربط با مسائل سیاسی)‌ شعارهای مد روز را بر زبان می‌آوردند و همه را متعجب می‌کردند. در این دوره نیز به تبع عارضه «سیاست‌زدگی» در جامعه، سینما نیز به این آفت دچار شد و به جز انگشت شمار فیلم‌هایی که توانستند از این فضا بهره ببرند. خیلی از آثار مملو از این شعارها بودند. تفاوت این دو دوره (ابتدای انقلاب و اصلاحات)‌ در سینما شیوه پایان هر دو دوره شعارزدگی بود. در اولی سینماگران خود متوجه پایان تاریخ مصرف آن نوع کارها شدند و در دومی مسوولان جلوی ادامه کار را گرفتند.

«توتیا» (ساخته‌ ایرج قادری که البته با غلط املایی برتیتراژ، پوستر و پلاکارد نام آن «طوطیا» قید شده بود.) شیدا (کمال تبریزی)‌، رنگ خدا (مجید مجیدی)‌، جوانی (مجید قاری‌زاده)‌، عشق بدون مرز‌(پوران درخشنده)‌، عشق +2 (رضا کریمی)‌، شوخی (همایون اسعدیان)‌، جهان پهلوان تختی (بهروز افخمی)‌، روبان قرمز (حاتمی‌کیا)‌، ساحره (داوود میرباقری)‌ و پنجه در خاک(قادری)‌ از سایر فیلم‌های این سال هستند.

علی شیرازی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها