در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
در گذشته نهچندان دور، هر چیز دور ریختهشدهای به محلهای دفن زباله منتقل میشد. این محلها تنها یک گودال عظیم در خارج از حومه شهرها بودند که زبالهها خیلی ساده در آنجا دفن میشدند، اما امروزه محلهای دفن زباله در جهان به عنوان یک مکان بهداشتی به شمار میآیند. در شیوه جدید تراکتورها و ماشینآلات سنگین روی گودالهای دفن زباله را بهطور اصولی با خاک میپوشانند. حتی برخی از جایگاههای دفن بهداشتی زباله به گونهای تهیه میشوند که به حفظ محیط زیست کمک میکنند. برای مثال در کف این گودالها لایههای غیرقابل نفوذی از جنس پلاستیکهای مقاوم پهن میکنند تا از نشست شیرابه زبالهها جلوگیری کنند. حدود 80 درصد از زبالههای ما به مکانهای دفن برده شده و باقیمانده آنها سوزانده شده و تنها حدود 10 درصد بازیافت میشوند. بهتر است بدانیم وقتی زبالهها را در زیر خاک دفن میکنیم، معمولا دیگر همه مسائل مربوط به آن را نیز فراموش میکنیم. اما این مواد که غیب نمیشوند. در زیر زمین به سبب کمبود اکسیژن که باکتریها و تجزیهکنندهها برای تجزیه زبالهها به آن نیاز دارند تقریبا هیچ اتفاقی برای زبالهها رخ نمیدهد.
دانشمندان به منظور بررسی آنچه برای زبالهها اتفاق میافتد حفرههایی روی برخی از این گودالها ایجاد کردند و خوشههای ذرت را که 20 سال پیش در آنجا دفن شده بودند سالم پیدا کردند، همین طور روزنامههایی یافتند که پس از 30سال هنوز قابل خواندن بودند!
با توجه به اینکه بیشتر زبالهها بسرعت تجزیه نمیشوند، محلهای دفن زباله پس از مدتی پر میشوند. زمانی که این اتفاق میافتد، مسوولان شهرها ناچار خواهند بود با انجام هزینههای بسیار بیشتر زبالههایشان را به یک مکان دورتر حمل و در آنجا دفن کنند. به این ترتیب شاید تنها راهی که برای بشر امروز باقی میماند، استفاده از الگوهایی باشد که کمتر زباله تولید کند و کمتر نیاز به پر کردن محلهای دفن زباله باشد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: