ژاله خون شد خون جنون شد

اما این اعتراض کافی نبود، پس در زیرزمین خانه محمدرضا لطفی گرد هم آمدند و دسته‌جمعی نواختند و خواندند، ابتدا بدون تکخوان و فقط با همخوانی گروه. شاید دلایل امنیتی داشت. یکی از محصولات این زیر زمین، <ژاله خون شد> نام گرفت، با شعری از سیاوش کسرایی. این تصنیف سرآغازی متفاوت برای علیزاده بود.

این تصنیف که توسط گروه موسیقی عارف ساخته شده بود دهان به دهان می‌چرخید و مثل سرودهای دیگر انقلابی همه جا شنیده می‌شد.

دستگاه چهارگاه، صدای جاودانی محمدرضا شجریان و همراهی کم‌نظیر گروه کر که هیچ نمونه مشابهی در تاریخ موسیقی معاصر نداشت. چارچوب ارکستری کار همانی بود که در <سواران دشت امید> تجربه کرده بود. اما این بار با کلام برزین آذر مهر و آن هم از نوع میهنی که 46 سال پس از مرگ عارف قزوینی بار دیگر دغدغه ترانه‌سرایان این دیار شده بود.

ژاله بر سنگ افتاد چون شد ؟ / ژاله خون شد

خون چه شد ؟ خون چه شد ؟ / خون جنون شد

ژاله خون کن /خون جنون کن

سلطنت زین جنون واژگون کن /ژاله بر گل نشان، گلپران کن

بر شهیدان زمین گلستان کن / نام گمنام‌ها جاودان کن

تا به صبح آید این شام تیره / در شب تیره آتشفشان کن (2)

دست در کن/ شو خطر کن/ خانه ی ظلم زیر و زبر کن (2)

جان خواهر، روستایی، برادر/ پیشه ور، ای جوان، ای دلاور

ما همه یک صف و در برابر/ آن ستمکار، آن تاج بر سر

خواهر من، گرامی برادر / چون به هر حال تنهاست مادر

من به خاک افتادم تو بگذر/ بهر ایجاد دنیای بهتر (2)

ای شما ای صف بیشماران / اشک من در نثار شمایان

بر سر هر گذرگاه و میدان/ ژاله شد، ژاله شد، ژاله چون شد؟

ژاله خون شد، ژاله دریای خون شد/ خون جنون، خون جنون

سلطنت واژگون، واژگون شد

حمیدرضا عاطفی