از چشم غره تا ترکه انار

تنبیه ایده‌آل، تنبیهی عادلانه، منطقی و کاربردی است. اگر فرزندتان گلدانی را شکسته منطقی‌ترین تنبیه این است که از او بخواهید مکان کثیف شده را پاک کند یا با پول توجیبی‌اش دوباره گلدانی بخرد اما اگر پولی دزدیده مجبورید به گونه‌ای او را تنبیه کنید که شوکه شده و متوجه اشتباهش بشود.اکثر کارشناسان معتقدند تنبیه بدنی از آنجا که حس تحقیر را در کودک زنده می‌کند، به هیچ عنوان مناسب نیست. برخلاف بسیاری از کارشناسان که با تنبیه بدنی مخالف‌اند گروهی دیگر معتقدند برای آنکه کودک را کنترل کنیم و اجازه ندهیم از محدوده خاصی آن طرف‌تر برود، تنبیه بدنی می‌تواند راه‌حل مناسبی باشد. به این شرط که پس از تنبیه و حتی قبل از آن به دلیل تنبیه و قوانینی که فرزند نباید آن را زیر پا بگذارد اشاره شود.

والدینی که قدرت تنبیه ندارند، نمی‌توانند برای فرزندشان نیز قوانینی وضع کنند. این بچه‌ها اغلب بی‌ادب و شلوغ بارمی‌آیند و همیشه در مدرسه با مشکل مواجه می‌شوند.

اگر وقتی کودکی 2 ساله دستش را به سمت پریز برق می‌برد به جای سخنرانی، هنگام انجام این کار ضربه‌ای روی دستشان بزنید. آنها می‌فهمند که نباید این کار را انجام دهند. در حالی که بسیاری از والدین با ادای کلمات سعی می‌کنند او را از این کار منع کنند و علاقه‌ای به تنبیه فرزندشان ندارند.

اگر محدودیتی برای کودکان قائل نباشیم آنها قدرت را در دست می‌گیرند و از 2 تا 3 سالگی ناسازگاری‌های آنها در مهد و مدرسه آغاز می‌شود. این کودکان لوس و مستبد بار می‌آیند و از والدین انتظار دارند تمامی ‌وسایل مد روز را برای آنان تهیه کنند. همین کودکان در سن نوجوانی به سمت مواد مخدر و الکل نیز جذب می‌شوند و در حقیقت برای شکستن و کشف مرز محدودیت‌های خود، دیگران و جامعه، حرکتی را آغاز می‌کنند که مناسب نیست. اما فراموش نکنید باید تنبیهی انتخاب شود که کودک قدرت تحمل آن را داشته باشد در غیر این صورت او از تنبیه فرار کرده و مجددا همان اشتباهات را تکرار می‌کند.