وی در گفتگو با مهر، در تشریح وضعیت فرهنگی کشورش گفت: نهادهای دولتی که ظاهراً متولی فرهنگ، ادبیات، هنر و زبان هستند توجهی به هیچکدام از این پدیدهها ندارند و همه این مسائل را به حاشیه جامعه راندهاند.این پژوهشگر افغان ادامه داد: برای مثال میتوانم بگویم شاید شهر کابل که پایتخت یک کشور فرهنگی کهن است در حال حاضر یگانه پایتخت جهان باشد که سالن تئاتر ندارد، حال آن که ما 40 سال پیش سالن تئاتر و گروههای بسیار خوب تئاتری داشتهایم که نمایشنامههایی از کامو، برشت و چخوف را روی صحنه میبردند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم