jamejamonline
جامعه عمومی کد خبر: ۲۱۸۲۳   ۲۶ اسفند ۱۳۸۱  |  ۱۶:۵۸

فرجام مدیریت شهری تهران تاکنون آنچنان تلخ و سیاه بوده که عده ای چشم امید از حل مشکلات تهران برداشته و به این اعتقاد رسیده اند که ریشه های این مشکلات آنچنان عمیق و گسترده است که حل آنها

حداقل در کوتاه مدت غیرممکن است و در درازمدت نیز همچنان به سبد مشکلات افزوده می شود. مروری بر عملکرد و فرجام شهرداران برکنار شده یا کنار رفته و یا شورای شهر تازه تولد یافته ای که در روزهای پایانی اولین دوره شوراها گام بر خط انحلال گذاشت نگاه بدبینانه به سرنوشت تهران را تقویت می کند. تهران شهری وسیع و پهناور با مشکلاتی بزرگ و فراوان است بدین معنا که در طول سالیان دراز، توسعه امکانات و تجهیزات شهری به هیچ وجه متناسب و هماهنگ با گسترش جغرافیایی تهران و رشد جمعیت ساکن این شهر، صورت نگرفته است . لذا به مرور ایام مشکلاتی شکل گرفته اند و چون مرتفع نشده اند، بر روی یکدیگر رسوب کرده و این رسوبات در طول ایام ، سفت و سخت شده اند. بنابراین ما امروز با مشکلات چند لایه ، درهم تنیده و نهادینه شده مواجهیم . به عبارت دیگر میراثی عظیم از مشکلات برایمان به ودیعه گذارده شده است . این نخستین واقعیتی به شمار می آید که هر چند تلخ و ناگوار است اما نباید چشم خود را بر روی آن ببندیم ، لکه باید به اصطلاح دو چشم دیگر هم قرض بگیریم و چهار چشمی به آن خیره شویم تا ابعاد آن را به خوبی درک کنیم . تنها در این صورت است که می توانیم به راه حل های واقعی برای نجات از وضعیت بحران آمیز کنونی دست یابیم . براستی برای حل این مشکلات انباشته شده بر روی هم ، چقدر وقت و فرصت لازم است؛ اجازه دهید این سوال را به نحو صحیح تری بیان کنم ؛ براستی برای حل این مشکلات و نجات از بحران ، چه مقدار وقت و فرصت در اختیار داریم؛.
ترافیک و آلودگی هوا
دو مشکل با یک راه حل!
آلودگی هوا و ترافیک فوق سنگین ، دو مشکل بزرگ و رنج آور تهران به شمار می آیند. سالهای درازی است که ساکنان تهران با این دو مشکل مواجهند و سالهای سال است که درباره ضرورت حل این دو مشکل صحبت شده ولی نه تنها نتیجه ای در برنداشته بلکه باید گفت سال به سال ، دریغ از پارسال! آیا کسی می تواند ضرر و زیان ناشی از این دو مشکل را محاسبه کند؛ انواع و اقسام بیماری های روحی و روانی و جسمی ، تنها بخشی از این ضرر و زیان محسوب می شود. اتلاف وقت و انرژی شهروندان و کاهش شدید کارآیی آنها، بخشی دیگر از این ضرر و زیان است . استهلاک شدید وسایل نقلیه و سوزاندن سرسام آور بنزین را باید به عنوان بخش دیگری از این ضرر و زیان به شمار آورد. وارد آمدن خسارات جبران ناپذیر به محیط زیست را نیز به هیچ وجه نباید نادیده انگاشت . اما ما تهرانیها سالیان سال است که چنین ضرر و زیانهایی را می پردازیم و همچنان گامی موثر برای جلوگیری از این همه خسارت برنمی داریم . سالیان سال است که ناله مان از کمبود بودجه و سرمایه به هوا بلند است و حتی برای تامین سرمایه دست به دامان دیگران می شویم و استقراض می کنیم و بهره های چند و چون می دهیم اما در عین حال هر روز و هر ماه و هر سال ، مقادیر هنگفتی پول و سرمایه را که می توانیم آنها را در امور توسعه ای به کار گیریم ، دور می ریزیم و عین خیالمان هم نیست . راستی تا کی می خواهیم ادامه دهیم؛ برای رسیدن به وضعیت حداقل تردد ماشین شخصی در سطح شهر ، دو کار به صورت هماهنگ باید انجام شود. ابتدا اتخاذ سیاست های مناسب برای توسعه و تجهیز ناوگان حمل و نقل عمومی و سپس اتخاذ سیاست های مناسب برای کاهش تردد ماشین های شخصی بدیهی است که وقتی صحبت از سیاست ها به میان می آید ، منظور «سیاست های همه جانبه» است . مثلا ما می دانیم که طی چند دهه گذشته ، به هر تقدیر ، صنایع محوری و حاشیه ای برای مونتاژ انواع و اقسام اتومبیل های سواری ، در کشورمان ایجاد شده و هم اکنون صدها هزار نفر در مجموعه این صنایع مشغول به کار هستند. همچنین می دانیم که تغییر و تحول در صنعت ما با توجه به سطح دانش فنی و مدیریت ها و دیگر عوامل در کشور ، کاری سهل و آسان نیست . واقعیت این است که «از این رو به آن رو شدن» ، نیازمند یک دنیا برنامه ریزی هماهنگ و هزار دنیا کار و تلاش است . بنابراین اولا نباید انتظار معجزه داشت و چنین تصور کرد که این کار در کوتاه مدت امکانپذیر است بلکه باید برای زدودن آثار بیش از چند دهه سیاستگذاری های نامناسب و عملکردهای نامناسب تر، «صبر جمیل» داشته باشیم . ثانیا برای موفقیت در این کار، اتفاق نظر کلیه مسوولان و سیاستگذاری های هماهنگ به گونه ای که برنامه ها و عملکردهای وزارتخانه ها و سازمان های مختلف به صورت یک «مجموعه» درآید، ضرورت تام دارد و ثالثا فرهنگ عمومی جامعه نیز باید به سمت کاهش تقاضا برای ماشین شخصی ، حرکت کند که بدین منظور هزار البته فراوانی ، ارزانی ، راحتی ، نظم ، سرعت و در دسترس بودن انواع وسائط نقلیه عمومی در اکثر ساعات شبانه روز، نقش اساسی در گسترش و نهادینه شدن این فرهنگ ایفا می کند.
قانونگرایی مطلق
شرط اول ساخت و ساز در تهران
مسائل مربوط به ساخت و ساز نیز از جمله امور بسیار مهم است که با زندگی یکایک شهروندان تهرانی و ساکنان دیگر مناطق کشورمان ارتباط مستقیم دارد. به طور کلی در زمینه ساخت و ساز، موارد زیر باید مورد توجه قرار داشته باشد :
الف : در حال حاضر قوانین ، ضوابط و قواعد مدون بسیاری در زمینه ساخت و ساز وجود دارد. این که کدامیک از این قوانین و ضوابط ، خوب و مناسبند و کدامیک دست و پاگیر و غیرضروری ، یک امر ثانوی است . آنچه اولویت دارد و در وهله نخست باید مورد دقت شورای شهر قرار گیرد ، ضرورت اجرای دقیق ، بدون اغماض و خارج از هر گونه زد و بندهای مفسده انگیز است .
ب : بازنگری در قوانین به منظور حذف موارد غیرضروری و دست و پاگیر یا منطبق ساختن آنها با شرایط و نیازهای روز ، از جمله اقداماتی است که نه تنها در مورد مساله ساخت و ساز بلکه در تمامی موارد ، امری پسندیده و لازم به شمار می آید. بنابراین شورای شهر نباید از این مهم غفلت نماید. اما در این زمینه باید به دو نکته مهم توجه داشته باشد. نخست آن که حتما و قطعا از نیروی علمی و تخصصی و تحقیقاتی در کشور، حداکثر بهره را بگیرد تا آنچه تهیه می گردد ، دارای بیشترین بار مثبت برای جامعه باشد. دیگر این که حتی المقدور از ایجاد تغییرات ناگهانی و سریع در قوانین و قواعدی که دارای تاثیرات عظیم مالی هستند، خودداری به عمل آید تا مبادا شکاف طبقاتی و فاصله بین غنی و فقیر ، بیشتر از آنچه است ، شود و لذا برای ترمیم آن ، لازم به پیمودن راهی سخت تر و دشوارتر باشد.
ج : همان طور که می دانیم ، ساخت و ساز به ویژه در تهران از جمله فعالیت های پردرآمد محسوب می شود. بی تردید هیچ کس نمی تواند مخالف کسب سود و منفعت از فعالیت های اقتصادی باشد چرا که این کار به منزله خاموش کردن موتور محرکه اقتصاد به شمار می آید. آنچه شورای شهر در حد اختیارات و وظایف خود باید به دنبال آن باشد ، دفاع از حقوق تمامی شهروندان است . دقت در این امر علاوه بر سامان بخشیدن به فعالیت ها در امر ساختمان سازی ، موجبات توزیع مناسب سرمایه در بخشهای مختلف اقتصادی را فراهم آورده و در نهایت تاثیرات مثبتی را بر کل ساختار اقتصادی کشور بر جای خواهد گذارد.
ضرورت بالا بردن ضریب ایمنی شهر و شهروندان
تهران روی خط زلزله قرار دارد. همین یک نکته کافی است که ما را با یک واقعیت بسیار بزرگ و تلخ مواجه سازد. حال اگر بافت کهنه و فرسوده بخشهای زیادی از شهر و کمبود شدید مراکز امدادرسانی و ناکافی بودن امکانات و تجهیزات لازم بدین منظور را نیز در نظر آوریم ، آن گاه براستی تصویر وحشتناکی پیش روی ما قرار می گیرد. البته بدیهی است که برای رفع این کمبودها و نواقص ، تمامی وزارتخانه ها و سازمانها و نهادها باید دست به دست هم دهند و در این میان شوراهای اسلامی شهر نیز با اتخاذ تصمیمات مناسب ، در حد توان خود در این زمینه گامهایی را بردارند، اما میزان کمبودها در این زمینه به ویژه در تهران با گستردگی زیاد و جمعیت انبوه آن ، به حدی است که اگر به فرض محال! همچنین اتفاق و اتحادی بین تمامی این سازمانها صورت گیرد و مجموعه ای هماهنگ از سیاستها و عملکردها به وجود آید ، سالها طول خواهد کشید تا بتوانیم خود را از زیر خط بحران بیرون کشیده و به حداقل های لازم دست یابیم .
حفظ سلامت و کارآمدی شهرداری
وظیفه ای مهم برای شورای شهر
شهرداری از جمله نهادهایی است که بیشترین ارتباط مستقیم را با مردم دارد و لذا یکی از انتظارات بحق مردم از شورای شهر این است که با اتخاذ تدابیر لازم ، شهرداری را به یکی از سالمترین و کارآمدترین نهادهای کشور مبدل سازد. نخستین اقدام شورای شهر در راستای تامین این انتظار مردم ، تلاش برای انتخاب فردی سلیم النفس و دارای توانمندی های بالای علمی ، تخصصی و مدیریتی به عنوان شهردار است . اگر شورای شهر بتواند فارغ از معادلات جناحی و کشمکش های گروهی ، به انجام چنین کاری نائل آید ، در واقع باید گفت بیش از نیمی از راه را در این زمینه طی کرده است و اگر خدای ناکرده در این کار ناموفق باشد ، آنگاه نه تنها پیشرفتی در تحقق خواسته های مردم نداشته بلکه باید گفت پسرفت و عقبگرد نیز داشته است . اگر چه یک شهردار شایسته به همراه همکارانی که برای خود برمی گزیند ، قادر است تا منشاء تحولاتی مثبت در درون شهرداری و مناسبات بیرونی آن شود ، اما این به معنای کاهش حساسیت اعضای شورای شهر برای نظارت بر کیفیت کارها و مناسبات در شهرداری نیست . به عنوان نمونه برخی ناهنجاری ها مانند رشوه یا صدور مجوز غیرقانونی ، در صورتی که برخوردهای قاطع با آنها صورت نگیرد ، می توانند بسرعت باعث آلودگی محیط شده و با گذشت زمان ، دامنه خود را گسترش داده و به افزایش هر چه بیشتر فساد بینجامند. نظارت بر قراردادهای منعقده میان شهردرای و پیمانکارهای مختلف نیز از جمله امور مهمی است که شورای شهر نباید از آن غفلت کند. این نظارت شامل بررسی مراحل قانونی پذیرش یک پیمانکار ، دقت در تناسب مبلغ قرارداد با پروژه و نهایتا نظارت بر کیفیت کار انجام شده توسط پیمانکار خواهد بود. البته بدیهی است با توجه به کثرت قراردادهای منعقده میان شهرداری و پیمانکارهای مختلف ، امکان نظارت بر یکایک آنها از سوی شورای شهر وجود ندارد اما کافی است تا این شورا نظارت های موردی و اتفاقی خود را اعمال کند و در صورت مشاهده هرگونه تخلف ، برخوردی قاطعانه با آن داشته باشد تا عزم و اراده شورا در دفاع از حقوق جامعه برای همه به اثبات برسد. همین امر نتایج بسیار سودمندی را در پی خواهد داشت .

مسعود رضایی شریف آبادی
ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
نقطه طلایی

نقطه طلایی

یک) عکس را خیلی وقت است گذاشته‌ام. جایی که همیشه جلوی چشمم باشد. پشت عکس، بابا با خودکار آبی و خط شکسته نستعلیق نوشته: «باغ اکبرآقا- نوروز۱۳۶۵ - با محمدمهدی جان».

معاملات ربوی و نظم عمومی

معاملات ربوی و نظم عمومی

مشاهدات عینی و نتایج حاصل از رصد فضاهای مجازی، حکایت از افزایش تبلیغات برای اعطای وام‌هایی دارد که سرمایه‌گذاران ناشناس روی اموال منقول و غیرمنقولی همچون ملک، خودرو، طلا، سکه، ارز و حتی سیمکارت به متقاضیان ارائه می‌کنند.

ویروس جهش‌یافته زیر ذره‌بین

ویروس جهش‌یافته زیر ذره‌بین

آخرین خبرها درباره تغییرات وضعیت کرونا در کشور از این حکایت دارد که این روزها ۹شهر خوزستان، در وضعیت قرمز قرار دارد و به‌تازگی هم اولین فرد مبتلا به ویروس جهش‌یافته انگلیسی در استان قزوین، جان خود را از دست داد.

گفتگو

بیشتر
پیشنهاد سردبیر بیشتر