شوراها ، پل میان مردم و دولت

مسائلی از قبیل نبود پشتوانه تجربی و نظری در زمینه شوراها ، آشنایی نداشتن بیشتر دولتمردان و اعضای شوراها با حدود اختیارات و مسوولیت های قانونی خود، نقض و ابهام قوانین موجود در خصوص شوراها، احتمال انحراف شوراها از نقش مدنی خود و سوق یافتن آنها به سوی چالشهای سیاسی ، ضعف ارتباط میان شوراهایی که در گستره ایران زمین پراکنده شده اند، آشنایی نداشتن شهروندان با کارکردهای شورا و وظایف آن و تاثیرات شوراها، تفاوت شیوه عمل در شوراها و شهرداری ها با یکدیگر و نهادهای دیگر و سازمان های موجود و... همگی از مواردی هستند که در صورت بی اعتنایی به آنها ، قادرند حیات و اعتبار شوراها را در معرض تهدیدات بنیان برافکن قرار دهند؛ ولی موضوعی که شاید اهمیت به غایت مهم است ، مساله نقض قوانین از سوی شوراها و یا اعضای شوراهاست که در این نوشتار برخی از این نقض قوانین و عواملی که باید مد نظر قرار گیرد تا در انتخابات بعدی لحاظ شود، بیان شده است . تجربه شوراها که برای اولین بار پس از انقلاب اسلامی در اسفند 1377 پا به عرصه وجود گذاشت را باید جدی گرفت. این نهاد بار سنگین ایفای نقش واسط میان مردم و دولت در امر توسعه اجتماعی را به دوش می کشد. توفیق و یا ناکامی احتمالی آن می تواند دیدگاه جامعه و مسوولان را در زمینه دفاع از ضرورت یا نفی شکل گیری دیگر نهادهای مدنی تحت تاثیر قرار دهد و از سویی ، برخی مسوولان در بدنه نظام ، هنوز به اهمیت شوراها واقف نیستند و حتی برخی نیز به عنوان مزاحم به آن نگاه می کنند، لذا عملکرد اعضای شورا بسیار مهم و سرنوشت ساز خواهد بود. علاوه بر نواقصی که در بحث نظری و اجرایی شورا وجود دارد ، مساله ای که در حیات و اعتبار شوراها تهدیدی بنیان افکن حساب می شود ، نقض قوانین از سوی شوراهاست که ، این امر نتیجه آشنا نبودن اعضای شورای شهر با قوانین و اختیارات شوراها، میزان تحصیلات تخصصی آنان که تصمیم گیران امور تخصصی شهرها هستند ، نداشتن ارتباط مستمر اعضای شوراهای استانی و سراسر کشور ، عدم بهره گیری از تجربیات موجود در خصوص شوراها و... می باشد که با به کارگیری این شاخصها ، امید بهبود و ارتقایی شوراها و کاربردی شدن هر چه بیشتر شوراها می رود.