تعداد زنان عراقی که بعد از اشغال این کشور در سال 2003 میلادی بهدلیل از دست دادن همسرانشان در ناآرامیهای این کشور بیوه شدهاند به حدود سه میلیون نفر رسیده در حالی که این میزان هر روز افزایش مییابد.
کد خبر: ۲۰۹۱۱۶
به گزارش سایت پرستیوی، پدیده افزایش زنان بیسرپرست در عراق به فاجعه خاموش این کشور تبدیل شده است. افزایش آماراین زنان روی دیگری را از وضعیت خشونت در عراق نشان میدهد و بدان معنی است که بیش از یک میلیون نفر از مردان در این کشور کشته، زندانی یا معلول شدهاند.
در این میان این همسران مردان عراقی یا مادران آنها هستند که بار خانواده را بر دوش میکشند.بر اساس آمار سازمان حقوق بشری الرایه عراق آمار کل مردانی که کشته، معلول یا برای مدت طولانی زندانی شدهاند به بیش از یک و نیم میلیون نفر میرسد.
در صورت درست بودن این آمار با توجه به آنکه هر خانواده عراقی به طور متوسط هفت نفر جمعیت دارد میتوان گفت حدود 10 میلیون عراقی با شرایط نامساعد معیشتی دست و پنجه نرم میکنند.
سازمانهای غیردولتی بینالمللی پیش از که در اکتبر سال 2005 عراق را به دلیل افزایش خشونتها ترک کنند طرحهایی را برای حمایت از زنان بیسرپرست در این کشور به اجرا گذاشتند. زهرا حسین، زن بیوه عراقی در این باره گفت: ما همیشه از داشتن امکانات یک زندگی معمولی محروم بودهایم.
زنان بسیاری در عراق با زهرا حسین هم عقیده هستند. در این میان اگرچه به خانوادههای بیسرپرست از سوی هلال احمر عراق، حزب اسلامی، انجمن علمای اسلامی یا سازمانهای غیردولتی کمک میشود اما این حمایتها به خوبی سازماندهی نشده و برای کمک به شمار فزاینده زنان بیسرپرست کافی نیست.
دفتر امور اجتماعی دولت عراق از مدتی پیش ماهانه حدود یکصد دلار به این خانوادهها کمک میکند اما این مبلغ برای پشتیبانی از این خانوادهها به ویژه با توجه به سیر صعودی تورم کفایت نمیکند و خانوادههای بیسرپرست برای ادامه حیات با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم میکنند.
در کنار بحران سیاسی و اقتصادی، رفتار خشن اشغالگران هم به بحران اجتماعی عراق دامن زده است. اشغالگران عراق هنوز هم به کشتار و دستگیر کردن غیرنظامیان ادامه میدهند و این مساله موجب شده است بیوههای عراقی برای ادامه حیات مبارزه کنند.
نهادهای بینالمللی از آوارگی نزدیک به 3 میلیون عراق خبر میدهند که وجه دیگری از عملکرد نیروهای خارجی مستقر در عراق است. این آوارگان با وجود بهبود نسبی وضعیت امنیتی عراق به دلیل ترس از بازگشت ناآرامیها حاضر به بازگشت به کشور خود نیستند.