این پروتئین که از نوعی ستاره دریایی استخراج میشود، کاربرد بسیار وسیعی در آزمایشگاهها و برای برچسب زدن ارگانهای زندهای، مانند سلولهای بیمار دارد.
برای نخستینبار شیمومورا که اکنون و در 80 سالگی محقق ارشد آزمایشگاه زیست دریایی در ایالات متحده است، توانست در ابتدای دهه 70 میلادی این پروتئین را از ستارههای دریایی که در ساحل غربی آمریکای شمالی یافت شده بود، جدا کند. این ستارههای دریایی با کمک این پروتئین نور سبز روشنی را در زیر نور ماورای بنفش از خود ساطع میکردند.
در دهه 90 میلادی چالفی نشان داد که GFP میتواند کاربرد ارزشمندی در نشانهگذاری ژنتیکی ایفا کند و همین دستاورد او، جایزه نوبل 2008 را در 91 سالگی برای این محقق دانشگاه کلمبیا به ارمغان آورد. این در حالی است که نقش تسین 56 ساله که استاد دانشگاه کالیفرنیاست، در دستاوردهای مربوط به این پروتئین به تلاشهایش برای افزایش درک ما از عملکرد این پرتو افشانی فلئورسنت در این پروتئین باز میگردد. بنا بر اعلام بنیاد نوبل، فعالیتهای این دانشمندان، به دیگر محققان کمک کرده است تا تحقیقات وسیعی را پایهگذاری کنند.
از کاربردهای این پروتئین میتوان به علامتگذاری سلولهای عصبی آسیبدیده در فرآیند آلزایمر و یا مشخصکردن نحوه تولید سلولهای مولد انسولین در پانکراس اشاره کرد.
به این ترتیب پس از زیستشناسی و فیزیک، برندگان سال 2008 شیمی نیز مشخص شدند و از میان رشتههای علمی تنها اقتصاد باقی مانده است. پس از اعلام برندگان اقتصاد که شاید با توجه به بحران اقتصادی سالجاری در جهان اهمیت ویژهای هم داشته باشد نوبت به 2 جایزه همیشه جنجالساز ادبیات و صلح خواهد رسید.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم