گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید / گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآید / گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز/ گفتا ز خوبرویان این کار کمتر آید
چطورید شترگاوپلنگیها؟ خوش میگذرد؟ در این ماه مبارک رمضان، چقدر فاصلههایتان را با خدا کم کردهاید؟ اصلا فاصله داشتهاید که حالا بخواهید کماش کنید؟ راستش من گاهی اوقات فکر میکنم، ما خودمان خبر نداریم، اما قلب مان به ذات حق پیوسته است و هیچ فاصلهای با او ندارد، بگذریم.
کد خبر: ۲۰۴۷۸۱
این بار هم میخواهم اجازه بگیرم تا به نامه باران از تهران جواب دهم. راستی ایمیل صفحه هم چاپ شده که همان ایمیل نسلسوم است. پس خوشحال میشوم برایم ایمیل بزنید و حرفهای نگفتنیتان را اگر دلتان خواست برایم بگویید.
باران عزیز، خوشحالم که از حرفهای من نرنجیدهای. امیدوارم این رویه منطقی را در پیش بگیری و نگذاری احساسات زودگذر تمام آیندهات را تحتالشعاع خودش قرار بدهد. خیلی ناراحت شدم وقتی خواندم با وجود رتبه خوب در دانشگاه سراسری قبول نشدهای. این اتفاقی است که متاسفانه برای خیلیها افتاده است و ظاهرا کسی هم پاسخگو نیست. راستش من هم نمیدانم که بهتر است یک سال دیگر درس بخوانی و دوباره در کنکور سراسری شرکت کنی یا همین حالا راهی دانشگاه آزاد شوی و رشته مهندسی نساجی را بخوانی. تصمیم سختی است. از آن تصمیمهایی که در زندگی هر کسی، فقط باید خود آن فرد تکلیفاش را روشن کند. اما میدانم که هر تصمیمی که بگیری مطمئنا تصمیم درستی خواهد بود. اگر با خانوادهات مشکلی نداری و میدانی که میتوانی در یک فضای آرام یک سال دیگر هم منتظر ورود به دانشگاه بمانی، پس بشین و برای سال بعد بخوان، اما اگر احساس میکنی دیگر از خانهنشینی خسته شدهای و دلت میخواهد فضاهای جدیدتری را تجربه کنی، به همین دانشگاه آزاد برو و در همین رشته درس بخوان. من حق میدهم به تو که وقتی میبینی با وجود رتبه خوب در دانشگاه قبول نشدهای ناراحت شوی، ولی این انفعال و به قول خودت خالی شدن، خیلی واکنش خوبی به بروز یک شکست کوچک نیست. اتفاق بدی افتاده، ولی خدای ناکرده بدترین اتفاق زندگیات که نیست. اتفاقی است که احتمالا امسال برای خیلیها افتاده و هیچ راهی جز کنار آمدن با آن هم وجود ندارد. پس بهتر است به جای این که بنشینی و زانوی غم بغل بگیری، فکرت را کار بیندازی تا ببینی کدام راه را برای آیندهات انتخاب کنی. هیچ کس بهتر از خود تو نمیتواند، برای خودت تصمیم بگیرد و بگوید که تو چه کار باید بکنی یا نکنی. امیدوارم موفق باشی. مرا از حال و روز خودت بیخبر نگذار.
خب، شترگاوپلنگیها، پای سفرههای افطار ما را فراموش نکنید؟ امیدوارم در میان زمزمههای عاشقانهتان با خدا، اسم ما را هم به یاد داشته باشید و از دعا بینصیب نگذارید. تا هفته بعد درود و بدرود.