نثر جلال

جلال آل‌احمد در خط بین یک نفر قصه‌نویس و رساله‌نویس قرار داشت. از این رو چه او وقتی که عضوی از اعضای حزب توده بود و چه وقتی که همراه خلیل ملکی از این حزب کناره گرفت و «نیروی سوم» را ایجاد کرد، چهره سیاسی او در تمام آثارش تا پایان عمر نسبتا کوتاهش متجلی بود.

جلال یک نفر نویسنده سیاسی به معنی اخص کلمه بود؛ و لذا یکی از مردمی‌ترین نویسندگان معاصر ایران به شمار می‌رود؛ احتمال دارد حوزه تاثیر و نفوذ او حتی بیشتر از هدایت باشد.

جلال  تا حدی در آثار نیمه دوم عمرش، در زبانی که آفریده بود متخصص بود. این زبان از نظر حرکت خود، سرعت عباراتش، ایجاز عبارات و نزدیکی شگفت‌انگیزش به زبان محاوره‌ای، گذر و برشی بود از نمونه‌های اصلی نثر فارسی که مقلدینی خصوصا در حوزه رساله‌نویسی در پی داشت.

ادبیات نوین ایران، ترجمه و تدوین یعقوب آژند، ص 362