محمد عزیزی درباره وضعیت نامناسب و آلودگی بیش از حد آبشار بیشه به ایسنا گفت: آبشار بیشه و روستای جانبی آن که بهعنوان یکی از روستاهای هدف گردشگری استان لرستان شناخته شده است، از سایتهای اصلی و منحصربهفرد گردشگری لرستان بهشمار میروند که متأسفانه با وجود تلاشهای سازمان میراث فرهنگی و گردشگری برای توسعهی زیرساختهای گردشگری در این منطقه، وضعیت مناسب خدماتی برای گردشگران ندارند.
وی از تهیه طرح مطالعاتی گردشگری آبشار بیشه ازسوی مشاور خصوصی خبر داد و بیان کرد: قسمتهای مختلف این آبشار بهعنوان یکی از سایتهای اصلی طبیعتگردی استان که در همهی فصول، بویژه تابستان پذیرای تعداد بیشماری از گردشگران است، در دست متولیان مختلفی است که اتفاقا هیچ ارتباطی هم با گردشگری ندارند. قسمتهای مختلف این سایت طبیعی در مدیریت راهآهن و بخشهای دیگر مورد استفادهی سپاه و بسیج هستند و این نهادها در رابطه با حفظ محیط زیست این منطقه تعهدی ندارند.
او اظهار داشت: متأسفانه مدیریت راهآهن قسمتهایی از سایت آبشار بیشه را به بخش خصوصی اجاره داده است که به هیچ وجه نتوانستهاند، خدمات مناسب را از نظر قیمت و کیفیت به گردشگران منطقه ارایه دهند.
عزیزی با بیان اینکه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در عمل هیچ نقشی در منطقهی طبیعی آبشار بیشه ندارد، گفت: مسایل و مشکلات آبشار بیشه را چندبار در کمیتهی طبیعتگردی استان مطرح کردهایم و به راه حلهایی هم رسیدهایم که امیدواریم با همکاری مسؤولان، گشایشی دربارهی تعیین یک متولی اصلی برای این منطقه و حذف مالکیتهای شخصی و دولتی از آن صورت گیرد.
وی ادامه داد: سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان لرستان آمادگی دارد، در صورت تکمیل مطالعات این منطقه و همکاری دستگاههای دولتی، امکانات رفاهی و خدماتی را در این سایت فراهم کند.
معاون گردشگری سازمان میراث فرهنگی و گردشگری لرستان نبود تعهد و مسؤولیتپذیری نسبت به رعایت بهداشت را معضل اصلی سایتهای طبیعتگردی دانست و اظهار داشت: متأسفانه بخش عمدهای از بازدیدکنندگان این سایتها را کسانی تشکیل میدهند که کمترین آشنایی را با مباحث گردشگری و اکوتوریسمی دارند و این کمبود، ضرورت آموزش و فرهنگسازی را در این مناطق بیشتر نشان میدهد.
او افزود: سازمان میراث فرهنگی و گردشگری با همکاری NGOهای خصوصی باید در حوزهی آموزش گردشگران و بهرهبرداری از مناطق طبیعی، برنامهریزی منسجمی را تدارک ببیند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم