سریع‌ چون باد

دقایقی پس از پیروزی که بولت کمی آرام گرفته بود، این جمله‌ها را در جمع خبرنگاران، عکاسان و دوستداران دوومیدانی در ورزشگاه به زبان آورد:

من به پکن آمدم تا ثابت کنم بهترین دونده جهانم... و این کار را کردم. اصلا به فکر رکورد و زمان نبودم. فقط می‌خواستم برنده شوم و مدال طلای المپیک را لمس کنم و درخشش آن را روی سینه‌ام ببینم.

خبرگزاری رویترز به نقل از یوسین بولت نوشت: ... من فقط به پکن آمدم که برنده شوم. می‌دانستم چگونه به هدفم برسم. تمام تمرکز خود را روی این مسابقه و پیروزی قرار دادم.

یوسین بولت فاتح بزرگ‌ترین مسابقه دوی 100متر تاریخ المپیک شده بود. وقتی 8 دونده برتر در خط استارت قرار گرفتند، نفس‌ها در سینه‌ها حبس شده بود. تایسون گی قهرمان جهان، در نیمه نهایی حذف شده بود. حالا همه چشم به یوسین بولت و آسافاپاول، رکورددار سابق جهان دوخته بودند.

به جز این دو، یک جامائیکایی دیگر هم در خط استارت، آماده دویدن بود. جدا از تماشاگران حاضر در ورزشگاه بیش از یک میلیارد نفر هم در سراسر جهان چشم به صفحه‌های تلویزیون دوخته بودند تا پرهیجان‌ترین مسابقه المپیک را تماشا کنند.

پیش از مسابقه، یوسین بولت لبخند می‌زد و چند قدمی به سکوی جایگاه تماشاگران برداشت و دست تکان داد. گویی می‌دانست رقیب ندارد. می‌خواست بگوید که قهرمان است.

بولت گفت: بله پیش از مسابقه می‌خندیدم من ذاتا شوخ طبع هستم. به همه نشان دادم که چقدر راحتم.

تا سه‌چهارم اول مسیر مسابقه یوسین بولت رقابتی نزدیک با چند دونده دیگر داشت. اما قدرت گام‌هایش از آن به بعد کاملا مشهود بود. مثل برق و باد پیش می‌رفت و فاصله‌اش با رقیبان بیشتر می‌شد. اما در همان سه‌چهارم اول مسابقه هم خیلی راحت بود. او می‌دانست چه موقع گام‌هایش را به اوج سرعت برساند.

وقتی از بوسین بولت پرسیدند:‌چرا در مترهای پایانی مسابقه دست‌هایش را بازکرد و نیم نگاهی به پهلو انداخت، گفت: می‌خواستم شادمانی خود را از پیروزی‌ نشان دهم. دیدم کسی مرا تهدید نمی‌کند و به مدال طلای المپیک رسیده‌ام. فقط به پیروزی فکر می‌کردم و بس. برنامه و فکرم شکستن رکورد جهان نبود. بنابراین نیازی نداشتم آن چند متر پایانی راه در اوج سرعت ادامه دهم.

یوسین بولت تاکید می‌کند که حفظ آرامش و راحتی در روز مسابقه، عامل اصلی پیروزی بزرگ او بود. بولت گفت: ساعت 11 صبح روز مسابقه از خواب بیدار شدم.

خیلی خوب خوابیده بودم و احساس سرحالی و نشاط داشتم. سپس بیرون آمدم و چند دقیقه‌ای قدم زدم. سپس به اتاقم بازگشتم و 3 ساعت دیگر خوابیدم. سپس به ورزشگاه آمدم و خود را برای شرکت در مسابقه آماده کردم.

بولت پس از مسابقه به پایکوبی و اجرای حرکات خاصی در ورزشگاه پرداخت که نشان دهنده شادمانی وصف ناپذیر او بود. او دو کفش طلایی اش را در دست گرفت و در حالی که پرچم جامائیکا را بر شانه انداخته بود به سمت جایگاه تماشاگران رفت و به ابراز احساسات آنها پاسخ داد. او سعی می‌کرد با تمام وجود نشان دهد یک جامائیکایی است.

او اولین کسی است که در تاریخ این سرزمین کوچک منطقه دریای کارائیب مدال طلای دو100 متر المپیک را به گردن آویخته است. او گفت: رفتارم پس از پیروزی، به این معنا بود که کشورم همه چیز من است. این کشور و پرچم کشورم برایم معنای زیادی دارد. وقتی از یوسین بولت پرسیدند از شکستن رکورد جهان بیشتر خوشحال شد یا کسب مدال طلای المپیک، این گونه پاسخ داد:

فقط به دنبال قهرمانی و کسب مدال طلا بودم. این مدال برایم بسیار با ارزش‌تر از رکورد جهانی است. فرصت شرکت در المپیک هر 4 سال یک بار به دست می‌آید.

می‌دانستم فرصت‌های زیادی برای شکستن رکورد جهان پیش‌رو دارم. بنابر این نگران این موضوع نبودم. البته خوشحالم که هم رکورد شکسته‌ام و هم به مدال طلای المپیک رسیده‌ام. حالا آرامش من خیلی بیشتر شده است.

راز کفش‌های طلایی‌

پوسین بولت، مثل مایکل جانسون قهرمان بلند آوازه و سابق المپیک و جهان، کفش طلایی به پا کرده بود و اعتقاد داشت این کفش برایش مدال طلا می‌آورد. از نظر روحی این کفش به او انگیزه و توان بیشتری داده بود. وقتی به خط پایان رسید و به طرف جایگاه تماشاگران رفت، کفش‌هایش را از پا بیرون آورده بود و در دست‌هایش بودند. کفش‌ها  را به همه نشان می‌داد و می‌گفت: اینها را ببینید اینها برایم طلای المپیک آوردند.

بولت همواره مایکل جانسون را الگوی خود قرار داده و استفاده از کفش طلایی هم نشانه علاقه او به جانسون است.

نمی‌خواستم در 100 متر بدوم‌

یوسین بولت شیفته دوی 200 متر است و سال‌ها در این ماده رقابت کرده است. سال پیش در مسابقه‌های جهانی اوزاکا در ماده 200 متر دوید و مدال نقره گرفت. بهار امسال دویدن در دوی 100متر را تجربه کرد.

وقتی دو سه بار خوب دوید، به توصیه مربی‌اش تصمیم گرفت در مسابقه‌های معتبر هم 100 متر را بدود. او در یکی از همین مسابقه‌ها رکورد جهانی تازه 9 ثانیه و 72 صدم ثانیه را کسب کرد و رکورد قبلی را که در اختیار آسافاپاول هموطنش بود، 3 صدم ثانیه کاهش داد.

بولت حتی پس از این رکوردشکنی نیز تصمیم به شرکت در مسابقه دوی 100 متر المپیک را نداشت.

او گفت: از دوی 100 متر زیاد خوشم نمی‌آید. هدفم شرکت در مسابقه دوی 200 متر المپیک است. نظر نهایی را مربی‌ام خواهم داد. اگر او صلاح بداند، در 100 متر هم شرکت خواهم کرد.

تنها 2 هفته مانده به المپیک بود که مربی بولت به او اجازه شرکت در مسابقه دوی 100 متر المپیک را داد. همین دو هفته برای این مرد بلند قد جامائیکایی کافی بود که تمرکز خود را روی مسابقه بزرگ قرار دهد.

زمانی کمتر از 10 ثانیه لازم بود تا او در کنار بزرگان تاریخ دوومیدانی المپیک قرار گیرد.

جهانگیر چراتی‌