یک تساوی برای دیگر صدرنشین تهرانی

در روزی که دو تیم آبی (استقلال تهران و استقلال اهواز) در مقابل هم قرار گرفته بودند امیر قلعه نوعی قدرت خود را به همتای

کد خبر: ۱۹۶۰۱

آلمانی خود دیکته کرد تا میزبان به یک تساوی بدون گل هم قناعت کند.
در بازی استقلال های تهران و اهواز، جدای از یک نبرد خانگی و خودمانی ، دو اصل برای حساس شدن آن جلب توجه می کرد. نخست موقعیت استقلال اهواز و انگیزه و توانی که در پی شکست سپاهان به دست آورده بود و دوم رویارویی قلعه نوعی و کخ که نوعی دوئل حیثیتی محسوب می شد. قلعه نوعی پس از فتح جام حذفی با استقلال تهران و حضور در عربستان ، کخ را در کنار خود دید و این همکاری به یک ماه نکشید و قلعه نوعی از استقلال جدا شد. شاید پذیرش مربیگری تیمی بحران زده و بی پول همچون استقلال اهواز که هنوز مسوولان استان دستی برای حل مشکلات آن بالا نزده اند، برای روزی مثل دیروز بود تا قلعه نوعی به کخ ثابت کند که با هر تیمی توان توقف کخ را دارد. استقلال دیروز واقعا مشکل داشت و این حقیقتی است که کخ باید بپذیرد. تیمی که از سوی کخ به میدان رفت ، هیچ استراتژی مشخصی برای گل زدن نداشت و حتی از حربه شلوغ کردن فضای مقابل دروازه حریف هم نتوانست به گلی برسد و در 5یا 6موقعیتی که توپهای سرگردان در کنار دروازه میهمان حرکت می کرد، مدافعان اهوازی موفق تر از مهاجمان مضطرب و عجول استقلال تهران عمل کرده و توپ را دفع کردند. قلعه نوعی به گفته خودش بازی را به 3قسمت 30دقیقه ای تقسیم کرده بود. 30دقیقه ابتدای بازی که به دفاع در برابر حملات حریف پرداخت . 30دقیقه دوم که به کنترل بازی مشغول شد و 30دقیقه سوم که با عنایت به دلسردی تماشاگران از تیم خودی و به هم ریختن اوضاع روحی میزبان به ضد حمله و حمله نظر داشت . قلعه نوعی با همت تیمی کاملا مطیع ، به تمامی خواسته های خود رسید. شاید فرق کخ و قلعه نوعی در همین اصل مهم بود که تیم کخ به طور صد در صد در اختیار او نبود و قلعه نوعی نبض تیم خود را در دست داشت . قلعه نوعی می دانست از این بازی چه می خواهد و به آن رسید. او زیاد هم به گل زدن نمی اندیشید، ولی همه دیدند که تیم او چند و چندین موقعیت گلزنی را از دست داد که در این بین مثل 3بازی اخیر استقلال ، هادی طباطبایی نقشی غیرقابل انکار داشت . استقلال برای رسیدن به پیروزی به تمام شیوه های هجومی چشم داشت ، از نفوذ به قلب دفاع تا ارسال از جناحین و حتی ضربات پشت محوطه جریمه که این آخری که به دلیل نبود یک شوت زن قهار و دقیق (همچون دین محمدی) کم اثرترین حربه میزبان بود. میزبان آبی پوش که اکبرپور و هاشمی نسب را در اختیار نداشت ، سهراب بختیاری زاده ، پاشازاده و خرمگاه را به عنوان مثلث دفاعی به میدان فرستاده بود و در این میان بختیاری زاده تمایل عجیبی به حضور در جناح راست تیم نشان داد و موفق هم عمل کرد. بازی پرشتاب و هجومی ولی بی برنامه استقلال تهران برای گشودن دروازه همنام اهوازی آنقدر بی تاثیر دنبال شد تا وقت نیمه نخست و بخشی از نیمه دوم تلف شد. با نزدیک شدن بازی به وقت پایان ، لحظه به لحظه میزان حساسیت کار برای میزبان بالا می رفت و طبق یک رابطه مستقیم ، بازیکنان استقلال تهران را هم عصبی و کم حوصله می کرد که این فرآیند در نهایت به اخراج فرزاد مجیدی از روی نیمکت و فکری از درون زمین منجر شد و بختیاری زاده و مومن زاده هم کارت زرد را در مقابل چشمان خود دیدند. ثبت نتیجه مساوی بدون گل ، مساوی با شادی زایدالوصف امیر قلعه نوعی بود؛ حالتی که تلاش بسیاری کرد تا آن را برای نتیجه گرفتن در مقابل تیم همیشگی و سابق خود بروز ندهد.