در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
فیفا باید از فوتبال ما یاد بگیرد!
همیشه در هر مناسبت و هر فرصتی که به دست آوردهایم از فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) به بهانههای مختلف ایراد گرفتهایم و آنها که حدود 207 کشور دنیا را در فوتبال مدیریت میکنند، از سوی بعضی از آقایان مورد انتقاد قرار گرفته و آنها را به بیکفایتی و ناتوانی در اداره فوتبال دنیا متهم کردهاند.
در این میان باید خوشحال و خشنود باشیم که به لطف مدیریت آقایان در فدراسیون فوتبال، طی همین چند ماه گذشته هزینه باشگاهداری از مرز 10 میلیارد هم گذشته است. در حالی که هیچ گونه پیشرفت و توسعهای در فوتبال صورت نگرفته. ما از زبان مدیران عامل باشگاهها زمزمههایی مبنی بر بودجههای 10 میلیاردی، 12 میلیاردی و... بیشتر میشنویم.
یکی از همین آقایان که میزان بدهیهای باشگاه مورد مدیریت خود را بیشتر از 12 میلیارد توصیف کرده بود، پس از محکم شدن جای پایش فرمایش کرد: اشتباهی لپی صورت گرفته و میزان بدهی فقط دو، سه میلیارد است و جالب آن که ایشان فرمودهاند که از جیب مبارکشان پرداخت نمودهاند.
نتیجه آن که، هزینههای میلیاردی امری عادی به حساب میآید و نیازی نیست که نگران آینده فوتبال باشیم. این وضعیت به مرز انفجار رسیده که تناسبی بین دخل و خرج آن وجود ندارد، حرکتی پایدار نخواهد داشت و باید هر چه زودتر فکری به حال این فوتبال پرهزینه کرد.
فوتبالی که حتی اغنیا هم قادر به اداره آن نخواهند بود و برای هر کدام از این تیمها باید حداقل یکی، دو معدن طلا را اختصاص داد. در چنین شرایطی، حق داریم از فیفا ایراد بگیریم و عملکرد آنها را زیر سوال ببریم.
ما که وضعیت تیم ملی را میبینیم، از نحوه اداره باشگاههای تحت پوشش با خبریم و میدانیم در قبال این فوتبال دست و پا شکسته چه هزینههای هنگفتی هدر میرود.
فیفا و سردمداران آن اگر میخواهند یاد بگیرند چه طور آن 207 کشور زیر پوشش را اداره کنند، باید یک دوره کلامی آموزشی را در فدراسیون ما بگذرانند. میگویند نه، امتحان کنند.
یکی از همین آقایان که میزان بدهیهای باشگاه مورد مدیریت خود را بیشتر از 12 میلیارد توصیف کرده بود، پس از محکم شدن جای پایش فرمایش کرد: اشتباهی لپی صورت گرفته و میزان بدهی فقط دو، سه میلیارد است و جالب آن که ایشان فرمودهاند که از جیب مبارکشان پرداخت نمودهاند.
نتیجه آن که، هزینههای میلیاردی امری عادی به حساب میآید و نیازی نیست که نگران آینده فوتبال باشیم. این وضعیت به مرز انفجار رسیده که تناسبی بین دخل و خرج آن وجود ندارد، حرکتی پایدار نخواهد داشت و باید هر چه زودتر فکری به حال این فوتبال پرهزینه کرد.
فوتبالی که حتی اغنیا هم قادر به اداره آن نخواهند بود و برای هر کدام از این تیمها باید حداقل یکی، دو معدن طلا را اختصاص داد. در چنین شرایطی، حق داریم از فیفا ایراد بگیریم و عملکرد آنها را زیر سوال ببریم.
ما که وضعیت تیم ملی را میبینیم، از نحوه اداره باشگاههای تحت پوشش با خبریم و میدانیم در قبال این فوتبال دست و پا شکسته چه هزینههای هنگفتی هدر میرود.
فیفا و سردمداران آن اگر میخواهند یاد بگیرند چه طور آن 207 کشور زیر پوشش را اداره کنند، باید یک دوره کلامی آموزشی را در فدراسیون ما بگذرانند. میگویند نه، امتحان کنند.
علی رئیسی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
