بازی با مهره سوخته‌

وقتی ایهود اولمرت، نخست‌وزیر رژیم‌صهیونیستی چهارشنبه گذشته اعلام کرد در ماه سپتامبر از سمت خود کناره‌گیری می‌کند و پس از 2 سال فعالیت در این مسند با اجتناب از شرکت در انتخابات درون حزبی برای تعیین رهبر جدید کادیما عملا قدرت را به خلف خود واگذار خواهد کرد آنچه ناظران را شگفت‌زده کرد نه اعلام استعفا که این واقعیت بود که او چه‌طور این همه مدت در پست نخست‌وزیری دوام آورد.
کد خبر: ۱۹۳۰۳۲

عملکرد اولمرت در جریان جنگ 33 روزه لبنان در تابستان سال 2006 میلادی موجب شد میزان محبوبیت او به پایین‌ترین سطح ممکن سقوط کند و او پس از آن هرگز نتوانست اعتماد رای‌دهندگان اسرائیلی را به دست آورد. با این حال سرسختانه به پست نخست‌وزیری چسبید و حتی وقتی با اتهام فساد مالی مواجه گشت هم حاضر نشد از قدرت کناره‌گیری کند و صرفا وعده داد در صورتی که رسما از سوی دستگاه قضایی متهم شود استعفا خواهد داد.
به اعتقاد بسیاری، این واقعیت که اولمرت تصمیم به کناره‌گیری گرفته نشانه‌ای از احتمال اثبات اتهامات او در پرونده‌ای است که موریس کالانسکی، از تجار برجسته آمریکا در آن به عنوان شاهد حضور یافته و تایید کرده در چندین مرحله به اولمرت پرداخت‌هایی شبهه برانگیز داشته است. این در حالی است که اولمرت در قالب محاسبات سیاسی از حدود یک سال پیش مهره‌ای سوخته تلقی شده بود.

پافشاری نخست‌وزیر رژیم‌صهیونیستی برای ماندن هم دلایل خاص خود را داشت. او در مقابل همه درخواست‌ها برای کناره‌گیری از قدرت ایستاد تا تاثیر رفتنش بر کادیما را به حداقل برساند. او طی این یک سال تمامی توان خود را معطوف باز تعریف روابط رژیم صهیونیستی با همسایگانش کرد تا نوعی توازن در کارنامه‌‌اش ایجاد کند. با این حال این کارکرد را به شکل دیگری هم می‌توان دید. او به دفعات با محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی ملاقات کرد تا چارچوب طرح ایجاد کشور مستقل فلسطین و برقراری صلح پایدار بین صهیونیست‌ها و فلسطینیان را تدوین کند، به آغاز مذاکرات غیرمستقیم با سوریه برای تعیین تکلیف بلندی‌های جولان و عادی‌سازی روابط با دمشق تن داد و بر خلاف رویکرد گذشته به دنبال معامله بر سر مزارع شبعا با دولت لبنان است.  این روند که می‌تواند تبعاتی گسترده در مقیاس منطقه‌ای و بین‌المللی داشته باشد در غیاب او در راس هرم قدرت اسرائیل به کدام سمت و سو خواهد رفت؟

اولمرت سعی کرده با پرکاری در عرصه منطقه‌ای این طور وانمود کند که در نبود او پیگیری مذاکرات در این جبهه‌ها دشوار خواهد بود اما به نظر می‌رسد صهیونیست‌ها چنین اعتقادی ندارند. با غیبت او در کوتاه مدت هیچ تغییری در این عرصه‌‌ها به وقوع نخواهد پیوست. اهمیت مذاکرات اولمرت و عباس که با اصرار دولت جورج بوش،‌ رئیس‌جمهور آمریکا در حال پیگیری است در اکثر موارد بزرگنمایی می‌شود.  عباس در بین فلسطینیان جایگاه چندان بهتری در قیاس با وضع اولمرت در اسرائیل ندارد و علاوه بر آن مذاکرات به جنبش فتح عباس محدود شده که نماینده طیف کامل دیدگاه‌ها در بین فلسطینیان نیست و طرف اسرائیل در درگیری‌های نظامی به شمار نمی‌رود. در مقابل جنبش حماس که سرجنگ با اسرائیل دارد از مذاکرات حذف شده است.

متن کامل را در جام‌جم آنلاین بخوانید.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها