تیم ملی کشتی در حسرت فرصت‌های از دست رفته‌

کشتی ‌بیش ‌از ‌پول ‌به ‌برنامه‌ نیاز‌ دارد

برای پیشبرد برنامه‌های تدوین شده و تحقق اهداف موردنظر در ورزش، گرچه تزریق پول و تخصیص بودجه و اعتبار لازم، الزامی است، اما به تنهایی کافی و کارساز نیست. در واقع زمانی سرمایه‌گذاری و تامین بودجه لازم در ورزش می‌تواند نقش کاربردی داشته باشد که در وهله نخست، فدراسیون‌های ورزشی صاحب طرح و برنامه در 2 بخش بلندمدت و کوتاه‌مدت باشند و متناسب با آن، بودجه موردنیاز را تامین و هزینه کنند.
کد خبر: ۱۸۶۹۱۴
خوشبختانه 2 سالی است ورزش اول کشورمان در دوران ریاست محمدرضا یزدانی‌خرم دغدغه مالی ندارد و کمتر کمیته‌ای در فدراسیون کشتی می‌توان سراغ گرفت که بابت پول و بودجه مشکل و گلایه‌ای داشته باشد اما در همین فدراسیون خراج و متمول محمدرضا یزدانی‌خرم، در بعضی موارد شاهد اختلالاتی در روند کارهای اجرایی و عملیات فنی و ساختاری بوده‌ایم که به هیچ وجه ربطی به مسائل مادی و تامین بودجه نداشته است و صرفا به دلیل نبود برنامه‌ای دقیق و منسجم کارها بخوبی و در زمان مناسب و مقتضی پیش نرفته است.

به عبارتی دقیق و واضح‌تر باید عنوان کنیم در تمام دوران راه‌اندازی تشکلی به نام فدراسیون کشتی، اکنون دوران طلایی ورزش اول از نظر تامین سرمایه موردنیاز به شمار می‌آید تا پرافتخارترین رشته ورزشی برای حضور در بازی‌های المپیک و مسابقه‌های جهانی کمترین مشکل و دغدغه خاطری نداشته باشد.

به رغم شرایط مطلوب مالی که فدراسیون کشتی از آن بهره می‌برد، اما برنامه‌ها بدرستی و متناسب با زمان پیش‌ نمی‌رود، تا جایی که شاهد نوعی عقب‌ماندگی ورزش اول ایران نسبت به دیگر کشورهای صاحب‌نام کشتی جهان هستیم.

نبود برنامه‌های کلان و بلندمدت و ترسیم نکردن افق‌های دور، یکی از معضلات نگران‌کننده در پرامیدترین رشته ورزشی ایران در المپیک است، ایراد بزرگی که بسیاری از کارهای مهم اجرایی را دچار تعلل و تعویق‌های مکرر و تخریب‌کننده کرد.

گواه این ادعا فرصت‌سوزی‌های پی در پی است که طی 9 ماه گذشته و پس از مسابقه‌های جهانی باکو تاکنون شاهد آن بوده‌ایم و هنوز هم و در فاصله 50 روز تا بازی‌های المپیک به دلیل کم‌کاری‌ها و نداشتن برنامه‌ای روشن، کشتی همچنان دست به گریبان مسائلی است که بایستی ماه‌ها پیش درباره آن برنامه‌ریزی می‌شد و تصمیم‌گیری به عمل می‌آمد.

نداشتن اتفاق‌نظر میان کارگزاران و دست‌اندرکاران تصمیم‌گیرنده و ارائه نظریات متفاوت و متناقض باعث شده کشتی همچنان در شیوه انتخاب ملی‌پوشان اعزامی دچار تردید و سردرگمی باشد.

جام تختی که قرار بود ابهامات موجود در اوزان هفتگانه تیم ملی را برطرف کند فقط منجر به شناسایی و معرفی 4ملی‌پوش در وزن‌های 60، 66، 84 و 120 کیلو شد که اغلب نفرات آن پیش از مسابقه‌های بین‌المللی در کرمانشاه هم قابل شناسایی و معرفی بودند.

پس از آن که گره‌های 3 وزن 55، 74 و 96 کیلو در کرمانشاه پیچیده‌تر شد از سوی مردان فنی نسخه‌ای دیگر نوشته شد تا با بررسی شیوه تمرین‌های اردویی و ارزیابی عملکرد کشتی‌گیران در 2 جام‌ بین‌المللی جایزه بزرگ جمهوری آذربایجان و زیلکوفسکی لهستان غائله انتخاب ملی‌پوشان 3 وزن باقیمانده به پایان برسد.

اکنون کشتی آزاد در موقعیت زمانی بسیار حساسی به سر می‌برد. در حالی که انتظار و توقعات از کشتی‌گیران در المپیک بسیار است. کمیته ملی المپیک آخرین فرصت معرفی ملی‌پوشان را روز 10 تیر تعیین کرده است، اما بعید به نظر می‌رسد که کادر فنی بتواند در این مقطع کوتاه زمانی نفرات شایسته و لایقی را که بتوانند در المپیک افتخارآفرینی کنند، مورد شناسایی قرار دهد، گرچه کمیته فنی و مردان فنی تیم ملی کشتی آزاد در نشست مهمی که پس از جام تختی برپا شد اعلام کردند سوای نحوه تمرین‌ها کارنامه کشتی‌گیری آنها در 2جام بین‌المللی ملاک و معیار انتخاب ملی‌پوشان 3 وزن باقیمانده خواهد بود، اما با توجه به نفراتی که در ترکیب تیم اعزامی به جام جایزه بزرگ آذربایجان قرار دارند پیشاپیش مقابل تصور است که رقابت‌های بین‌المللی باکو تاثیری در شناسایی ملی‌پوشان 2 وزن 55 و 96 کیلو نخواهد داشت، چراکه تیم اعزامی در 55 کیلو فاقد نماینده است و در 96 کیلو هم اباذر اسلامی در حد و اندازه رقابت با حریفان المپیکی نیست.

پس از آن که نتوانستیم نفرات کارآمد و مورد نظر خود را راهی باکوی آذربایجان کنیم تنها میدانی که می‌تواند نیازهای کشتی آزاد را تا حدودی تامین و برآورده کند، جام زیلکوفسکی لهستان است و این آخرین فرصت برای کادر فنی است تا با گسیل داشتن مدعیان اصلی 3 وزن باقیمانده ترکیب مسافران المپیکی را مشخص و تکمیل کند.

از آنجا که زمان برگزاری جام زیلکوفسکی لهستان پس از آخرین فرصت تعیین شده ازسوی کمیته ملی المپیک است، این نگرانی و دلواپسی ایجاد می‌شود که بالاخره ابهامات گزینش ملی‌پوشان کشتی در چه میدان و با چه ملاکی برطرف خواهد شد.

به نظر می‌رسد با توجه به آن که در بیشتر اوزان کمیته فنی ملی پوشان را بدون انجام مسابقه صرفا انتخابی و در سه وزن قانونی معرفی کرده است، اما در یکی دو وزن ضرورت برگزاری مسابقه احساس می‌شود، منوط بر آن که در زمان مقتضی و مناسب اقدام شود.

در این میان انجام مسابقه انتخابی به صورت دوره‌ای در وزن 74 کیلو به دلیل حضور پرشمار مدعیان با انگیزه همچون علی‌اصغر بذری، میثم مصطفی جوکار، ایمان محمدیان و صادق گودرزی شاید بهترین راهکاربرای اجرای عدالت و جلوگیری از هرگونه تبعیض وحق‌کشی باشد.

به هر صورت آنچه جامعه ورزش و اهالی کشتی را دچار انتظار و نگرانی کرده است، چگونگی انتخاب ملی‌پوشان 3 وزن مذکور است و این پرسش جماعت گوش شکسته و طرفداران پرشمار ورزش اول است که بالاخره نفرات شایسته و لایق چگونه و در چه زمانی شناسایی می‌شوند و به عضویت تیم ملی کشتی آزاد در‌خواهند آمد. چه‌بسا در این رهگذر بسیاری از کارشناسان و دست‌اندرکاران دلسوز کشتی غم از دست رفتن فرصت‌های طلایی طی 9 ماهه گذشته را هرگز قابل جبران ندانند.

سعید میرزا شفیع

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها