فیروز کریمی را همه میشناسند و اگر هم او را از نزدیک ندیدهاند، با اظهارنظرهای طنزش در جلوی دوربینهای تلویزیونی، دمخور و مانوس بودهاند.
به همین خاطر نیز یکی از جایزههای ویژه گلآقا به وی تعلق گرفت تا آقافیروز رفته رفته این ملکه ذهنش شود که میتواند با چاشنی کنایه و طنز به موضوعات ورزش نگاه کند.
در حالی که به طور طبیعی هر صحبتی را نباید هر جایی مطرح کرد، چرا که این احتمال همیشه هست که از یک اظهار نظر ساده، برداشتهای متفاوت شود.
شاید کریمی وقتی در برنامه مثلث شیشهای راجع به رئیس ورزش گفت که او مدیری است کاردان و توانمند؛ البته در شهرداری، هیچ فکر نمیکرد که این صحبتش آنچنان بازتابی داشته باشد که فردا نقل محفل ورزشیها شود. بیشک او اگر نمیخواست فیالبداهه صحبت کند، با تامل بیشتری سخن میگفت تا امروزه روزی مورد غضب واقع نشود.
آخر هر چه باشد فیروز کریمی بهتر از هر کسی میداند که از گذشته تا به امروز مدیران ورزشی در راس سازمان قرار نگرفتهاند، اگر چه الزاما نیز نباید رئیس سازمان، ورزشی باشد.
مهم عملکردها است که یک مدیر چقدر بتواند بودجه و امکانات به ورزش تزریق کند و از بدنه کارشناسی ورزش در جهت پیشبرد امور بهره بگیرد. به طور طبیعی نیز با توجه ویژه دولت نهم و نظر بلند رئیسجمهور، محمد علیآبادی موفق شده است، پول قابل توجهی را وارد ورزش کند و زیرساختها را متحول سازد.
آن هم با تخصص ویژه وی نسبت به امور عمرانی که خود نیز هیچگاه نخواسته است آن را از نظرها پنهان دارد بنابراین اظهارنظر صریح فیروز کریمی برمیگردد به این جنبه تخصص علیآبادی که با چاشنی طنز از زبان وی جاری شد. چه در غیر این صورت این مربی در جایگاهی نیست که بخواهد عملکرد مرد اول ورزش را با اظهارنظری چند کلمهای نقد کند، کما این که دیگران هم نمیتوانند در چند کلمه موجودیت کریمی در مربیگری و تنبیهات من درآوردیاش در جلوی تماشاگران را به چالش بکشند.
با تمام این تفاسیر و فرض صحت خبر محرومیت کریمی، باید رئیس ورزش را به صبوری و خویشتنداری دعوت کرد تا آنکه به قیمت یک اظهارنظر بعضا نادرست نیز نپذیرد که مستقیم یا غیرمستقیم به یک مربی فشار وارد آمده و از ادامه فعالیتش جلوگیری شود.
بیشک فشار برای فسخ قرارداد کاری یک مربی با هیچ منطقی سازگاری ندارد و از مسوولان ورزش انتظار میرود با سعهصدر با مسائل حوزه ورزش برخورد کنند. یقینا در ورزش نباید انتظار داشت که همه به به و تعریف و تمجید کنند ، چه در چنین شرایطی ورزش راهی به توسعه و تعالی نخواهد کشید.از رئیس ورزش انتظار داریم در این مورد خاص ورود کرده و اجازه ندهد به جو بدبینی در ورزش دامن زده شود.