گفتگو با مستر بین که این روزها حسابی پرکار است‌

پیر شدن را دوست ندارم‌

گاهی با خودم فکر می‌کنم «تعطیلات مستر بین» می‌تواند آخرین قسمت باشد. اما موضوع این است که 10 سال پیش هم که اولین فیلم سینمایی مستر بین تهیه شد همین حرف را زده بودم. وقتی به 50 سالگی می‌رسی، یعنی همان سنی که من حالا دارم، حس ترس شروع دوران پیری آدم را درگیر خودش می‌کند. من همیشه مستر بین را یک شخصیت بدون سن و پیر نشدنی تصور کرده‌ام و ترجیح می‌دهم او همیشه آدمی در سنین 40 30 باشد.

کد خبر: ۱۸۲۲۸۲

واقعا قرار است مستر بین به پایان برسد؟

گاهی با خودم فکر می‌کنم «تعطیلات مستر بین» می‌تواند آخرین قسمت باشد. اما موضوع این است که 10 سال پیش هم که اولین فیلم سینمایی مستر بین تهیه شد همین حرف را زده بودم. وقتی به 50 سالگی می‌رسی، یعنی همان سنی که من حالا دارم، حس ترس شروع دوران پیری آدم را درگیر خودش می‌کند. من همیشه مستر بین را یک شخصیت بدون سن و پیر نشدنی تصور کرده‌ام و ترجیح می‌دهم او همیشه آدمی در سنین 40 30 باشد.

کاراکتر مستر بین، چگونه شکل گرفت؟ برمبنای شخصیت خود شما یا همه چیز به صورت فی‌البداهه اجرا می‌شود؟

مستر بین خود قدیمی‌تر من است. او در حقیقت بخش طبیعی وجود من در بیان یک چیز است. وقتی از من خواسته می‌شود تا یک کار بامزه را به تصویری‌ترین شکل ممکن انجام بدهم، این بخش ظاهر می‌شود. ما در اجرای مستربین صحنه‌های کاملا فی‌البداهه هم داشتیم اما این حس بیشتر در حال تمرین خودش را نشان می‌دهد نه در هنگام فیلمبرداری در استودیو.

چرا طنز مستر بین در میان همه فرهنگ‌ها به خوبی جا افتاده؟

چون واقعا در سطح کودکانه است. مستر بین اصلا یک کودک است که وارد قالب یک مرد شده. در هر فرهنگی وقتی قرار است یک کودک تعریف شود همین‌طور به آن نگاه می‌شود به همین دلیل هم شخصیت او با یک بازار جهانی روبه‌رو شده. در ضمن همه پسر بچه‌های 10 ساله از هر فرهنگی که باشند، خصوصیات مشترک بیشتری در برابر آدم‌های 30 ساله دارند. وقتی بزرگ می‌شویم، نیاز ما به حساسیت‌ها و حس تشخیص ما ست که ما را از هم متمایز می‌کند.

چرا خرس کوچولوی دائمی مستر بین در فیلم‌های آخر همراهش نیست؟

«تدی» ناگهانی در فیلم‌ها ناپدید شد. در حالی که این خرس در نمایش‌های تلویزیونی یاور همیشگی مستر بین بود. می‌دانید فیلم‌ها حس یک جور ماهی بیرون از آب را دارند که در آنها مستر بین از محیط مانوس خودش خارج شده. ما از او نمی‌خواستیم که همیشه به یک چوب زیر بغل تکیه داشته باشد تا بتواند صحنه‌های بامزه‌ای ایجاد کند. برای همین هم احساس کردیم لازم است تا تدی را کنار بگذاریم.

ترجیح می‌دهید در فیلم‌های صامت بازی کنید یا این که بیشتر دوست دارید حرف بزنید؟

مستر بین وقتی در بهترین حالتش قرار دارد که از هیچ واژه‌ای استفاده نمی‌کند، اما من در هر دو حالت احساس راحتی می‌کنم. من تعداد زیادی نقش با کلام اجرا کرده‌ام و بیشتر از همه در سریالی به نام «افعی سیاه» وراجی کرده‌ام.

شما را معمولا با چارلی چاپلین مقایسه می‌کنند. آیا سبک بازی او بر شما تاثیرگذار بوده؟

وقتی بزرگ می‌شدم آثار او را دیده‌ام اما نه چندان زیاد. حتی باسترکیتون که مردم می‌گویند من یادآور بازی‌های او هستم را هم زیاد تماشا نکردم. من خودم را بیشتر یک کمدین تصویری می‌دانم تا یک کمدین فیزیکی. چاپلین یک آکروبات باز فوق‌العاده و یک بازیگر واقعی سیرک بود. من نیستم. من در عمل کاملا حرکت‌های فیزیکی را زیر سوال می‌برم.

آیا سرانجام توانستید بر لکنت زبان غلبه کنید؟

لکنت می‌آید و می‌رود. این به شرایط عصبی من بستگی دارد، اما می‌تواند به یک مشکل هم بدل شود. من فهمیدم که وقتی نقش شخصیتی به جز خودم را بازی می‌کنم، این مشکل ناپدید می‌شود. احتمالا می‌تواند به دلیل شرایط روحی و این که در حال کار کاملا از خودم جدا می‌شوم، ناپدید شود.

درست است که دوست دارید ماشین‌های عجیب و غریب جمع کنید؟ آیا به چیز خاصی علاقه‌مند هستید؟

من از دهه 50 و 60 از مسابقات اتومبیلرانی ماشین‌های تاریخی لذت می‌بردم. هسته این توجه وقتی رشد کرد که من حدود 12 سال داشتم و با مینی‌ماینر مادرم رانندگی می‌کردم. من با این ماشین در مزرعه پدرم رانندگی می‌کردم. اما ماشین مورد علاقه‌ام هنوز هم «مک لارن اف یک» است که از 10 سال پیش آن را دارم.

شما در آکسفورد در رشته مهندسی تحصیل کردید. بعد چطور به سراغ بازیگری رفتید؟

از خیلی نظرها آکسفورد خودش یک مسیر درست برای رسیدن به بازیگری بود. من می‌خواستم زندگی‌ام به عنوان یک دانشجو را آنقدر کش بدهم که بتوانم همان‌طور که امیدش را داشتم کاری در زمینه نمایش پیدا کنم و این سرگرمی سرانجام به یک شغل تبدیل شد. فکر می‌کنم مهندسی کار بزرگی است و ممکن است یک روز دوباره به سراغ آن بروم. اما مدت‌ها پیش از این که پایان‌نامه تحصیلی‌ام را ارئه کنم می‌دانستم از آن هیچ استفاده‌ای نخواهم کرد.

بیرون از صحنه هم آدم بامزه‌ای هستید؟

به صورت مشخص نه، همان‌طور که از این مصاحبه هم می‌توان به این مساله پی برد. (می‌خندد) معمولا اتفاق‌های بامزه برای من پیش نمی‌آید. من ذاتا آدم شوخ طبعی نیستم. من نیاز دارم کلی به چیزهایی که می‌خواهم دست به اجرایشان بزنم، فکر کنم و این کارها خودکار انجام نمی‌شود.

کلا‌غ باهوش‌

مستربین در 15 فیلم سینمایی و 6 سریال تلویزیونی نیز ایفای نقش کرده و اولین فیلم سینمایی‌اش از مجموعه فیلم‌های جیمز باند با عنوان «هرگز نگو هرگز» بود که سال 1983 به نمایش درآمد. شاید کمتر کسی بداند که این بازیگر مشهور در فیلم محبوب کمپانی والت دیسنی «لاین کینگ» در نقش زاغ و همان کلاغ باهوش صحبت کرده است. او آخرین بار ماه گذشته در یک برنامه مستند بی.بی.سی با عنوان «نقشه کمدی بریتانیا» در تلویزیون ظاهر شد.

جالب است بدانید مستر بین دو برادر دارد که «رادنی» برادر بزرگترش اقتصاددانی برجسته و شناخته شده در اروپاست.

اسم اصلی او روان آتکینسون است و سال 1990 ازدواج کرد. او با همسرش که گریمور است در سریال افعی سیاه آشنا شد. این دو جشن ازدواجشان را به صورت خصوصی در یک کافی‌شاپ روسی در نیویورک گرفتند و 2‌فرزند دارند. ثروت تقریبی مستر بین حدود 100 میلیون پوند تخمین زده می‌شود. او علاقه زیادی به ماشین دارد، به رانندگی با سرعت، مشهور است و حتی مجموعه‌ای از اتومبیل‌های قدیمی را جمع‌آوری کرده و آنقدر به این کار عشق می‌ورزد که برای 2 مجله تخصصی ماشین یعنی «کار» و «اوو» مطلب می‌نویسد. او مالک یک خانه بزرگ و مجهز در روستایی در شمال انگلستان نیز هست.