استقلالیها باانگیزهتر از همیشه میروند، تمرین میکنند و با شوتهای از راه دور به همه میفهمانند که برای عبور از دیواره دفاعی پرتراکم پگاه، نقشههایی در سر دارند.
اطرافیان قلعهنویی، نقشه آمدن مجتبی جباری را میکشند، تهیه بلیت از مسیرهای دور و نزدیک برای آمدن جباری بلافاصله پس از بازی با سوریه مدنظر آنهاست.
قلعهنویی در خود فرورفته و در پاسخ آنهایی که پیشبینی آینده را از او میخواهند، میگوید: باید ببریم، اگر ما نتوانیم در حضور این همه تماشاچی، در زمین خودی تیم پگاه را ببریم، چطور میخواهیم به آسیا برویم.
ما محکوم به برد هستیم. فقط نکتهای که باید به همه تفهیم شود، حفظ آرامش است.
پرسپولیس در دقیقه 97 به پیروزی رسید، آنها تا آن لحظه، صبورانه بازی کردند برای ما هم باید این امنیت و آرامش وجود داشته باشد. اگر ما خودزنی نکنیم و دستپاچه نشویم، پیروزی در این میدان، کار سختی نیست.
قلعهنویی میافزاید: البته نتایج بازیهای لیگ در ذهن بعضی از ما باقی است و مثل موریانه ما را آزار میدهد. باید نتایج قبلی را فراموش کنیم و به آینده امیدوار باشیم. پیروزی در این بازی برای تیم ما سخت نیست، اگر خودمان سختش نکنیم.
قلعهنویی خوب میداند در روزهایی که تماشاگران زیادی به ورزشگاه میآیند، قدرت مضاعفی به تیم تزریق میشود. چشم او و بازیکنانش به حمایت همهجانبه هوادارانی است که گویا مدتی است با تیم خود سر و کاری ندارند و با ورزشگاه قهر کردهاند.
روز دوشنبه استقلال میتواند این طرفداران را با ورزشگاه آشتی دهد و فوتبال ما با حضور پرسپولیس و استقلال در جام باشگاههای آسیا، دوباره طنین فریاد این سرمایهها را در ورزشگاهها خواهد شنید و خونی تازه را در رگهایش حس خواهد کرد.
پیروزی استقلال در روز دوشنبه میتواند پدران بسیاری داشته باشد، چون که گفتهاند: پیروزی هزار پدر دارد و شکست یتیم است.