صداتون قطع و وصل می‌شه‌

قبل‌التحریر: عرض به حضور انور شما که هر سال در رادیو یک اتفاق میمون تکرار می‌شود. نمی‌‌دانم تعبیر شما از این اتفاق میمون چیست، اما ما رادیویی‌ها به آن می‌گوییم «جشنواره». جشنواره جایی است که خیلی از برنامه‌سازها، تولیدات خودشان را به آن ارائه می‌کنند و منتظر می‌نشینند بلکه هیات داوران تفقدی بکنند و در این گیر و دار سکه‌ای نصیبشان شود. مهم‌ترین نکته جشنواره این است که برای تولید اثر برای آن، محدودیت و خط قرمز وجود ندارد و به همین خاطر خیلی‌ها، ایده‌هایی را که نمی‌توانند در آنتن اشاعه دهند، به جشنواره می‌فرستند. حالا این نکات را همین جا داشته باشید تا برویم سر اصل مطلب! از آنجا که برنامه‌سازی اصولی دارد و بدون فراگیری این اصول در جشنواره که سهل است، در هیچ چیز به جایی نمی‌رسید، بر آن شدم که از اقیانوس علم و فضل بی‌کرانم قطره‌ای بر کویرذهن شما ببارانم!
کد خبر: ۱۷۶۴۳۸

1-  قدم اول در برنامه‌سازی انتخاب یک ایده خوب است. بنابراین سعی نکنید درباره تعداد سبیل‌های ناصرالدین شاه برنامه بسازید. اصلا جذاب نیست!

2-  انتخاب اسم مناسب برای برنامه از نان شب هم واجب‌تر است. «کتایون» اسم مناسبی برای برنامه سیاسی شما نیست. بی‌خود هم اصرار نکنید که کلاس دارد. هر اسم باکلاسی را که روی هر برنامه‌‌ای نمی‌گذارند.

3-  به تناسب اسم برنامه با محتوا هم توجه کنید. اگر برنامه‌ای درباره نقش استراتژیک کشورهای اسکاندیناوی بر گستره هم‌نشینی جهان معاصر ساخته‌اید، اسمش را نگذارید «بلمی به سوی ساحل» اصلا بهش نمی‌آید!

4-  هرگز اسم همسرتان را روی برنامه نگذارید. برای ابراز ارادت به خانواده راه‌های بهتری هم وجود دارد.

5-  در انتخاب گوینده دقت کنید. تصور کنید یک صدای شش‌دانگ ضخیم و نخراشیده در برنامه کودک شما بگوید: «کوچولویم کوچولو، صورتم مثل هلو...». می‌‌دانی چه اتفاقی می‌‌افتد؟ اعضای هیات داوران هنگام شنیدن برنامه به مغز شما درود خواهند فرستاد.

6-  درست است که الان  هر کاری در اجرای رادیویی مد شده است، اما از گوینده‌تان عاجزانه درخواست کنید اگر دارد مردم را برای شرکت در انتخابات دعوت می‌کند، ضرورتی ندارد  قربان صدقه شان برود.

7-  در برنامه‌های چالشی و انتقادی لازم نیست برای این که جدیت خود را اثبات کنید به گوینده‌تان بگویید به مسوول پشت خط فحش بدهد. به جای این کار از عباراتی مثل «مردم خودشون می‌تونن قضاوت کنند» یا «صداتون قطع و وصل می‌شه» استفاده کنید.

8-  برای اثبات زنده بودن برنامه، خودتان را خفه نکنید. شماره تلفن 119 و رادیو تفاوت‌های عمده‌ای با هم دارند.

9-  در انتخاب موسیقی دقت کنید. اگر برنامه‌تان درباره خواص «هویج» است و شما از موسیقی  سنتی استفاده کنید، همه مردم می‌فهمند که از پشت کوه آمده‌اید.

10-  در انتخاب ترانه هم دقت کنید. ترانه‌ای که در مجلس عروسی‌تان پخش می‌شد اصلا مناسب برنامه فرهنگی‌تان نیست.

11-  خلاقیت هم حدی دارد. وقتی دارید درباره سرالکس فرگوسن برنامه می‌سازید که نباید از ترانه محلی‌ بندری استفاده کنید.

12-  به بروبچه‌های ارتباطات برنامه ‌آموزش دهید که وقتی تلفن برنامه زنگ می‌زند و گوشی را برمی‌دارند، نباید بگویند: «ها؟»، در این‌طور مواقع «سلام، بفرمایید» عبارت مناسب‌تری به‌نظر می‌رسد.

13- ‌ از کارشناس‌های باسواد استفاده کنید. شنونده را دست کم نگیرید؛ با شنیدن دو سه جمله متوجه می‌شود که طرف دکترای ژئوپلتیک ندارد، بلکه سیکل است و پسر عمه شما!‌

14- ‌ در ضمن از کارشناس‌هایی استفاده کنید که حرفی برای گفتن داشته باشند. باور کنید این میهمان در برنامه شما هیچ حرفی درباره چالش‌‌های فرامدرن ادبیات ، برای گفتن ندارد! 

15- ‌گزارشگرتان را توجیه کنید که برای ایجاد فضایی صمیمی خلاقیت به‌خرج ندهد. همان کار خودش را بکند کافی است. «سلام داداچ!‌» یا «بنال ببینیم» عبارات مناسبی برای ایجاد صمیمیت نیستند.

16-  برای برنده شدن در جشنواره، باید کیفیت برنامه‌تان را بالا ببرید. این‌که یک برنامه درباره شیتوریوشینسای کاراته دو بسازید، لزوما تضمین برد شما نیست.

بعد‌التحریر: اصولا شرکت در جشنواره کار نیکویی به‌شمار نمی‌رود. اگر برنده شوید، باید به اندازه مبلغ جایزه، شیرینی، بستنی و ناهار اعزام کنید به دستگاه گوارش رفقا. اگر هم برنده نشوید... .

مجید خسرو انجم‌

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها