مردانی که سیمای قهرمان را می‌سازند

فرصتی‌ برای‌ انتقام‌های‌ یکساله‌

نیم نگاهی به فینال لیگ که به شکلی غیرمتعارف و غیرقابل پیش‌بینی، لیگ هفتم را صاحب بازی نهایی و رودررو کرد می‌تواند گویای حساسیتی باشد که نه فقط در تار و پود سکوها و روحیات هوادارانی که برای سر دادن آخرین فریادها به آزادی می‌روند، که حتی در اجزای بازی بازیکنان و مربیان 2 تیم هم قابل رویت است.
کد خبر: ۱۷۵۳۷۲
به‌یقین پیش‌بینی چنین جدالی نه تنها آسان نیست که با منطقی‌ترین گمانه‌زنی‌ها نیز به نتیجه قطعی نمی‌رسد. شاید بهتر است به تماشای رنگ رخساره مردانی بنشینیم که قرار است سرنوشت‌سازترین دیدار فصل را رقم بزنند. قهرمانی شاید در گرو تجربه یا درخشش ستاره‌های این دو تیم باشد. ببینید و به قضاوت بنشینید. کدام یک قهرمانی را به تیم خود هدیه می‌دهند؟!

1 - شاخص‌ترین بازیکنی که در لباس سرخ می‌بینیم، بی‌شک کریم باقری است؛ ستاره‌ای که حدود 6 سال برای وداع زودهنگامش از تیم‌ ملی افسوس خوردیم. کریم باقری را باید از دیدار مقابل سپاهان به یاد آورد. بازی حذفی سال پیش‌ و در حالی که یک قدم تا قهرمانی پیروزی فاصله بود، باقری طی کمتر از 15 دقیقه ضعیف‌ترین نمایش عمر بازیگری‌اش را به اجرا در آورد تا سرانجام شکستی تاریخی در کارنامه این تیم ثبت شود.

باقری را در ایده‌آل‌ترین حالت ممکن باید بازیکنی طراح در زمان تملک توپ، با پاس‌هایی بلند و دقیق و البته جنگنده در مواقع از دست رفتن مالکیت دانست. اما اگر همین مرد روی فرم نباشد، تقریبا تمامی توپ‌ هایش زیر پای هافبک یا مهاجمان حریف خواهد بود.

کدام حالت را تصور می‌کنید؟ شاید یک هوادار دو آتشه سرخ منتظر درخشش اسطوره‌اش باشد، اما در نقطه مقابل یک واقعیت تلخ، چنین فریاد می‌کشد: کریم در روزهای بزرگ و حساس افت می‌کند! مثل بازی با بحرین در منامه، مثل روز سپاهان، مثل روز دیدار با ایرلند در تهران!‌ در این که او فراموش نشدنی است، شک نکنید. باقری به دنبال دومین قهرمانی زندگی اش می‌گردد. یک جام با پیروزی در پایان فصل76 - 75 تنها یادگار باقری از لیگ است. بی‌شک برای کسب دومی و البته آخرین جام تلاش می‌کند. 

2-  از روزی که محرم نویدکیا مصدوم شد، سرنوشت کاپیتانی در سپاهان، دست به دست چرخید و چرخید تا امروز که تملک آن به شکلی نامعلوم میان جلال اکبری، جابا مجیری، محمود کریمی و هادی عقیلی بچرخد؛ اما حالا مدیران سپاهان با قاطعیت به یک مدافع ملی پوش وعده می‌دهند که در صورت تمدید قرارداد با سپاهان، او صاحب عنوان کاپیتان اولی می‌شود: در حالی که سرخ‌ها بشدت در پی دست یافتن به این مدافع هستند. هادی عقیلی تلاش می‌کند با قهرمان شدن مجدد کنار اصفهانی‌ها، خودش را در انتخاب راحت کند.

هادی عقیلی را باید شاخص‌ترین بازیکن سپاهان دانست. بی‌تردید جزو 2 مدافع اول فوتبال ایران است و قدرت تمام‌کنندگی‌اش در منطقه خطر حریف هم فوق‌العاده است.

2 بار با سپاهان جام حذفی را بالای سر برده و می‌خواهد طعم قهرمانی در لیگ را با همین پیراهن زرد رنگ بچشد. مقابل پیروزی همواره مثل نویدکیا، بهترین بازی خود را به نمایش گذاشته و پنالتی زن اول تیمش است. حالا قضاوت کنید. آیا سرخ‌ها از بازی هادی مقابل خودشان متنفر نیستند؟! اگر نبودند تلاش نمی‌کردند از چنگ سپاهان خارجش کنند!

3-  شاید می‌خواهید از محمد نصرتی و تجربه ملی‌اش حرف بزنید و شاید هم به واعظی اشاره می‌کنید؛ اما یک نام از هر 2 نفر جلوتر است. عباس آقایی که برایش بازی کردن مقابل سپاهان معنی و مفهومی فراتر از فینال لیگ و قهرمانی پیروزی دارد. عباس دنیای عجیبی دارد.

آقایی با پاس و جلالی، قهرمانی لیگ را تجربه و به شکلی غیرقابل پیش‌بینی پیراهنش را با لباس زرد سپاهان عوض کرد و البته باز هم جام قهرمانی حذفی را بالای سر دید. عباس آقایی اما با بدترین برخورد ممکن و نامهربانی محض از اصفهان رفت و راهی پاس شد. آیا می‌دانید علایق قلبی آقایی در دوران کودکی به سوی کدام تیم گرایش داشته است؟! مطمئنا امروز وقتی به نمایش مفید و کم‌حاشیه آقایی نگاه می‌کنیم دیگر برای چنین سوالی ارزشی قائل نمی‌شویم.

آقایی هرچند همواره در حاشیه ماند و هرگز نتوانست به واسطه گمنام ماندن در تیم‌هایی کم‌هوادار، بازی‌های ملی پرتعدادی داشته باشد، ولی به لحاظ تجربه بازی و صدالبته میزان انگیزه برای قهرمانی دوباره، سرآمد بازیکنان است. به عباس آقایی نگاه کنید. او در بازی رفت گلی به یاد ماندنی به ثمر رساند و نشان داد برای انتقام گرفتن از تیم سابقش به میزان کافی انرژی دارد، مگر این ‌که باز هم قطبی متوقفش کند.

4- عماد محمدرضا شما را یاد چه خاطراتی می‌اندازد؟ اگر حافظه خوبی داشته باشید تصاویری از بازی جوانان ایران مقابل نوجوانان عراق با مربیگری مناجاتی در ورزشگاه شیرودی به یادتان می‌آید. روزی که محمدرضا در جریان بازی و ضربات پنالتی دروازه ایران را تهدید کرد و فرو ریخت. کمی بعدتر، در مقدماتی جام جهانی با پیراهن تیم ملی عراق، دروازه ابراهیم میرزاپور را باز کرد.

آن گل را کمتر کسی از یاد برده است. عماد فقط از یک اشتباه میرزاپور در شروع مجدد سود برد؛ اما سرخ‌ها نیز هرگز این عراقی را از یاد نمی‌برند. او یک بار در پیراهن فولاد خوزستان، پیروزی را از چنگ تیم پروین دزدید و یک بار در لباس سپاهان وقتی علیه پیروزی در فینال جام حذفی قرار گرفت شانسی برای پیروزی قائل شد تا به زمان عقد قراردادش با سپاهانی‌ها معترض شوند.

حالا به عماد نگاه کنید. او مهم‌ترین نقش را در پیکان خط هجومی پیروزی بازی می‌کند و اگر به هفته‌های اخیر بنگریم، عماد بیشترین نقش را در صعود دوباره این تیم بازی کرده است. لحظه‌ای غفلت از مردی که در آتش گلزنی به پیروزی می‌سوزد برای تمام شدن داستان قهرمانی کفایت می‌کند. 

5-  یک نکته را فراموش نکنید. اول باید پرسید تصور شما از جدال قطبی و ویه‌را چیست. احتمالا در نگاه اول، می‌گویید این نخستین نبرد و جدالی است که این دو با هم یا به عبارتی علیه هم انجام می‌دهند؛ اما قطبی بخوبی در خلوت خود می‌داند که حدود یک سال پیش، مقابل همین برزیلی شکست را چشیده است! در جام ملت‌های آسیا، ویه‌را با تیم ملی عراق برابر قطبی و پیم وربیک که رهبری کره جنوبی را به عهده داشتند، مغلوب شدند تا به این ترتیب عراق راهی دیدار فینال شود و کره جنوبی برای عنوان سومی بجنگد.

ویه‌را، عراق را قهرمان آسیا کرد و قطبی که صرفا یک کمک مربی و دستیار بود به مقام سومی با کره رسید. حالا زمان انتقام افشین است و البته احقاق حق ویه‌را! باید دید در لیگ ایران، جدال مربیان مدعی نیمه‌نهایی جام ملت‌های آسیا به سود کدام یک ختم می‌شود؟! این شاید مهم‌ترین دوئل باشد و عوامل آن مهم‌ترین مهره‌های زمین باشند.

به نظر می‌رسد هم پیروزی و هم مربی‌اش در پی انتقام‌های یکساله هستند. سرخپوشان انتقام جام حذفی را می‌خواهند و قطبی همین روحیه و تفکر را در قبال مرد برزیلی نیمکت مقابل دارد.

پیام یونسی پور

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها