خوشحالم، همین‌

خودش از این اتفاق خوشحال است، اما از این که فیلم «ترانه تنهایی تهران» را در ایران خیلی تحویل نگرفته‌اند هنوز هم ناراحت است، این ناراحتی را می‌شود از لابه‌لای حرف‌های او فهمید. خصوصا وقتی که می‌گوید: «دوست داشتم اولین نمایش این فیلم در تهران صورت می‌گرفت».

سالور یکی از کارگردان‌های جوان سینمای ایران است، کارگردانی که در کنار سایر جوان‌های سینمای ایران به تحول می‌اندیشد و از آزمودن راه‌های جدید نمی‌ترسد، شاید به همین خاطر است که از حضور فیلم‌اش در بخش 2 هفته کارگردانان جشنواره کن ابراز خوشحالی می‌کند، اما در عین حال می‌گوید: «دوست داشتم نخستین نمایش «ترانه تنهایی تهران» در ایران و جشنواره فیلم فجر اتفاق می‌افتاد».

او معتقد است آخر دنیا نیست، برای خودش هم دلیل دارد؛ با این که «ترانه تنهایی تهران» به بخش 2 هفته با کارگردانان جشنواره کن راه یافته، اما من باز هم معتقدم کن آخر دنیا نیست. می‌دانم فیلم‌های ایرانی خوبی برای حضور در کن ارائه شده بود، اما به هر حال این جشنواره هم مثل هر جشنواره دیگری محدودیت‌های خاص خود را دارد و ناچار است از بین فیلم‌هایی که برای حضور در جشنواره اعلام آمادگی می‌کنند، تعدادی را انتخاب کند».

به گفته سالور جشنواره فیلم کن رویداد مهمی در سینمای جهان به شمار می‌رود و این موضوع می‌تواند مهر تایید کیفیت فیلم من هم باشد. البته او از کنار این موضوع هم به سادگی عبور نمی‌کند که «حضور در جشنواره کن پاسخ زحماتی است که همه عوامل ترانه تنهایی تهران برای شکل‌گیری متحمل شدند».

سالور از این که فیلمش باعث شده پرچم 3 رنگ ایران در جشنواره کن در کنار پرچم دیگر کشورها بدرخشد و حضور داشته باشد، احساس خوبی دارد و می‌گوید: «این اتفاق بعد از چند سال دوری سینمای ایران از کن بسیار مهم است».
او از چگونگی کارگروه تولید فیلم «ترانه تنهایی تهران» هم می‌گوید: «همه عوامل تولید با نیروی عشق در این پروژه فعالیت کردند و اگر هر کدام آنها نبودند این اتفاق میسر نمی‌شد».

غیبت ایران در جشنواره کن طی سال‌های گذشته در حالی اتفاق می‌افتاد که پس از انقلاب سینمای ایران حضور قابل توجه و تاملی در جشنواره کن داشت، اما بتدریج این حضور کم‌رنگ‌تر و کم‌رنگ‌تر شد، حالا باید دید جوان‌هایی که نسل تازه سینمای ایران را تشکیل می‌دهند، می‌توانند موفقیت‌های گذشته سینمای ایران در کن را ادامه دهند یا خیر؟

کارگردان «ترانه تنهایی تهران» البته فیلم جدیدش را قبل از ارائه به جشنواره کن به جشنواره سال گذشته فیلم فجر فرستاده بود، اما «من به مخاطب ایرانی احترام گذاشتم و دوست داشتم اولین نمایش فیلمم در جشنواره فجر باشد، اما متاسفانه از دیدگاه دوستان این فیلم شایسته حضور در هیچ بخشی نبود.» این برخورد البته باعث دلسردی او نشد، چراکه به قول خودش : «من با چند جوان ثابت کردیم فیلم خوب را پول و امکانات زیاد نمی‌سازد، بلکه خلاقیت، نیروی عشق و رفاقت حرف اول را می‌زند».

او در مورد چگونگی کار تیمی که روی این فیلم کار کرده‌اند، اول به کار تورج اصلانی، فیلمبردار «ترانه تنهایی تهران» اشاره می‌کند: «اصلانی از دوستانی است که سال‌ها با وی کار کرده‌ام، او در «چند کیلو خرما برای مراسم تدفین» سرمایه‌گذار فیلم نیز بود. فیلمبرداری او در این کار نیز مانند دیگر آثار شاخص وی است و بیشتر سکانس‌ها با فیلمبرداری زیبای او در شب گرفته شده است».

در این فیلم سالور از ترانه و موسیقی محسن نامجو هم استفاده کرده، هنرمندی که پیش از این سالور، فیلم «آرامش با دیازپام 10» را براساس زندگی او ساخته بود و در «چند کیلو خرما برای مراسم تدفین» هم از او به عنوان بازیگر استفاده کرده بود.

سالور درباره استفاده از ترانه و موسیقی‌های محسن نامجو در فیلم سینمایی «ترانه تنهایی تهران» هم می‌گوید: «محسن نامجو نیز به عنوان یک هنرمند عرصه موسیقی از دوستان قدیمی من است که در این فیلم از 2 ترانه او در تیتراژ پایانی و یکی از سکانس‌ها استفاده کرده‌ام».

اولین بار پخش‌کننده جهانی فیلم «ترانه تنهایی تهران» که سومین فیلم سامان سالور است. خبر حضور این فیلم را در بخش 2 هفته با کارگردانان شصت و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم کن اعلام کرد و بعد این خبر دهان به دهان چرخید، سالور که بی‌توجهی جشنواره فیلم فجر را به کارش نادیده نمی‌گیرد، حالا خوشحال است که در کن حضور دارد و می‌تواند در کنار بزرگان سینمای جهان به تماشای فیلمش بنشیند.

بیتا موسوی‌