سوالمان را از موضوع ترور رفیق حریری، نخستوزیر اسبق لبنان و اظهارات کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه امریکا مبنی بر اینکه هیچ معاملهای با سوریه درخصوص عدم محاکمه بینالمللی خانواده اسد صورت نگرفته، آغاز میکنیم. آیا شما این اظهارات را تهدیدی برای سوریه و خودتان یا نوعی اعمال فشار سیاسی علیه کشورتان میدانید؟
ابتدا باید بگوییم ما از کسانی هستیم که به شدت با معاملات سیاسی مخالف هستیم. سیاست موضوعی نیست که قابل خرید و فروش باشد. این مساله به حقوق، اصول و منافع کشورها باز میگردد و دیگر این که شنیدن این قبیل اظهارات از سوی امریکاییها برای ما عادی است هر چند که بارها اعلام کردهایم موضوع دادگاه بینالمللی برای محاکمه عاملان ترور رفیق حریری کاملا به دولت لبنان ارتباط دارد و بر اساس توافق بین دولت لبنان و سازمان ملل متحد پیگیری میشود. پس با این وجود چطور سوریه میتواند در خصوص این موضوع مذاکره کند.
اظهارات آرلین اسپکتر، سناتور امریکایی را که گفته بود دادگاه بینالمللی موجب نگرانی سوریه است. چگونه ارزیابی میکنید؟
این اظهارات صحت ندارد و هر گاه هر یک از مسوولان عرب یا بینالمللی تاکید کرد این دادگاه عامل نگرانی ما است، گفتهایم چنین ادعاهایی صحت ندارد. همواره در این خصوص پافشاری میشود و تلاش میشود تا هر مشکلی در منطقه به ویژه لبنان به سوریه نسبت داده شود.
موضوع این است. چنانچه هدف از تشکیل دادگاه بینالمللی شناسایی عاملان ترور حریری باشد پس مشکلی وجود ندارد. سوریه از ابتدا با کمیته تحقیق بینالمللی همکاری کرده و گزارشهای سرژ برامرتز، رئیس این کمیته به سازمان ملل متحد نیز این مساله را به اثبات میرساند. در این گزارش بر همکاری همه جانبه سوریه با کمیته تحقیق تاکید شده است .
اما چنان چه برخی سعی دارند این دادگاه را سیاسی کنند، باید بدانند سیاسی کردن دادگاه بینالمللی بیش از سوریه، لبنان را متضرر میسازد. نگرانی ما هرگز از تشکیل این دادگاه نیست بلکه ما نسبت به ایجاد شکاف در لبنان نگران هستیم.
کسی که از سیاسی شدن دادگاه سخن میگوید شما و رسانههای سوری هستید. علت این امر چیست؟
این نتیجه اظهارات دولت امریکا است. زمانی که دولت امریکا و مسوولان آن همواره میگویند تحقیقات به فلان جا میانجامد یا دادگاه اینچنین عمل خواهد کرد یعنی این که آنها خود را در جایگاه دادگاه قرار دادهاند و به جای قضات اظهارنظر میکنند. این مساله نشان میدهد آنها سعی در سیاسی کردن دادگاه دارند.
یکی از دو شاهد اصلی این پرونده از اظهاراتش عقبنشینی کرده و شاهد دیگر در شرایطی نامعلوم ناپدید شده است. آیا به نظر شما این نوعی بازی علیه دمشق نیست؟
من از جزییات این موضوع اطلاع ندارم اما میدانم که یکی از این افراد در زندانهای فرانسه گرفتار است. پس پنهان شدن او در شرایط پیچیده معنا ندارد.
براساس اطلاعات ما او در زندان نیست و حتی در فرانسه نیز حضور ندارد.
من دقیقا اطلاعی ندارم اما این که چگونه توانسته از فرانسه خارج شود مسلما پاریس باید در این خصوص توضیح دهد.
میخواهم در کمال شفافیت بپرسم که چرا در خصوص پرونده ترور حریری و دیگر ترورها در لبنان انگشتهای اتهام به سوی سوریه نشانه رفته است. هدف از این امر چیست؟
طبیعتا من نمیتوانم به نیابت از آنها این اهداف را مشخص کنم اما همانطور که میدانید سوریه از سالها پیش اینچنین هدف قرار گرفته است. نمیدانیم که چه کسی این ترورها را انجام داده و هدفش از این اقدامات چیست و مسلما در شرایط کنونی بیان اهداف این امر نیز سخت و دشوار است.
اما همزمانی خروج شما از لبنان با این ترور موجب شده که شما را به این اقدام ربط دهند و آن را نوعی انتقام جویی سوریه جلوه دهند، نظرتان چیست؟
بر عکس ترور حریری پیش از خروج نیروهای سوریه از لبنان صورت گرفته است.
در خصوص دیگر ترورها چطور؟
ما از لبنان خارج شدیم زیرا بخش زیادی از مردم این کشور نسبت به ما دید منفی داشتند و دلیل خروج ما نیز همین بوده است. حضور نیروهای سوری از لبنان موجب ایجاد شکاف داخلی در این کشور شده بود و دیگر نمیتوانست نتایجی را که ما انتظار داشتیم، بوجود آورد.
بر همین اساس ما نیروهایمان را از این کشور خارج کردیم. اما در خصوص جنایاتی که در لبنان روی داد، باید بگویم هر اقدامی که موجب بیثباتی درلبنان شود با حقایق موجود طی تاریخ 30 سالهای که سوریها جان و مالشان را برای حفظ صلح در لبنان و جلوگیری از تقسیم آن انجام دادهاند، تناقض دارد.
از نظر ما هر گونه بیثباتی در لبنان، سوریه را نیز وادار به پرداخت تاوان میکند و دیگر این که اصلا مصلحت سوریه از این امر چیست؟ از نظر ما انتقام جویی در سیاست احمقانه است، در سیاست باید به دنبال چیزهایی بود که منافع را تحقق بخشد و این اقدامات بر خلاف منافع سوریه است لذا آیا عاقلانه است که به قول ضربالمثل امریکایی تو به پای خود شلیک کنی، مسلما چنین امری غیر ممکن است.
از مساله ترورها بگذریم و به موضوع انتخابات ریاست جمهوری روی آوریم. کاملا مشخص است سوریه از نامزدی میشل سلیمان، فرمانده ارتش لبنان برای ریاست جمهوری حمایت میکند. چرا او تاکنون به عنوان رئیسجمهور انتخاب نشده و دلیل عدم برگزاری جلسه پارلمان برای انتخاب رئیسجمهور چیست؟
نمیتوانم به نیابت از لبنان جواب این سوال را بدهم از نظر ما میشل سلیمان یک شخصیت مورد اعتماد و شناخته شده است و ما نیز مانند سوریها او را فردی شایسته میدانیم.
مشکل انتخاب رئیسجمهور نیست. این موضوع بخشی از مشکلات بزرگ ناشی از بیاعتمادی بین احزاب لبنانی است که به موضوعاتی همچون ریاست جمهوری، دولت، پارلمان و قوانین انتخابات باز میگردد. زمانی که حس اعتماد در یک کشور وجود نداشته باشد مشکلات حل نخواهد شد و هر مشکل مشکلی بزرگتر را بوجود میآورد.
ترجمه: ایسنا
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم