به آرامش نیاز داریم

با اعلام حکم یکی از شعب دادگاه همدان درخصوص سخنرانی آقای آغاجری ، سیر جدیدی از التهابات به وقوع پیوست که دراین باره چند ملاحظه قابل توجه است

کد خبر: ۱۶۵۴۵

:
1-شکی نیست که سخنان مورد اشاره توهین آمیز بوده است . عباراتی چون دین افیون ملت ها و و دولتهاست و... [تمام] آموزه های دین خرافی است ... و تقلید [در فرهنگ تشیع]، شبیه کار میمون است ... و عبارات تمسخرآلود نسبت به ائمه اطهار (ع) با فرهنگ دینی ملت ما مطابقت ندارد. بویژه در این روزها که نسیم رمضان بر کشور جاری است یادآوری مجدد چنین سخنانی دوباره احساسات مذهبی مردم را تحریک می کند. حتی اگر بپذیریم که او عذرخواهی کرده و منظور دیگری داشته است باز هم چنین سخنانی قابل دفاع نیست . ضمن آن که چنین تعابیری از یک شخصیت دانشگاهی دور از انتظار است ؛ دانشگاهیان به نگرش علمی شهره اند که حتی در نقد، جانب انصاف و اعتدال و متانت را پاس می دارند. از این رو نیز اظهارات آقای آغاجری غیر قابل دفاع می نماید. حتی می دانیم تمام کسانی که به نحوی از ایشان دفاع کرده اند تصریح دارند که «صرف نظر از محتوای سخنان او» صدور چنین حکمی درست نیست و این بدان معناست که غالب دوستان وی نیز از محتوا و شکل سخنان مطرح شده دفاع نمی کنند.
2-اظهارنظر در محتوای حکمی که در مرحله بدوی صادر شده ، تنها در صلاحیت اهل حقوق و قضاست نه عناصر سیاسی (از هر جناحی ). هرچند با موضع رسمی رئیس قوه قضاییه باید منتظر اتمام گردشکار در دادگاه های تجدیدنظر و دیوان عالی کشور بود. اتفاقا به همین دلیل جنجال هایی که در چند روز اخیر و متعاقب اعلام حکم بدوی به راه افتاد بیهوده می نماید، چراکه بسیار اتفاق افتاده است (و ازجمله درباره آقای یوسفی اشکوری ) که مجازات های اولیه در مراحل بعدی با شدت بسیار تخفیف یافته اند.
3-بیانات رهبر انقلاب در جمع کارگزاران نظام و انتقاد چند باره ایشان از اختلافات و بهانه جویی های وحدت سوز و جنجال بر سر موارد جزیی خوشبختانه جریان مثبتی ایجاد کرد که نامه بیش از 170نماینده مجلس در تاکید بر وفاق و پیروی از راهکارهای قانونی طلیعه آن است . پیشتر نیز روسای جمهوری و مجلس با انتقاد عالمانه به محتوای سخنرانی آغاجری و رد آن از یک طرف و دعوت به آرامش و پیگیری های قانونی از طرف دیگر، خط اعتدال را پی گرفته بودند. می پرسیم مردم چه تقصیری دارند که باید تاوان رقابت های سیاسی را بپردازند. در چند سال گذشته جنجال های بسیاری را شاهد بوده ایم که حول آنها طومار و سخنرانی و استعفا و... شکل گرفته است ، اما تنها با گذشت چند روز، معلوم می شد بازی با افکار عمومی و احساسات مردم برای آن بوده است که یک جریان سیاسی به توفیقاتی دست یابد! نگاه توده ای به مردم و ملت را سرباز پیاده احزاب دانستن ، استفاده ابزاری از احساسات است . مردم ما نیز به تجربه دریافته اند در چنین مواردی بهتر است سرباز پیاده نباشند. آنان به این تجربه رسیده اند که فقط کافی است چند روز صبر کنند، غبارها خودبخود خواهد نشست و اصل قضایا و ثمره خویشتنداری رخ خواهد نمود. مسوولان اجرایی بویژه در وزارت علوم نیز باید مراقب باشند که وظیفه آنان ، دعوت به آرامش و پیگیری روشهای قانونی است نه احیانا دمیدن بر احساسات . این انتظار کوچکی است از کسانی که بر مسند حاکمیت نشسته اند. امید می رود دادگاه تجدیدنظر نیز با لحاظ سوابق انقلابی و جانبازی آقای آغاجری و درنظر گرفتن جایگاه دانشگاهی وی برای این جرم ، تخفیف قابل توجهی قائل شود.