در حالی که حاکمیت در کشورهای عرب حاشیه خلیجفارس موروثی است و حکام این کشورها بدون در نظر گرفتن علایق، مطالبات و خواسته مردم به صورت خودکار به قدرت میرسند یا در کشوری مثل مصر ریاستجمهوری حسنی مبارک برای دفعات متوالی تمدید میشود هیچ کس در هیچ کجای دنیا از ساختار سیاسی حاکم بر جامعه عربی ابراز نگرانی نمیکند.
وقتی پس از انتخابات 28 دسامبر کنیا، کمیته برگزاری انتخابات از اموای کیباکی، رئیسجمهور به عنوان برنده انتخابات یاد کرد و از برتری او بر رایلا اودینگا، رقیبش از حزب اپوزیسیون جنبش دموکراتیک نارنجی خبر داد شکی وجود نداشت طوفانی در این کشور به پا میشود اما غربیها سکوت کردند.
دولت کیباکی که رابطهای نزدیک با انگلیسیها دارد در سایه همین سکوت سرکوب مخالفان را آغاز کرد و هر چند با بالا گرفتن ناآرامیها رئیسجمهور ناچار به طرح پیشنهاد مشارکت اودینگا در دولت شد لیکن با گذشت بیش از یک ماه از آغاز ناآرامیها هنوز هیچ یک از کشورهای غربی حاضر به موضعگیری در قبال صحت انتخابات نشده و تلاشهای امریکا و اتحادیهاروپایی به میانجیگری برای پایان دادن به خصومتها محدود شده است.
هر کس با حال و هوای سیاسی حاکم بر روسیه آشنا باشد به خوبی میداند که ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور این کشور یکی از محبوبترین شخصیتها نزد روسها است. مردم روسیه که شاهد ارتقای جایگاه بینالمللی روسیه در دوران ریاستجمهوری پوتین و بهبود وضعیت معیشتی خود همگام با سر و سامان یافتن وضعیت کشور و سرکوب الیگارشها در این بازه زمانی بودهاند به طور طبیعی به پوتین گرایش دارند و او را چهرهای مردمی میپندارند.
با این حال اگرچه هنوز یک ماه تا انتخابات ریاست جمهوری 2 مارس روسیه زمان باقی است امریکاییها و اروپاییها تبلیغات منفی خود علیه پوتین و نزدیکانش را آغاز کردهاند تا فضای انتخاباتی را به نفع مخالفان پوتین مسموم کرده و پیشاپیش سلامت انتخابات را زیر سوال ببرند.
سازمان امنیت و همکاری اروپا از حدود یک هفته قبل کرملین را به علت در نظر گرفتن محدودیتهایی برای فعالیت ناظران این سازمان در انتخابات آتی و محدود کردن تعداد ناظران مورد انتقاد قرار داده است در حالی که تاکنون سابقه نداشته از ناظران روس برای نظارت بر انتخابات در کشورهای اروپایی دعوت شود.
مفهوم این جریان یکطرفه چیست؟ غربیها خود را خالق دموکراسی میدانند و به ظاهر اعتقاد دارند آنها هستند که باید میزان انطباق عملکرد کشورهای دیگر با این مفهوم را مشخص کنند.
این تلویحا بدان معناست که دموکراسی مفهومی مشخص ندارد که کارکردها در قالب آن قرار بگیرد و دموکراتیک بودن کارکردها با در نظر گرفتن میزان انطباق با این مفهوم مشخص شود بلکه دموکراسی را باید تعریفی دانست که غربیها مطابق با سلیقه و منافع خود تعریف میکنند و همه باید خود را با آن انطباق دهند.
رضا سادات
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم