مایکل اوون:ای کاش دوباره 16 ساله می شدم

در آستانه 23 ساله شدن ، مایکل اوون سابقه 7 سال مطرح بودن در سطح اول فوتبال جهان و 10 سال در فوتبال بریتانیا را یدک می کشد و این ، اصلا دستاورد کوچکی نیست .جوان اول لیورپول در 14 سالگی عضو تیم ملی جوانان انگلیس شد

کد خبر: ۱۵۷۲۷

و در 17 سالگی در جام جهانی جوانان 1997 شرکت کرد و از همان زمان مهره فیکس لیورپول شد و در جام جهانی 1998آن گل فراموش نشدنی را به آرژانتین زد و فراتر از رابی فاولر - مهره کنونی لیدز - قرار گرفت و به بهترین گلزن این باشگاه بدل شد و با لیورپول 5جام را در سالهای 2000و 2001برد. وقتی لیورپول در 6دیدار متوالی هیچ گلی نزد، عده ای از او ناامید شدند؛ اما اوون ابتدا 3گل به منچستر سیتی زد و سپس طی پیروزی 5-0لیورپول بر اسپارتاک مسکو روسیه 2گل برای زوج سیاهپوست خود در خط حمله یعنی امیل هسکی پایه گذاری کرد و در یک چشم به هم زدن ، خودش گل زد؛ اما بزرگترین انتقاد کننده از اوون ، خود اوست . حرفهای تازه او را که نه فقط بازیکن برتر این هفته بلکه کل هفته هاست ، بخوانید تا بر این مساله ایمان بیاورید: ... مبنای قضاوتم درباره چگونگی کار خود، موفق یا ناموفق بودنم ، تعداد گلهایی است که می زنم . اصلا این وظیفه من است که برای لیورپول و انگلیس گل بزنم . شما به عنوان یک مهاجم می توانید پای بازی دیگران بنشینید و چیزهای زیادی را از آنها یاد بگیرید و همان ها را اجرا کنید؛ اما تا زمانی که خودتان گل نزنید، موفق نخواهید بود. خودم من هر زمان که به زمین می روم ، خواست و هدف اولم باز کردن دروازه حریفان است . هر گاه که برنده می شویم و از زمین بیرون می آییم و من گلی نزده ام ، معنایش این است که به اندازه کافی موفق نبوده ام و اشتیاق فراوانی در من برای جبران اش طی بازی بعدی مان به وجود می آید. گاهی آرزو می کنم ای کاش دوباره 16، 17ساله می شدم . چون در آن زمان آسیب نمی دیدم ؛ ولی از آن پس پیش نیامده که حتی یک فصل را بدون آسیب دیدگی شدید پشت سر بگذارم . وقتی چنین سنی دارید، برای خودتان فکر خاصی ندارید. خودتان هستید و یک تیم رقیب و مثلا 30هزار تماشاگری که در استادیوم حضور دارند. فکرتان به این نمی رسد که مثلا این بازی بار تبلیغاتی و تبعات زیادی برای باشگاه تان یا کشورتان دارد و میلیون ها نفر هم آن را از تلویزیون تماشا می کنند. فقط یک بازی است و یک مسابقه ؛ اما حالا انواع فکرها به مغز آدم هجوم می آورند و مسوولیت مان هزار برابر شده است . اما اوون که به رغم رکود مورد بحث در 31مسابقه از 41مسابقه آخر لیورپول در لیگ برتر انگلیس گلزنی کرده است ، اعتراف می کند که محرک بزرگ برای او در حال حاضر فقط شرکت در مسابقه های بزرگ و مهم است . او می گوید: آنچه جالب و به یادماندنی است ، بازیهای بزرگ است . هر هفته پیش نمی آید که با تیم ملی آلمان بازی کنید (اوون طی برد 5-1انگلیس مقابل ژرمن ها در مونیخ به تنهایی 3گل به ثمر رساند). در این گونه مواقع و موارد، لحظاتی به وجود می آید که واقعا از کارتان احساس رضایت می کنید. واقعا هر ورزشکاری را براساس نحوه کار و نتایجش در میدان های بزرگ می سنجند. به هر حال یک ورزشکار برای رسیدن به موفقیت باید در هر میدانی مثبت فکر کندو به خودش بدبین نباشد. در فوتبال هم اگر می خواهید به اوج برسید، باید فکر و مغزتان درست عمل کند چون خیلی از مسائل در ورزش ، روحی روانی است و باید روحیه خوبی داشت . با یک بدن قوی و قابل قبول در ورزش موفق خواهید بود؛ اما مهمتر از آن داشتن مغزی سالم و با روحیه و خوشفکر است . این درباره تایگروودز (گلف باز برتر دنیا که سیاهپوست ، امریکایی و 27ساله است ) نیز صدق می کند، درست است که تکنیک اش بسیار بالاست اما دلیل اصلی موفقیت اش این است که راحت و با اطمینان به خود و بدون اغتشاش فکری به توپ گلف ضربه می زند. البته اوون کوچولو موفق این را هم قبول دارد که سرعت فوق العاده اش ، عاملی خدادادی و ارثی است و این یکی را از محاسبات و توضیحات بالا جدا می کند و فقط در مقام توضیح می گوید: قضیه مثل اسب های مسابقه ای است که بعضی ها مادرزادی بسیار سریع ترند. پدر و مادر من نیز در ایام جوانی شان بسیار سریع و فرز بودند. کمتر کسی در بریتانیا و جهان این بچه سریع را تحسین نمی کند. مرد برتر سال 2001 فوتبال اروپا و دارنده توپ طلای این قاره ، ویژگی های اخلاقی خوبی نیز دارد و هنوز با پدر و مادرش زندگی می کند، حال آن که با ثروتش می تواند 100باب خانه گرانقیمت نیز بخرد. حتما نجیب و خانواده دوست بودن و در حاشیه نگشتن هم یک عامل ارثی و خدادادی است .