کاش اصلا به جام جهانی نرویم
اعزام تیم ملی فوتبال ایران به دلیل احتمال بدرفتاری کشور میزبان با ایران مخالفان زیادی دارد و بسیاری بر این اعتقادند که تیم ملی اصلا نباید به این رقابت ها برود.
ناصر فریادشیران – مربی فوتبال
بعد از انقلاب اتحاد جماهیر شوروی سابق به افغانستان حمله نظامی کرد. در همان مقطع تیم ملی فوتبال ایران موفق شده بود جواز حضور در المپیک مسکو را کسب کند، تیمی که هدایت آن بر عهده حسن حبیبی بود. ایران در اعتراض به تجاوز نظامی شوروی به افغانستان حضور در المپیک مسکو را تحریم کرد. افغانستان همسایه ما بود و تجاوز نظامی به خاک این کشور پذیرفتنی نبود.
امروز هم که وقتی کشورمان هدف حمله قرار گرفته و خسارتهای فراوانی به زیرساختها وارد شده و جمعی از هموطنانمان به شهادت رسیدهاند آیا حضور در جام جهانی به صلاح ماست؟ به نظر من اگر به جام جهانی نرویم بهتر است. ما هم باید اعتراض خود را همه جانبه نشان بدهیم. البته ایران نیز نشان داد که در برابر تهدیدها دست بسته نیست و توان دفاعی و قدرت بازدارندگی خود را نشان داد.
با این حال حضور در خاک آمریکا در شرایط فعلی برای بسیاری از اهالی ورزش و فوتبال قابل تأمل است. دونالد ترامپ بارها مواضع تندی علیه ایران داشته و از سوی دیگر رفتارهای رئیس فیفا نیز برای بسیاری شائبهبرانگیز بوده است. قلب و دل اینفانتینو با آمریکا و ترامپ است. طبیعی است که نگرانیهایی درباره فضای سیاسی و حاشیههای احتمالی پیرامون تیم ملی وجود داشته باشد.
البته تصمیمگیری در اینباره بر عهده مسئولان فدراسیون فوتبال، وزارت ورزش و مدیران ارشد کشور است و طبیعتاً آنان با در نظر گرفتن همه جوانب تصمیم خواهند گرفت. اگر قرار بر حضور در جام جهانی باشد تیم ملی باید با تمام توان، با بهترین نفرات و با تمرکز کامل راهی مسابقات شود تا نماینده شایستهای برای ملت ایران باشد.
این دوره از جام جهانی برای فوتبال ایران اهمیت ویژهای دارد. با توجه به شرایط گروه و تجربه بازیکنان فعلی صعود از مرحله گروهی دیگر نباید یک آرزو تلقی شود. فوتبال ایران سالهاست در جام جهانی حضور پیدا میکند، اما هنوز نتوانسته از مرحله گروهی عبور کند. اتفاقی که نه در دوران کارلوس کیروش و نه در دوره سایر مربیان رخ نداد. اکنون انتظار افکار عمومی این است که تیم ملی بتواند این سد تاریخی را بشکند. اگر ایران از مرحله گروهی جام جهانی صعود نکند فاجعه است.
البته نباید از مشکلات ریشهای فوتبال ایران غافل شد. فوتبال ما بیش از هر چیز نیازمند توسعه زیرساختها، نوسازی ورزشگاهها و سرمایهگذاری واقعی روی آکادمیها و فوتبال پایه است. کشورهای آسیایی مانند ژاپن، کره جنوبی، قطر و حتی عربستان سعودی سالهاست با برنامهریزی اصولی مسیر پیشرفت را طی کردهاند. دیگر آن دورهای که شش تا به کره، چهار تا به چین و سه تا به عربستان میزدیم خیلی وقت است که گذشته. در مقابل فوتبال ایران با وجود هزینههای سنگین، آنگونه که باید رشد نکرده و حتی در برخی حوزهها دچار عقبگرد شده است.
روزگاری تیم ملی ایران با اقتدار برابر قدرتهای آسیایی به میدان میرفت، اما امروز همان تیمها به رقبای دشوار و سرسخت ما تبدیل شدهاند. این واقعیتی است که باید با نگاهی کارشناسانه و بدون تعارف پذیرفت.
به هر حال اگر تیم ملی ایران راهی جام جهانی شود بیتردید با فشارها و حاشیههای فراوانی روبهرو خواهد شد و احتمال ایجاد تنش برای برهم زدن تمرکز بازیکنان و کادر فنی دور از انتظار نیست. با این حال فوتبال ایران از استعداد و بازیکنان باکیفیتی برخوردار است و امید میرود که تیم ملی بتواند با نمایش شایسته بار دیگر غیرت و توانایی ایرانی را به نمایش بگذارد.
امروز کمترین انتظار از تیم ملی و کادر فنی صعود از مرحله گروهی جام جهانی است، مطالبهای که دیگر نباید دور از دسترس به نظر برسد. البته عقیده شخصی من این است که کاش به جام جهانی نرویم. ۱۰۰ چالش و مشکل آنجا در انتظار تیم است. با این حال امیدوارم همه چیز برای تیم ملی ایران خوب پیش برود.
