دشمن به دنبال ترور آینده ایران
جنگ تحمیلی سوم جنگی علیه دانش ایرانی بود؛ گواه این ادعا نیز هدفقرارگرفتن دانشگاههای شهید بهشتی، صنعتیشریف، تهران، علم و صنعت، اصفهان، ارومیه و ... است.
آمریکا و رژیمصهیونیستی در جریان حملات اخیر خود به مراکز علمی کشور، این بار سلاحشان را نه به سمت سربازان، که به سمت کلاسهای درس و مراکز علمی نشانه گرفتند؛ انتخابی که نشان میدهد ترس آنها از دانش بومی در این مرز و بوم، عمیقتر از مسائل دیگر است. در این جنگ بیش از ۳۰دانشگاه و حدود ۱۶۰مرکز علمی که دچار آسیب شدند و دانشگاه پیام نور نیز بهعنوان نمادی از آموزش الکترونیک با طیف گستردهای از دانشجویان، در کانون طوفان حملات دشمن قرار گرفت. دانشگاهی که تنها نهادی آموزشی نیست، بلکه آینهای از تمام لایههای جامعه است؛ از مادری خانهدار در روستایی دورافتاده گرفته تا کارگری که در شیفت شب برای ارتقای سطح تحصیلات خود تلاش میکند. درواقع دشمنان فکر میکردند با حذف صدای مردم عادی بهعنوان دانشجو، میتوانند آنان را از صحنه علم و فرهنگ محو و امید به یادگیری را در دل آنان بخشکانند. در ادامه درباره این مسائل با دکتر محمدهادی امینناجی، رئیس دانشگاه پیامنور به گفتوگو نشستهایم.
به نظر شما چرا دانشگاههای کشور یکی از اهداف اصلی دشمنان در جنگ اخیر بودند؟
دانشگاه در نظام جمهوری اسلامی، پیشران اقتدار ملی است. دشمن بهخوبی درک کرده است که ریشه توانمندیهای دفاعی، موشکی و هستهای ما در کلاسهای درس و آزمایشگاهها نهفته است. هدفقراردادن دانشگاه، تلاش برای ترور فرداست. آنها میخواهند با ایجاد رعب و تخریب کالبدی، زنجیره تولید دانش را قطع کنند؛ چراکه از دانشجوی آگاه بیش از هر سلاحی هراس دارند. درحقیقت، حمله به دانشگاه، اعتراف دشمن به شکست در برابر مرجعیت علمی ایراناست.
حمله به مراکز آموزشی چه تاثیری بر شتاب علمی کشور دارد؟ آیا با این حملات چراغ علم خاموش میشود؟
تاریخ نشان داده که علم در ایران جریانی سیال و توقفناپذیر است. شاید بتوان به یک ساختمان آسیب زد، اما نمیتوان اراده دانستن را از بین برد. شتاب علمی ما متکی به فرد یا ساختمان نیست، بلکه حرکتی جمعی و آرمانی است. اتفاقا حملات اخیر دشمن آمریکایی ــ صهیونیستی، غیرت علمی ما را برانگیخته است. ما در دانشگاه پیامنور ثابت کردیم که نهتنها چراغ علم خاموش نمیشود، بلکه با تکیه بر زیرساختهای الکترونیک و شبکه مویرگی خود در سراسر کشور، به مأمن و پشتیبان سایر دانشگاهها تبدیل شده است. ما امروز قویتر از قبل، نهفقط برای دانشجویان خود، بلکه برای کل آموزش عالی ایران، پهنای باند و بستر آموزشی فراهم کردهایم.
براساس حقوق بینالملل، حمله به مراکز آموزشی و دانشگاهی مصداق بارز جنایت جنگی است، دانشگاه پیام نور چه اقداماتی برای محکومیت این جنایات انجام داده است؟
تعرض به مراکز آموزشی طبق کنوانسیونهای ژنو و پروتکلهای الحاقی، صراحتا جنایت جنگی محسوب میشود. دانشگاه پیام نور از طریق مراجع قانونی و بخش حقوقی وزارت علوم، مستندات لازم را برای ارائه به مجامع بینالمللی و اتحادیه دانشگاههای جهان اسلام آماده کرده است. ما خواهان محکومیت صریح این اقدامات تروریستی توسط نهادهای آکادمیک بینالمللی هستیم و این موضوع را تا حصول نتیجه پیگیری خواهیم کرد.
شهدای دانشگاه پیام نور بیشتر در کدام رشتهها و شهرها تحصیل میکردند؟ نحوه شهادتشان به چه صورت بوده است؟
دانشگاه پیام نور در جنگ رمضان ۱۱ شهید تقدیم جمهوری اسلامی ایران کرده که از این میان یک همکار در حین خدمت براثر بمباران به شهادت رسیده است. از بین دانشجویان نیز، ۱۰ نفر از رشتههای مختلف علوم انسانی و مهندسی از استانهای همدان، لرستان، کرمانشاه، هرمزگان، کردستان و آذربایجانشرقی به شهادت رسیدند. برخی از این دانشجوها در بمباران و برخی از افراد نظامی در حین خدمت بودند که به درجه رفیع شهادت رسیدهاند. البته یک بانوی شهید هم در میان این شهداست. حتی ۱۳ نفر از دانشآموختگان دانشگاه پیام نور که برخی از مؤثران در دفاع از امنیت و حاکمیت و تمامیت جغرافیایی کشور بودهاند نیز به مقام رفیع شهادت نایل شدند.
چگونه میخواهید جایگاه این شهدا بهعنوان مدافعان فرهنگ و آموزش در حافظه جمعی دانشجویان جاودانه کنید؟
ما شهدا را قربانی نمیبینیم؛ آنها مجاهدان راه آگاهی هستند. کسی که در سنگر دانشگاه شهید میشود، مدافع هویت ملی است. برنامه ما تبدیل سیره این عزیزان به یک الگوی زیست دانشجویی است. فراتر از نامگذاری اماکن، ما بهدنبال تبیین مفهوم جهاد علمی هستیم. دانشجو باید بداند که حضورش در کلاس درس، ادامه راه همان شهیدی است که برای صیانت از حریم دانش جانداد. این شهدا ثابت کردند که قلم و اندیشه در این سرزمین، همانقدر مقدس است که سلاح در دست مرزبان؛ و این پیام را در متون آموزشی و برنامههای فرهنگی دانشگاه نهادینه خواهیمکرد.
با توجه به اینکه دانشگاه پیام نور را میتوان شبکه آموزش الکترونیک کشور دانست، این حملات چگونه بر بستر مجازی دانشگاه تاثیر گذاشته است؟
حملات اخیر، درواقع آزمون تایید صلاحیت زیرساختهای پدافند غیرعامل دانشگاه پیام نور بود. دانشگاه پیام نور بهعنوان بزرگترین دانشگاه دولتی کشور، نهتنها دچار وقفه نشد، بلکه بهعنوان بازوی توانمند کمکی آموزشعالی، به میدان آمد. ما نهتنها به روال قبل بازگشتیم، بلکه سطحی جدید از دسترسی مراکز و واحدها را برای پوشش ملی ایجاد کردیم. این یعنی دشمن نهتنها نتوانست ما را متوقف کند، بلکه باعث شد توانمندیهای پنهان دانشگاه پیام نور در مدیریت بحران و خدمترسانی به کل دانشجویان ایران شکوفا شود.
بعضا دانشجویان دانشگاه پیام نور را افراد شاغل، زنان خانهدار و مردم عادی تشکیل میدهند؛ آیا میتوان گفت هدف دشمن، حذف صدای اقشاری بوده که شاید در میدان نبرد نظامی نبودهاند، اما در جبهه علم و اقتصاد حضور داشتهاند؟
دقیقا همینطور است. پیام نور دانشگاه متن مردم است. وقتی دشمن به دانشگاه حمله میکند، درواقع به معیشت، خانواده و بدنه اصلی جامعه حمله کرده است. هدف آنها خاموشکردن صدای تحول در لایههای عمیق اجتماعی است. آنها از اینکه یک مادر در دورترین نقطه مرزی یا فردی شاغل در کارخانه، همزمان مشغول ارتقای سطح دانش خود است، واهمه دارند؛ چون این یعنی جامعهای که نمیتوان آن را فریب داد. دانشگاه پیامنور در صیانت از ساحت دانش و حریم میهن، دژی استوار و پژواکی بیپایان به وسعت تمام ایران خواهد بود؛ ما صدای رسای آگاهی را در جریانی توقفناپذیر، جاودانه خواهیم ساخت.
به نظر شما چرا دانشگاههای کشور یکی از اهداف اصلی دشمنان در جنگ اخیر بودند؟
دانشگاه در نظام جمهوری اسلامی، پیشران اقتدار ملی است. دشمن بهخوبی درک کرده است که ریشه توانمندیهای دفاعی، موشکی و هستهای ما در کلاسهای درس و آزمایشگاهها نهفته است. هدفقراردادن دانشگاه، تلاش برای ترور فرداست. آنها میخواهند با ایجاد رعب و تخریب کالبدی، زنجیره تولید دانش را قطع کنند؛ چراکه از دانشجوی آگاه بیش از هر سلاحی هراس دارند. درحقیقت، حمله به دانشگاه، اعتراف دشمن به شکست در برابر مرجعیت علمی ایراناست.
حمله به مراکز آموزشی چه تاثیری بر شتاب علمی کشور دارد؟ آیا با این حملات چراغ علم خاموش میشود؟
تاریخ نشان داده که علم در ایران جریانی سیال و توقفناپذیر است. شاید بتوان به یک ساختمان آسیب زد، اما نمیتوان اراده دانستن را از بین برد. شتاب علمی ما متکی به فرد یا ساختمان نیست، بلکه حرکتی جمعی و آرمانی است. اتفاقا حملات اخیر دشمن آمریکایی ــ صهیونیستی، غیرت علمی ما را برانگیخته است. ما در دانشگاه پیامنور ثابت کردیم که نهتنها چراغ علم خاموش نمیشود، بلکه با تکیه بر زیرساختهای الکترونیک و شبکه مویرگی خود در سراسر کشور، به مأمن و پشتیبان سایر دانشگاهها تبدیل شده است. ما امروز قویتر از قبل، نهفقط برای دانشجویان خود، بلکه برای کل آموزش عالی ایران، پهنای باند و بستر آموزشی فراهم کردهایم.
براساس حقوق بینالملل، حمله به مراکز آموزشی و دانشگاهی مصداق بارز جنایت جنگی است، دانشگاه پیام نور چه اقداماتی برای محکومیت این جنایات انجام داده است؟
تعرض به مراکز آموزشی طبق کنوانسیونهای ژنو و پروتکلهای الحاقی، صراحتا جنایت جنگی محسوب میشود. دانشگاه پیام نور از طریق مراجع قانونی و بخش حقوقی وزارت علوم، مستندات لازم را برای ارائه به مجامع بینالمللی و اتحادیه دانشگاههای جهان اسلام آماده کرده است. ما خواهان محکومیت صریح این اقدامات تروریستی توسط نهادهای آکادمیک بینالمللی هستیم و این موضوع را تا حصول نتیجه پیگیری خواهیم کرد.
شهدای دانشگاه پیام نور بیشتر در کدام رشتهها و شهرها تحصیل میکردند؟ نحوه شهادتشان به چه صورت بوده است؟
دانشگاه پیام نور در جنگ رمضان ۱۱ شهید تقدیم جمهوری اسلامی ایران کرده که از این میان یک همکار در حین خدمت براثر بمباران به شهادت رسیده است. از بین دانشجویان نیز، ۱۰ نفر از رشتههای مختلف علوم انسانی و مهندسی از استانهای همدان، لرستان، کرمانشاه، هرمزگان، کردستان و آذربایجانشرقی به شهادت رسیدند. برخی از این دانشجوها در بمباران و برخی از افراد نظامی در حین خدمت بودند که به درجه رفیع شهادت رسیدهاند. البته یک بانوی شهید هم در میان این شهداست. حتی ۱۳ نفر از دانشآموختگان دانشگاه پیام نور که برخی از مؤثران در دفاع از امنیت و حاکمیت و تمامیت جغرافیایی کشور بودهاند نیز به مقام رفیع شهادت نایل شدند.
چگونه میخواهید جایگاه این شهدا بهعنوان مدافعان فرهنگ و آموزش در حافظه جمعی دانشجویان جاودانه کنید؟
ما شهدا را قربانی نمیبینیم؛ آنها مجاهدان راه آگاهی هستند. کسی که در سنگر دانشگاه شهید میشود، مدافع هویت ملی است. برنامه ما تبدیل سیره این عزیزان به یک الگوی زیست دانشجویی است. فراتر از نامگذاری اماکن، ما بهدنبال تبیین مفهوم جهاد علمی هستیم. دانشجو باید بداند که حضورش در کلاس درس، ادامه راه همان شهیدی است که برای صیانت از حریم دانش جانداد. این شهدا ثابت کردند که قلم و اندیشه در این سرزمین، همانقدر مقدس است که سلاح در دست مرزبان؛ و این پیام را در متون آموزشی و برنامههای فرهنگی دانشگاه نهادینه خواهیمکرد.
با توجه به اینکه دانشگاه پیام نور را میتوان شبکه آموزش الکترونیک کشور دانست، این حملات چگونه بر بستر مجازی دانشگاه تاثیر گذاشته است؟
حملات اخیر، درواقع آزمون تایید صلاحیت زیرساختهای پدافند غیرعامل دانشگاه پیام نور بود. دانشگاه پیام نور بهعنوان بزرگترین دانشگاه دولتی کشور، نهتنها دچار وقفه نشد، بلکه بهعنوان بازوی توانمند کمکی آموزشعالی، به میدان آمد. ما نهتنها به روال قبل بازگشتیم، بلکه سطحی جدید از دسترسی مراکز و واحدها را برای پوشش ملی ایجاد کردیم. این یعنی دشمن نهتنها نتوانست ما را متوقف کند، بلکه باعث شد توانمندیهای پنهان دانشگاه پیام نور در مدیریت بحران و خدمترسانی به کل دانشجویان ایران شکوفا شود.
بعضا دانشجویان دانشگاه پیام نور را افراد شاغل، زنان خانهدار و مردم عادی تشکیل میدهند؛ آیا میتوان گفت هدف دشمن، حذف صدای اقشاری بوده که شاید در میدان نبرد نظامی نبودهاند، اما در جبهه علم و اقتصاد حضور داشتهاند؟
دقیقا همینطور است. پیام نور دانشگاه متن مردم است. وقتی دشمن به دانشگاه حمله میکند، درواقع به معیشت، خانواده و بدنه اصلی جامعه حمله کرده است. هدف آنها خاموشکردن صدای تحول در لایههای عمیق اجتماعی است. آنها از اینکه یک مادر در دورترین نقطه مرزی یا فردی شاغل در کارخانه، همزمان مشغول ارتقای سطح دانش خود است، واهمه دارند؛ چون این یعنی جامعهای که نمیتوان آن را فریب داد. دانشگاه پیامنور در صیانت از ساحت دانش و حریم میهن، دژی استوار و پژواکی بیپایان به وسعت تمام ایران خواهد بود؛ ما صدای رسای آگاهی را در جریانی توقفناپذیر، جاودانه خواهیم ساخت.
گفت و گو
محمدرضا مهدوی در گفتوگو با جام جم آنلاین
کاش با این همه ۳۰ و چند ساله به جام جهانی نمیرفتیم / میتوانیم در جام جهانی بترکانیم
«جامجم» در گفتوگو با معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی بررسی کرد