شهید تنگسیری سالها در لباس نیروی دریایی سپاه، مرزهای آبی این سرزمین را پاسداری کرد. او میدانست که خلیج فارس تنها یک نام روی نقشه نیست؛ بخشی از هویت ماست. برای همین، با همه توانش کوشید تا نیروی دریایی سپاه به نقطهای از آمادگی و اقتدار برسد که هیچ دشمنی جرأت تهدید این خانه آبی را نداشته باشد.
کد خبر: ۱۵۵۱۱۹۹
نویسنده فاطمه زارع زاده-روزنامه نگار
وقتی نام شهید تنگسیری به میان میآید، در ذهن بسیاری نه فقط تصویر یک فرمانده دریایی، که چهرهای مهربان، مقتدر و صمیمی زنده میشود؛ مردی که همزمان که موجهای خلیج فارس را پاس میداشت، دلهای مردم ساحل را هم آرام میکرد. او از نسل مردانی بود که «مسئولیت» را نه یک عنوان اداری، بلکه عهدی میان خود و خدا میدانستند؛ عهدی برای دفاع از وطن، برای پاسداری از حرمت مردم و برای ایستادگی در برابر هر آنچه رنگ ظلم و استکبار داشت. شهید تنگسیری سالها در لباس نیروی دریایی سپاه، مرزهای آبی این سرزمین را پاسداری کرد. او میدانست که خلیج فارس تنها یک نام روی نقشه نیست؛ بخشی از هویت ماست. برای همین، با همه توانش کوشید تا نیروی دریایی سپاه به نقطهای از آمادگی و اقتدار برسد که هیچ دشمنی جرأت تهدید این خانه آبی را نداشته باشد. هر رزمایش، هر طرح، هر تصمیم و هر لحظه حضور او در دریا، تلاشی بود برای اینکه ایران، با سربلندی و عزت، در برابر نگاه تیزبین دشمنان بایستد. اما داستان او تنها در قاب نقشهها و تاکتیکهای نظامی خلاصه نمیشود. شهید تنگسیری قبل از آنکه یک فرمانده باشد، یک «انسان» بزرگ بود. او مردی بود که در میان نیروهایش، بهجای فاصله، دوستی میکاشت. دردهایشان را میشنید، پای حرفهایشان مینشست و خستگیهایشان را میفهمید. برای او، سرباز و افسر، هر دو فرزند این خاک بودند؛ و مردم ساحل، خانواده بزرگ او. بارها در میان خانوادههای شهدا و جانبازان دیده شد؛ بیتشریفات، بیپیرایه، با همان لبخند همیشگی که به دلها آرامش میداد. روحیه مردمداری او محدود به پادگان و اسکله نبود. در هر سفری، در هر مأموریتی، در کنار مردم بودن را جزئی از مأموریت خود میدانست. به مناطق محروم سر میزد، پای درد دل صیادان مینشست، به جوانان انگیزه میداد و به همه یادآوری میکرد که «امنیت»، یعنی همین لبخندهای آرام مردم. شاید به همین خاطر است که امروز، نام او فقط در گزارشها و اسناد رسمی نیست؛ در خاطرات ساده مردم جنوب، در دل مادران شهدا، در یاد همراهانش، روشن و زنده مانده است. شهید تنگسیری در میدان مبارزه با استکبار هم استوار بود. او خوب میدانست که تهدیدها و تحریمها، فقط ابزار فشارند؛ اما ملتی که روی پای خود ایستاده، با ایمان و غیرت، از این موانع عبور خواهد کرد. ایمان او به وعده الهی، شجاعتش در تصمیمگیری و ایستادگیاش در برابر زورگویی، درس بزرگی برای همه ماست؛ درسی که میگوید میتوان در دل سختترین شرایط هم، خم نشد و تسلیم نشد. امروز، اگرچه او در میان ما نیست، اما میراثش در نیروی دریایی سپاه، در دل دریادلان این سرزمین و در ذهن جوانانی که راه او را ادامه میدهند، زنده است. هر شناوری که با اطمینان در آبهای نیلگون جنوب حرکت میکند، هر نگاه مطمئنی که از ساحل به افق دوخته میشود، یادآور تلاشها و فداکاریهای او و یارانش است. نام شهید تنگسیری در واقع راهی است که از عشق به خدا شروع میشود، از غیرت ملی عبور میکند و به خدمت به مردم میرسد. راهی که او رفت، همچنان باز است؛ برای هر جوانی که میخواهد مردانگی، مردمداری و مبارزه با ظلم را در یک کلمه خلاصه کند: «شهید».
