
درسهای ایران از جنگ دوازده روزه به بار نشسته. هوافضاییها در سه شیفت مشغول تولید موشک هستند؛ در حالیکه هنوز از سیلوهای ذخیرۀ خود استفاده نکردند. این یعنی، "بجنگ تا بجنگیم" تا کی؟ تا تسویه حساب نهایی با استکار.
واقعا ماندهام کدام صحنه از شگفتیها را بنگارم. تصور شکستن بت F۳۵ وسوسهام میکند که به دنبال شکارچیان گران قیمتترین جنگنده تاریخ بروم. ناگهان غرشی در آسمان جنوب ایران میشنوم، اما جنگنده کیلومترها از من فاصله گرفته، بدون هیچ خطری ادامه میدهد. وقت امتحان آخرین دستاورد فناوری هوافضا فرارسیده. هدف با پشتیانی دعای نود میلیون، F۳۵ است. خلبانش مغرور سیستم رادارگریز، با آرامش خاطر به پرواز ادامه میدهد.
من، اما این نبرد را نوعی فینال تصور میمیکنم. خدای من! چه میبینم. آن جنگندۀ افسانهای زخم بر بدن، در حال برگشت به پایگاه خود است. دیگر جان پرواز ندارد. یعنی شکست این افسانه نیز، چون ناو جرالد فورد و لینکلن، به واقعیت پیوسته؟
برمیگردم به سنگرم در آسمان جنوب ایران؛ به آشیانۀ عقابها. رد تنگه هرمز را میگیرم تا میرسم به فاو، به والفجر ۸، به روز ششم عملیات در بهمن ۱۳۶۴، به نبرد سخت هوایی و گارد ریاست جمهوری عراق که میخواستند فاو را از ما پس بگیرند. وقتی این صحنهها را مینوشتم، یکی از ناوهای آمریکا به کمک صدام آمده بود، اما چیزی شبیه مترسک بود و در نهایت، فاو را با احداث پل بعثت نگه داشتیم.
اکنون ولی همه چیز عوض شده. صدها انفجار در کویت، عراق، عربستان، امارات و قطر میبینم؛ فناوری ارتش ایران چه "به روز" شده، دست مریزاد. کمی دورتر، حیفا و تلآویو که در وحاصرۀ موج ۶۵ و ۶۶ سپاه قرار گرفتند؛ عجب جنگیست این جنگ رمضان.
ناگهان غیر از این انفجارها، نورهایی متفاوت توجهم را جلب میکند. بیتلله الحرام، بیتالمقدس، مدینه، کربلا، نجف. واقعاً چه حکمتی در انتظار مسلیمن است؟
برمیگردم به تنگۀ هرمز، به گلوگاه اقتصاد دنیا که در مشت ایران است. عبور روزانه بیش از ۱۳۰ کشتی از این تنگه به صفر رسیده. ترامپ جز اعتراف به شکست در این مرداب مرگ، چارۀ دیگری ندارد، به شرطی که مردم ایران همچنان در میدان بمانند. هنوز وقت جشن پیروزی نهایی نرسیده، وقت بزرگترین تشییع جنازه رهبر شهید، وقت تغییر نگرش جهان به قدرت واقعی ایران و توخالی بودن استکبار.
موجهای وعده صادق تا دعای سحر آخرین روز رمضان ادامه دارد و ما به استقبال عید فطر و نوروز میرویم.
نوروز شلمچه، مجنون، فاو واکنون نوروز ..
با اجازۀ خانواده داغدار شهدا،
"نوروز ۱۴۰۵ بر مردم ایران مبارک"
اندکی صبر، سحر نزدیک است.