صهیونیستها نیز در همین راستا قرار دارند.منظور از صهیونیست نیز شاخههای مختلف آن است، مانند داعش و گروههایی که زیر نظر صهیونیسم تشکیل شدند. در این میان لازم به یادآوری است که ایران اسلامی ما ویژگی خاص دیگری هم دارد؛ دشمنان دریافتند که آنچه در ذهنشان بود، مبنی بر اینکه پیشرفت دست غربیها و آمریکاییهاست، با واقعیت تطبیق نمیکند. ایران اسلامی در حوزه پیشرفت، جایی نیست که فاقد دستاورد باشد و در حد رقابت جهانی اقدام نکرده باشد. در واقع این حسی از حسادت بود که در آنها شکل گرفت و بسیار هم تشدید شد.به این ترتیب آمریکا و رژیمصهیونیستی چنین تصور میکردند که اگر مراکز علمی، دانشگاهها و مراکز فرهنگی را مورد هدف قرار دهند، میتوانند ترس ایجاد کنند. برای نمونه، گمان میکردند با ترور دانشمندان هستهای، هر فردی که بخواهد سراغ دانش هستهای برود، نگران خواهد شد و انصراف میدهد. اما آنان نمیدانند مردم ایران شجاعتر از آن هستند که از انتخاب رشتههای هستهای بترسند.
مسأله بعدی اینکه این جریانها کاملا در دانشمندکشی سابقه تاریخی دارند. برای نمونه به محض آنکه در عراق مسلط شدند، بیش از ۵۰۰ نفر از دانشمندان را جلوی خانههایشان کشتند. اگر کسی را میتوانستند تطمیع کنند، با خود میبردند، زیرا آمریکا خود بهتنهایی هیچ ندارد و تمام نیرویش را از دیگر کشورها تامین میکند.
به عبارت دیگر آنها عدهای از محققان را با روشهای مختلف تطمیع میکنند تا تمایل به رفتن داشته باشند و آنهایی را که بیاعتنا به فرهنگهای آمریکایی و رفتن به آن کشورهستندرابه شهادت میرسانند.درمصر نیزچنین کردند؛چندین خلبان مصری که آموزشهای حرفهای در آمریکا دیده بودند، توسط اسرائیلیها درآسمان سرنگون شدند. در هر کشوری که اسرائیلیها توسعه و پیشرفتی ببینند، برنامهریزی میکنند که آن را هدف قرار دهند. به هرحال مهمترین جایگاه، دانشگاههاست که در آن علم و دانش تولید میشود. به همین دلیل حتی فضای فیزیکی و ساختمانها را درکنار افرادونخبگان مورد هدف قرارمیدهند.چنین رویکردی در واقع نوعی علمکشی است تا بتوانند رقیب را از پا درآورند.اما ازمنظرحقوق بینالملل، این حملات کاملا مجرمانه محسوب میشود. طبق حقوق بینالملل، کشورها فقط در دو مورد میتوانند متوسل به قوای نظامی شوند؛ یکی براساس فصل هفتم منشور ملل متحد و دیگری در دفاع مشروع. هیچکدام از این دو مورد در حملات دشمن آمریکایی ــ صهیونیستی به مراکز علمی و دانشگاهی کشورمان در جنگ تحمیلی رمضان مستند نیست و این عملیات، مجرمانه و تروریستی بوده است.