جام جم آنلاین - او یکی از افت و خیزترین ورژنهای خودش را در فصل اخیر ارائه داده است. گاهی سیوهای عالی انجام میدهد و گاهی به بدترین شکل ممکن گل میخورد. این افت و خیز و این نوسان نشان میدهد ما دیگر با بیرانوند مدل ۲۰۱۸ و یا حتی مدل ۲۰۲۲ روبهرو نیستیم. اما بیرانوند به همان اندازه که با گذشته فاصله دارد به همان اندازه هم نقاط قوتی دارد که تجربه بالا این جنبه مثبت را برای او رقم زده است.
نیمه مثبت بیرو
بیرانوند دیگر برای همه شناخته شده است. میتوان به راحتی نقاط قوت و ضعف او را برشمرد. از مهمترین نقاط قوت بیرانوند میتوان به واکنشهای سریع او اشاره کرد. او در موقعیتهای تکبهتک اغلب عملکرد قابل قبولی دارد و توانایی مهار شوتهای ناگهانی از فاصله نزدیک را بارها به نمایش گذاشته است. این ویژگی بهخصوص در بازیهای حساس ملی اهمیت دوچندانی دارد جایی که یک اشتباه کوچک میتواند نتیجه مسابقه را تغییر دهد. بیرانوند همچنین در مهار ضربات پنالتی سابقه درخشانی دارد و این موضوع باعث شده مهاجمان با احتیاط بیشتری در برابر او قرار بگیرند. پنالتی حساسی که او در جام جهانی ۲۰۱۸ از رونالدو گرفت هرگز از یاد نمیرود.
یکی دیگر از نقاط قوت برجسته او قدرت پرتاب دست فوقالعاده است. بیرانوند بهعنوان یکی از معدود دروازهبانهایی شناخته میشود که میتواند توپ را با دست تا فواصل بسیار طولانی ارسال کند و این ویژگی در ضدحملات سریع بسیار مؤثر است. این توانایی به تیم اجازه میدهد در کوتاهترین زمان ممکن از دفاع به حمله منتقل شود و حریف را غافلگیر کند. چنین قابلیتی در سطح بینالمللی یک مزیت تاکتیکی مهم به شمار میرود. شگفت آن است که بدانید این نقطه قوت قبلا نقطه ضعف بیرانوند بود، اما بالا رفتن سن تجربهای گرانبها در اختیار او گذاشت که باعث شد او همین ضعف را تبدیل به قوت کند.
علاوه بر همه اینها تجربه بینالمللی بیرانوند یکی از سرمایههای اصلی اوست. حضور در جام جهانیهای قبلی و رقابتهای مهم آسیایی باعث شده که او با فضای بازیهای بزرگ آشنا باشد و کمتر دچار استرس شود. این موضوع بهویژه برای تیم ملی ایران در جام جهانی آینده اهمیت زیادی دارد، زیرا ثبات روانی دروازهبان میتواند نقش تعیینکنندهای در نتایج داشته باشد. او همچنین در رهبری خط دفاعی عملکرد نسبتاً خوبی دارد و با فریادها و هدایتهای خود، مدافعان را سازماندهی میکند.
نیمه منفی بیرو
بیرانوند مانند هر بازیکن دیگری نقاط ضعفی نیز دارد که باید مورد توجه قرار گیرد، نقاط ضعفی که ممکن است پاشنه آشیل تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی شود به خصوص اینکه بدانیم در خط دفاع مقابل بیرانوند یکی مثل کنعانی یا شجاع خلیل زاده بازی میکند! به هر حال یکی از این ضعفها نوسان در تمرکز در برخی بازیهاست. در بعضی مواقع مشاهده شده که او در لحظات خاصی از بازی تمرکز خود را از دست میدهد و همین مسئله میتواند به دریافت گلهای غیرمنتظره منجر شود. در سطح جام جهانی چنین اشتباهاتی ممکن است هزینه سنگینی برای تیم داشته باشد.
ضعف دیگر او در بازی با پا است. هرچند بیرانوند در سالهای اخیر تلاش کرده این بخش از بازی خود را بهبود ببخشد، اما همچنان در مقایسه با دروازهبانان مدرن سطح اول جهان دقت پاسها و تصمیمگیریهای او در هنگام بازیسازی از عقب زمین جای پیشرفت دارد.
همچنین خروجهای او روی ارسالهای هوایی گاهی با ریسک همراه است. در برخی صحنهها زمانبندی نامناسب یا تصمیمگیری دیرهنگام باعث شده توپ به شکل خطرناکی در محوطه جریمه باقی بماند. این موضوع در برابر تیمهای قدرتمند که از توپهای هوایی استفاده زیادی میکنند میتواند مشکل ساز شود. بهبود این بخش از بازی برای موفقیت در سطح جهانی ضروری به نظر میرسد.
علیرضا بیرانوند یکی از مهمترین مهرههای تیم ملی ایران در آستانه جام جهانی است. ترکیب تجربه، تواناییهای فیزیکی و روحیه جنگندگی او باعث شده همچنان گزینه اول دروازهبانی باشد. اگر او بتواند نقاط ضعف خود را به حداقل برساند و تمرکز بالایی در طول مسابقات حفظ کند میتواند نقش کلیدی در موفقیت ایران ایفا کند. عملکرد او در این رقابتها نهتنها بر نتایج تیم ملی تأثیر خواهد گذاشت بلکه جایگاهش در تاریخ فوتبال ایران را نیز بیش از پیش تثبیت خواهد کرد.