اعتبار کشتی ایران در بازیهای آسیایی بوسان زیر سوال رفت!

شاید به ذهن کمتر کسی خطور می کرد که در مبارزات کشتی آزاد، چنین سرنوشت ناخوشایندی در انتظار تیم قهرمان جهان در سال 2002باشد و کشتی ایران این چنین متزلزل و دور از انتظار

کد خبر: ۱۵۴۳۹

ظاهر شود که تا آخرین مبارزه پایانی مسابقات ، حسرت به دل ، دستش از دستیابی به مرغوب ترین مدال کوتاه بماند. کسب یک مدال طلا، 2نقره و 2برنز در پیکارهای قاره ای برای تیمی که حدود 30روز پیش سکوی قهرمانی جهان را فتح کرده است ، به هیچ وجه درخور شان کشتی ایران نیست و نمی تواند کارنامه ای موفق و رضایت بخش تلقی شود. پس از برگزاری 13مسابقه فینال در 2رشته کشتی فرنگی و آزاد در جریان بازیهای آسیایی بوسان ، کاروان ورزشی ایران خون به دل شد تا رنگ طلا را برسینه یک کشتی گیر ایرانی رویت کند؛ مدالی که در آخرین فینال مسابقات یعنی در وزن 96کیلوگرم روی خوش به علیرضا حیدری نشان داد تا کارنامه کشتی ایران در بازیهای بوسان بیش از پیش زیر سوال نرود. اگر کسب تک مدال طلای وزن 96کیلو تا حدودی مرهمی بر زخم دوستداران کشتی گذاشت ؛ اما به هیچ وجه این دستاورد برای کشتی ایران که همواره در دوره های گذشته بازیهای آسیایی به عنوان چشم و چراغ کاروان ورزشی ایران ، کلکسیونی از مدالهای مرغوب و رنگارنگ را برای کشورمان به ارمغان آورده و باعث شده است تا در رده بندی مدالهای ایران جایگاه مناسبی تصاحب کند، نمی تواند برازنده و موفقیت تلقی شود. کارگزاران کشتی که تمام هم و غم خود را طی یک سال گذشته برای کسب عنوان قهرمانی جهان در رقابت های سی و ششمین دوره کشتی آزاد در سال 2002تهران به کار بسته بودند، برخلاف کشتی فرنگی که نفرات زبده و شاخص را برای بوسان دستچین کردند، اما در کشتی آزاد و پس از چهارمین فتح جهانی به دلایل مختلف نتوانستند تیمی مقتدر و منسجم و متشکل از کشتی گیران آماده و با انگیزه را راهی بازیهای آسیایی بوسان کنند. پیروزی و موفقیت در پیکارهای کشتی آزاد قهرمانی جهان تا حدودی باعث شد تا مسوولان و دست اندرکاران کشتی آزاد از مسابقات کشتی در بازیهای بوسان غافل بمانند و یا به عبارتی پیکارهای پراهمیت قاره ای را جدی نگیرند و به تصور آن که تیم قهرمان جهان قادر به برآورده کردن انتظارات دوستداران کشتی در بازیهای آسیایی خواهد بود، بدون تعمق و تفکر لازم و شناخت کافی نسبت به رشد و توانایی حریفان قاره ، با تلفیقی از کشتی گیران کنار مانده از مسابقه های جهانی و چند اسم و رسم دار که تاریخ مصرف آنها در کشتی چند صباحی است به پایان رسیده ، ترکیب تیم ملی کشتی آزاد اعزامی به بوسان بسته و معرفی شد. اگرچه این تنها عامل ناکامی کشتی ایران در بوسان نبود و یکی از عوامل ناخواسته ای که بدنه تیم قهرمان جهان را در بازیهای آسیایی فرسوده و ناتوان کرد، نزدیکی فاصله زمانی دو مسابقه مهم جهانی تهران و رقابت های کشتی در بوسان بود و همین امر باعث شد تا کشتی گیران ایران به دور از شرایط آرمانی که ناشی از فشار روانی و خستگی بیش از حدی که با حضور در اردوهای طولانی و مسابقات سنگین جهانی متحمل شده بودند، رودرروی حریفان قبراق ، سرحال و باانگیزه ای قرار بگیرند که اشتیاق فراوانی برای به زیر کشیدن تیم قهرمان جهان نشان می دادند. عوامل متعددی دست به دست هم داد تا کشتی ایران نتواند اقتدار همیشگی خود را در بازیهای آسیایی به نمایش بگذارد و نتیجه شایسته ای را به ارمغان آورد. شاید محکوم کردن و مقصر جلوه دادن شخص و یا مسوولی به مصداق نوشدارو پس از مرگ سهراب بماند؛ اما برای پرهیز و جلوگیری از اشتباهات رخ داده ، ضروری است که به تحلیل و بررسی کارنامه کشتی ایران در بازیهای آسیایی 2002بوسان بپردازیم . پیش از آن که کارنامه و نحوه مبارزه کشتی گیران و نقش کادر فنی را مرور و بررسی کنیم ، ضرورت دارد تا سیاست و برنامه ریزی و نوع نگاه اعضای کمیته فنی و تصمیم گیرندگان در فدراسیون کشتی را به دو مسابقه جهانی و آسیایی ، بدقت مورد توجه قرار دهیم . دست اندرکاران کشتی و کمیته فنی بدون شناخت کافی از موجودیت و سرمایه های فعلی ، مسوولیت سنگین و خطیری را از ملی پوشان و مربیان جوان و کم تجربه خود در 2میدان پراهمیت جهانی تهران و آسیایی بوسان طلب می کردند و بدون آگاهی و در نظر گرفتن میزان قدرت و آمادگی کشتی گیران و تحلیل احتمالی توان آنها، خواستار موفقیت و قهرمانی در هر دو میدان مهم ذکر شده بودند. در حالی که تجربیات گذشته به هنگام تقارن و نزدیکی مسابقه های جهانی با بازیهای آسیایی ، حکم می کند که فدراسیون کشتی می بایست راه هموار و کارسازی را پیش روی کمیته فنی و مربیان خود قرار می داد تا با توجه به تفکیک اهمیت حضورمان در 2عرصه جهانی و آسیایی ، نفرات و ملی پوشان خود را گزینش و انتخاب می کردیم و در مسابقات کم اهمیت تر که در درجه بعدی قرار داشت ، کشتی گیران نفرات دوم تیم ملی را گسیل می کردیم تا با قدرت و انگیزه کافی گام روی تشک بگذارند. فدراسیون کشتی و همکاران تصمیم گیرنده اش در کمیته فنی و کادر فنی تیم ملی با توجه به کسب عنوان قهرمانی جهان در تهران ، استخوان بندی تیم اعزامی به بوسان را روی ملی پوشان جهانی متمرکز کرد و به مصداق ضرب المثل «چون که صد آمد، نود هم پیش ماست » خوش بینانه تصور می کرد تیم قهرمان جهان ، خسته و تحلیل رفته می تواند در آسیایی هم به قهرمانی برسد و همچون سال 1998طلاها را در بازیهای آسیایی درو کند. اگرچه این اتفاق خوشایند در 4سال پیش و پس از مسابقه های جهانی تهران در بازیهای آسیایی بانکوک برای کشتی آزاد ایران اتفاق افتاد و کشتی گیران ما با شایستگی و اقتدار و با کسب 4مدال طلا، یک نقره و یک برنز، نوار پیروزی های جهانی را در قاره نیز تکرار کرد؛ اما فراموش نکنیم فاصله مسابقات جهانی 1998تهران با آسیایی بانکوک زمانی حدود 4ماه بود و کشتی گیران ما فرصت لازم را برای استراحت و بازسازی و آمادگی دوباره در اختیار داشتند؛ اما شرایط کنونی برای کشتی گیران ما، با 4سال پیش تفاوت محسوسی دارد و نزدیکی فاصله زمانی جهانی 2002تهران با مسابقات کشتی در بوسان که کمتر از یک ماه بود، مجالی برای بازسازی روحی و روانی و جسمانی کشتی گیران و حتی مربیان ما باقی نگذاشت . از این رو فدراسیون کشتی می بایست به عنوان متولی کشتی ، نقش رهبری و هدایت کنندگی خود را از لحاظ سیاستگذاری به روشنی مشخص و اعلام می کرد؛ به گونه ای که نفرات اصلی و شاخص را در تیمی برای قهرمانی و کشتی گیران دوم تیم ملی را برای میدان دیگر معرفی می کرد، چه بسا که تشکیل دو تیم ملی جداگانه در یک زمان می تواند پیامدها و نتایج امیدوارکننده ای برای آینده و پشتوانه کشتی ما دربرداشته باشد. در این میان حتی کشتی گیران جوان و با انگیزه می توانند برخلاف نامداران اشباع شده و به آخر خط رسیده ، نتیجه و بازدهی داشته باشند. اما فدراسیون کشتی به دور از سیاستی مشخص و روشن پس از انتخاب و انتصاب ملی پوشان جهانی ، درخصوص گزینش مردان اعزامی به بازیهای آسیایی بوسان آسوده خاطر و بی دغدغه تصمیم گرفت و خیلی سهل و آسان ، اقدام به «سرهم بندی » نفرات تیم ملی در پیکارهای بزرگ قاره ای کرد. درواقع در نگاه و اندیشه مردان مسوول در فدراسیون کشتی ، کمیته فنی و کادر فنی ، حساسیت و وسواس گذشته در مسابقات جهانی در قبال انتخاب و انتصاب مردان آسیایی وجود نداشت و دست اندرکاران کشتی و تیم ملی سهل و آسوده مسافران بوسان را شناسایی کردند. در حقیقت تیم ملی کشتی آزاد اعزامی به بوسان را جمعی از باقیمانده های اردوی جهانی به اتفاق چند تن از نامداران اسم و رسم دار، اما بدون انگیزه و فاقد آمادگی جسمانی و روحی تشکیل دادند. در این میان سفارش ها و ارتباطات و مسائل جانبی و حاشیه ای نیز در انتخاب ملی پوشان بعضی از اوزان دخیل بود به تصور آن که کشتی ایران در هر شرایطی و با هر ترکیب و شکل و شمایلی می تواند افتخارات گذشته را در قاره آسیا تجدید و تکرار کند. اما در عمل و برخلاف تصورات ناآگاهانه تصمیم گیرندگان کشتی ، کارنامه کشتی گیران ما چنگی به دل نزد و باعث شد به فاصله حدود یک ماه بعد از پیکارهای جهانی کشتی ایران در عرصه رقابت های آسیایی با نزول سوال برانگیزی روبه رو شود و از لحاظ رده بندی مدالها پس از تیمهای کره جنوبی و ازبکستان قرار گیرد. در حالی که اگر به کارنامه حضور کشتی آزاد ایران در بازیهای آسیایی در دوره های گذشته نگاهی بیندازیم ، افت و نزول قابل تعمق کارنامه کشتی گیران ما در 2002بوسان بخوبی و روشنی نمایان می شود. بدون شک طی 14دوره برگزاری مسابقات کشتی در بازیهای آسیایی که همواره کشتی ایران با افتخار و قهرمانی به کار خود پایان داده است و کارنامه کشتی گیران به عنوان موفق ترین ورزشکاران اعزامی در بازیها مورد توجه قرار می گرفته ، اما در بوسان خبری از افتخارات و قهرمانی با کسب کلکسیونی از مدالهای پرشمار طلا و... نبود!