در پس پرده این ماجراها، واقعیتهای تلخی درباره بیاطلاعی بخشی از نسل جوان از تاریخ کشور وجود دارد که نیازمند واکاوی جدی است. در این راستا، با حجتالاسلام والمسلمین مصطفی رستمی، رئیس نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها به گفتوگو نشستهایم تا دریابیم دشمن برای فریب جوانان از چه ابزارهایی استفاده کرده و راهکارهای عملی برای آگاهسازی آیندهسازان کشور چیست.
توطئه اخیر دشمنان برای آسیب زدن به کشور را چگونه ارزیابی میکنید؟
دشمنیهای نظام سلطه و استعمارگران علیه کشورمان تاریخی است. در مقطع اخیر نیز با ناکامی آنها در جنگ تحمیلی ۱۲روزه، با شکل دیگری از تجاوز و توطئه علیه کشورمان مواجه هستیم. سوءاستفاده از شرایط اقتصادی که ناشی از تحریمهای ظالمانه آمریکا علیه ملت ایران است و برنامهریزی برای تحریک مردم علیه یکدیگر و نظام منتخبشان، رویکردی است که این روزها دشمنان در حال دنبال کردن آن هستند. آنچه در پی اعتراضات بحق بازاریان و اصناف نسبت به شرایط اقتصادی شاهد بودیم، پردهای از این نوع توطئهافکنی بود. دشمنان بازتولید چرخه خشونت را در پیش گرفته و اعتراضات اقتصادی مردم را با طراحی ترور، آسیب زدن به اموال عمومی، اماکن مقدس و دولتی و حمله به پلیس به اغتشاش و آشوب بدل کردند.
چرا دشمنان برای دستیابی به اهداف خود اینبار حساب ویژهای روی جوانان و نوجوانان باز کردهاند؟
جوانان تعیینکننده آینده و موتور محرکه کشور هستند و به نوعی جریان در حال رشد و اثرگذار جامعه را شکل میدهند. علاوه بر این، آنها بیشترین ارتباط و حضور را در فضای مجازی دارند. این در حالی است که بیاطلاعی و کمبود دانش تاریخی نسبت به گذشته در این میان بیتأثیر نبوده است.
دشمنان برای تحریک نسل جوان از چه ابزارهایی بهره میبرند؟
آنچه در حوادث تأسفبار فراخوان دلقک پهلوی رقم خورد، نمود عینی برنامه دشمن بود. به میدان آوردن جوانان و نوجوانان احساسی، تلاش برای کشتهگیری از این قشر و نیروهای امنیتی و تحریک آنها برای حمله به پلیس، ایجاد آشوب و خسارات سنگین به اموال عمومی مردم هم بخشی از این توطئه بود اما این اقدامات با هوشیاری مردم و جدا شدن صف معترضان از اغتشاشگران تبدیل به موج مردهای شد که پیروزی ملت را در پی داشت. حماسه ۲۲ دی ماه نیز میخ آخر بر تابوت این توطئه بود. هم در این ماجرا و هم در نمونههای مشابه، کاملا روشن است که گروه هدف اصلی دشمن، جوانان و نوجوانان هستند که با استفاده از تریبون یکطرفه فضای مجازی، پیامرسانها و شبکههای ارتباطی، آنان را درگیر یک جنگ شناختی و پیچیده کردهاند. سیاهنمایی، ناامیدسازی، بنبستنمایی و ایجاد تنفر از بخشهای مختلف جامعه و تولید خشم روزافزون، طراحی پیچیدهای است که دشمنان برای تبدیل جوانان و نوجوانان به عامل خود از آن بهره میبرند.
نهادهای مسئول بهویژه دستگاههای فرهنگی، در چنین شرایطی چه رویکردی را برای آگاهسازی جوانان باید دنبال کنند؟
طبیعتا در چنین فضایی ایجاد آگاهی درنسل جوان باید اولویت اول باشد. این وظیفه هم متوجه خود جوانان و هم دستگاههای مسئول است. در این میان رسانهها، گروههای مرجع همچون استادان دانشگاهها، روحانیون و تشکلهای دانشجویی نقش دارند. آنها با رویکردهایی مانند بازخوانی تاریخ کشور، تبیین حقایق دوره ستمشاهی و حقیقت دشمنی ابرجنایتکاران دنیا با این مرز و بوم میتوانند اقدامات مؤثری برای آگاهسازی جوانان انجام دهند. درواقع کنشگران این حوزه باید با تبیین و روشنگری مانع رسیدن دشمنان به اهدافشان شوند.
در این میان باید به چه مسائل دیگری نیز توجه داشت؟
نباید گرفتار مارپیچ سکوت شد، زیرا انفعال در این حوزهها فرصت میدانداری را برای بدخواهان این مرز و بوم فراهم میکند و به این شکل گروههایی مانند جلادان منافق، تجزیهطلبان و بازماندگان ارتجاع پهلوی فرصت فعالیت پیدا میکنند. لازم به یادآوری است که این کشور دشمنانی همچون کودککشان غزه را در مقابل خود دارد. به همین دلیل ضروری است که جوانان و جامعه برای مواجهه با چنین دشمنانی از آمادگی لازم برخوردار باشند.
در روزهای اخیر نمایندگان مجلس طرح نحوه برگزاری تجمعات وراهپیماییها را نیز در دستور کار خود قرار دادند، چنین اقداماتی را برای شنیدن صدای اعتراضهای برحق جوانان تا چه حد مؤثر میدانید؟
رهبران و پیشکسوتان انقلاب اسلامی که رنج دوره ستمشاهی، اختناق و استبداد را کاملا تجربه کردهاند درقانون اساسی پیشبینی مسیراعتراض مردم نسبت به رفتارحاکمان راداشتهاند.متأسفانه بهدلیل شرایط مختلف موجود درگذشته، بهخصوص سوءاستفادهها و دشمنیهایی که بدخواهان این ملت داشتهاند،فرصت طراحی فرآیند مناسب اجرای این اصل فراهم نشده است. اقدام اخیر مجلس نیز بسیار بایسته، مناسب و ضروری است و انتظار میرود با طراحی دقیق و فضای مناسب، مسیر مهم شنیدهشدن صدای مردم از راههای مختلف، ازجمله اعتراض به موضوعات، فراهم شود.
این مسأله در فضای دانشگاهی چگونه باید دیده شود؟
البته در فضاهای دانشگاهی با مطالبه رهبرمعظمانقلاب و اقداماتی که صورت گرفته، امکان بیان آزادانه اعتراض و مطالبهگری از گذشته فراهم بوده؛ کرسیهای آزاداندیشی، تریبونهای آزاد، پرسش و پاسخ با مسئولان، نمونههایی از این فرصتهای بیان مطالبه و اعتراض است که همیشه مورد توجه بوده اما باید توجه داشت در این میان همیشه عدهای قانونشکن و هنجارگریز وجود دارند که علاقهمند به پیش بردن مسائل از طریق فرآیندهای منطقی نیستند.