به رغم پیشتازی در آسیا «حاشیه ها»ریشه فوتسال رامی خشکاند!

این که چرا مدیران فوتسال مدتهاست در سرکوب این گونه وقایع توفیق ندارند و با سکوت یا کم کاری و یا برخورد غیرقاطعانه به بسط این گونه مسائل یاری می رسانند، موضوعی است که سازمان تربیت بدنی به عنوان متولی اصلی ورزش کشور باید بنشیند و در خصوص آن، بررسی و اقدام کند. اما قدر مسلم این که مدیران فوتسال نیز به گونه ای در حاشیه سازی در این رشته، موثر بوده اند، حذف نام وحید شمسایی از میان ملی پوشان سپس کوشش ترابیان برای قرار دادن او در میان نامزدهای عنوان مرد سال فوتسال آسیا، تناقض عجیبی به شمار آمده و در عمل برشگفتی های این رشته افزوده است.اگر شمسایی آنقدر ضعیف شده که حتی نمی تواند برای تیم ملی فوتسال انتخاب شود، چرا برترین گلزن تاریخ دیدارهای ملی فوتسال بوده و به چه سبب رئیس کمیته این رشته ، به نفع او اقدام می کند و به قول خودش ، برای قرار دادن اسم وی در میان بهترین های سال آسیا این همه می کوشد. اگر او اینقدر خوب است که باید مرد سال قاره شود، چرا سرمربی تیم ملی فوتسال (حسین شمس ) مدتی است حتی زحمت دعوت از وی به اردوی ملی را به خود نمی دهد. ظاهرا شمس می گوید که بازی شمسایی و حرکات بیش از حد فردی وی در تضاد با برنامه های گروهی او برای تیم ملی فوتسال است ، ولی مشخص نیست که چگونه همین مربی وقتی چندی پیش ، تیم ملی فوتسال ایران راهی مسابقات قهرمانی آسیا در خاک ژاپن بود و می خواست عنوانش را از این رقیب ویژه پس بگیرد، شمسایی را دعوت کرد (و او هم باز ستاره آن مسابقات شد). گویا پس از آن ، به یادش آمد که او دیگر به درد تاکتیک های تیمی نمی خورد!!

پیروزی های ما قطعی است ، اما...

انتخاب تیم ملی فوتسال ایران به عنوان تیم برتر سال آسیا در میان 3 تیم نامزد (دو تای دیگر ژاپن و ازبکستان هستند) قطعی می نماید زیرا معمولا در این گونه موارد، عنوان را به تیمی می سپارند که در قاره، اول شده است و سال پیش نیز به همین خاطر این مقام را به ژاپن دادند و به همان منوال از بین 3 نامزد ایرانی یکی عنوان مرد سال فوتسال آسیا را به احتمال قوی بالاتر از کینچیزو کوگوره ژاپنی (برنده این انتخابات در سال گذشته) تصاحب خواهد کرد؛ اما این پیروزی های بسیار محتمل نیز باعث نمی شود فراموش کنیم که چطور حاشیه ها، ریشه های فوتسال مستعد ایران را سست و خشک می کند و اگر این معضل حل نشود و برخوردها در حاشیه این ورزش سرکوب نگردد و این موارد را بر نچینند، مشکلاتی بزرگتر در این رشته خواهیم داشت که طبعا از عناوین و توفیق های ما نیز خواهد کاست.
اولین اصل و نیاز پیشرفت در هر رشته ورزشی ، داشتن آرامش و استحکام است و متاسفانه برخوردهای مکرر جاری در دور و بر لیگ و انتخاب های حرف و حدیث دار در اردوی ملی ، باعث شده چنین آرامشی در محیط فوتسال ما نباشد و پیروزی های بسیار محتمل ما در گزینش های قریب الوقوع («AFC» در شهر سیدنی استرالیا) نیز این واقعیات را نقض نمی کند.

وصال روحانی