افسرگی در دختران جوان کی تورو غمگین کرده؛

دختره ... تنها نشسته گریه می کنه زاری می کنه... «احساس می کنم به هیچ دردی نمی خورم . هیچ کس من را دوست ندارد. من هم کسی را دوست ندارم .

کد خبر: ۱۵۳۰۷

همیشه سرم درد می کند. هر روز هفت هشت تا قرص می خورم . هر دفعه که دکتر می روم قرص هایم را زیادتر می کند تا بی خیال شوم ، خوب بخوابم ، انرژی داشته باشم ؛ اما هیچ چیز ... اما هیچ کس نمی تواند دل & من را شاد بکند. من چرا باید زندگی کنم وقتی که دلمرده ام .»اینها را از چند نفر از هم سن و سالانتان شنیده اید؛ خودتان چقدر با این حس و حرف ها آشنایید. اینها همان علائم افسردگی هستند که در بسیاری از دختران ما دیده می شود. بعضی ها می دانند و می فهمند و درمان می کنند؛ بعضی ها اصلا نمی دانند چرا به این حال و روز افتاده اند و باید چه کنند. آنها فکر می کنند دنیا برای همه به همین تیره و تاری است ؛ چیزی را نمی شود تغییر داد و غبار غلیظ و سیاه افسردگی روز به روز آنها را بیشتر در خود می پیچد و فرو می برد و نمی گذارد زیبایی های زندگی را ببینند.
افزایش افسردگی در دختران جوان
بالا بودن حساسیت های جسمی و روحی در دختران ، بافت سنتی جامعه ایران که با روحیات دختر امروزی هم خوانی ندارد، موانع موجود بر سر راه ازدواج و برآورده نشدن این نیاز مهم در دختران ، نبود امکانات رفاهی و کمبود سرگرمی مناسب و کافی و...، به آسیب پذیری هرچه بیشتر دخترها در این دامن می زند.در حالی که تحقیقات جهانی نشان داده اند در سال 2020افسردگی دومین بیماری جهان خواهد بود، به اعتقاد بسیاری از روان شناسان ، جامعه شناسان و مسئولان ، افسردگی بین جوانان به ویژه دختران جوان ایرانی رشد چشم گیری دارد.مریم 25ساله و دیپلمه که به یکی از مراکز مشاوره مراجعه کرده است ، می گوید: «همه دختران هم سن و سالم یا ازدواج کرده اند یا ادامه تحصیل داده اند؛ برای همین خودم را در جامعه اضافی احساس می کنم .»او زهر خندی می زند و ادامه می دهد: «احساس اضافی بودن ، هر روز بیشتر من را از خودم متنفر می کند و این حس تنفر زندگی را برایم غیر قابل تحمل کرده است و روز به روز من را بیشتر از دوستان و خانواده ام دور می کند.»فریبا، دانشجوی سال آخر مترجمی زبان انگلیسی که در یک شرکت خصوصی کار می کند، می گوید: «ارجحیت پسران در همه امور به نوعی باعث کناره گیری دختران از اجتماع و سرخوردگی آنها می شود ومتاسفانه این مشکل ، زمینه رشد و پیشرفت را به دخترها نمی دهد.» نرگس ، مادری که از وضعیت روحی دخترش نگران است ، می گوید: «مدتی است دخترم آدم خودخوری شده است . از دنیای خارج گریزان است . گاهی هم پس از این که با سخنان بی سروته خود، سروصدا راه می اندازد، در سکوت مطلق فرو می رود و مدت ها بی حرکت می نشیند و چنان در خود فرو می رود که حتی نمی تواند غذا بخورد.»او شرایط نامناسب جامعه و بی توجهی مسئولان به جوانان و به ویژه دختران جوان را در بروز چنین مشکلاتی موثر می داند و معتقد است تا زمانی که مشکلات اجتماع به صورت ریشه ای رفع نشود نگرانی خانواده ها به تنهایی بی فایده خواهد بود.معصومه خلیل پور، روان شناس اجتماعی ، می گوید: «بسیاری از دختران در جامعه ایران همواره با یک سری «بایدها و نبایدها» مواجه بوده اند و این مسئله انرژی جوانی را در آنها سرکوب می کند و در نتیجه احساس ناامیدی و افسردگی در آنها به وجود می آید.»این روان شناس با اشاره به روحیه حساس و شکننده دختران ، وجود ارتباط عاطفی سرد با خانواده را از دلایل افت روحی ، در جوانان می داند و می گوید: «خانواده به عنوان مهم ترین منبع عاطفی در زندگی جوانان نقش مهمی در سلامت روانی آنها دارد.»خلیل پور از نگرش منفی نسبت به دختران و باور وجود تفاوت در توانمندی دختران و پسران انتقاد می کند و می گوید: «در صورت اصلاح نشدن سریع این دیدگاه ها، احساس بی هویتی ، خودسانسوری ، پسرگرایی و آسیب های اجتماعی همچون خودکشی و فرار، بین دختران افزایش خواهد یافت .»او دلمردگی ، احساس بی ارزشی و گناه ، اختلالات عصبی ، بی خوابی ، تپش قلب و ترس مبهم از محیط را از علائم افسردگی عنوان می کند و می گوید: «تجربه نشان داده است که احتمال گرایش افراد مبتلا به بیماری افسردگی به مصرف مواد مخدر، برای رهایی از این وضعیت بسیار بالا است و حتی ممکن است به خودکشی نیز بینجامد.»او ایجاد اماکن ورزشی تفریحی را برای پرکردن اوقات فراغت زنان و ایجاد فرصت برای حضور آنها در جامعه را در پیشگیری و درمان بیماری افسردگی مهم می داند و ادامه می دهد: «حذف استرس از زندگی ، عملی غیرممکن و روش نادرستی است و باید جوانان برای مقابله با این بیماری ، مهارت رویارویی با آن را کسب کنند.»او ضمن اشاره به مستعد بودن جوانان افسرده در گرایش به رفتارهای غیر اخلاقی و ناهنجاری های اجتماعی می گوید: «افسردگی سم مهلکی است که می تواند بنیان جامعه را دچار خطرهای جدی کند. به همین دلیل لازم است محیط پرنشاط و پرتحرک جوان را به رسمیت بشناسیم و از همه ابزارهای موجود برای ایجاد نشاط و پویایی برای تعالی و سعادت جامعه استفاده کنیم .