زندگی زیر برق فشار قوی ، فقر یا بی توجهی

چه کسانی در مناطق تحت فشار قوی برق زندگی می کنند؛ کسانی که به خاطر فقر مالی یا فرهنگی مجبور به زندگی زیر هر سقفی هستند، کسانی که با زرنگی ، شیادی یا هر چیزی با همین صفات ، زمین های زیر فشار قوی را تبدیل به خانه یا به عبارتی پول می کنند و... و یا کسانی که نه زرنگ هستند، نه بی پول ؛ بلکه به خطر فشار قوی برق اعتقادی ندارند.

کد خبر: ۱۵۰۴۴۱

براساس بخشنامه ای در شرکت توانیر ایران که در دهم مرداد سال 85 به امضای وزیر نیرو نیز رسیده است ، اگر ولتاژ شبکه مرکز برق منطقه ای 20 کیلوولت باشد، حداقل فاصله برای ساخت منزل مسکونی با این مرکز باید 2.1 متر باشد. بر همین اساس برای ولتاژهای 33 ، 63 ، 132 ، 230 و 400 کیلوولت ، این حداقل فاصله به ترتیب به اعداد 5 ، 15 ، 13 ، 17 و 20 متر می رسد.

هرچند که دکتر دلشاد، رئیس موسسه حمایت از کودکان با ناهنجاری های مادرزادی در گفتگو با جام جم تاکید می کند که حداقل فاصله علمی از تشعشعات الکتریسیته ، هزار متر است و باید این فاصله مورد توجه قرار گیرد؛ اما مساله این است که به رغم این بخشنامه هنوز هم در این مناطق که به نوعی غیرقابل مسکونی هستند، افرادی ساکن بوده و زندگی می کنند.

در بسیاری از کشورها برای مجوز ساخت وساز علی رغم مجوز شهرداری ، همزمان دریافت مجوز از ادارات برق و آب نیز الزامی است ؛ اما در کشور ما اجازه ساخت وساز منوط به دریافت مجوز از شهرداری است و سازنده با مجوز ساخت شهرداری از امتیاز آب و برق استفاده می کند.

شاید در نگاه اول همین مساله ایراد کار به نظر آید؛ اما اگر شهرداری مسوولیت ساخت وسازها را دارد، پس همه این مسوولیت ها که به هر دلیلی ، کسی در این مناطق زیر فشار قوی برق زندگی می کند با شهرداری خواهد بود.

یکی از کارشناسان شرکت توانیر که اصرار دارد از اسمش برای نقل خبر استفاده نکنیم ، می گوید: ما در تهران با کمبود زمین مواجه هستیم و همین مساله باعث می شود هنگام ساخت وسازها نسبت به رعایت دقیق حریم خطوط برق اغماض هایی انجام شود.

نظارت زیر فشار بی توجهی؛

اسلامدوست ، شهروندی از یکی از شهرهای شمالی کشور به جام جم می گوید: چند سال پیش ، زمینی خریدم و زمان فروشش متوجه شدم که فروشنده قبلی کلاهبردار بوده و علی رغم این که مطلع بوده ، بخشی از زمین زیر فشار قوی و غیرقابل مسکونی بوده ، زمین را مورد معامله قرار داده است. به گفته این شهروند، مساله حقوقی این زمین هنوز در حال پیگیری است.

همه کسانی که مالک زمینها و منازلی زیر فشار قوی هستند، مانند این شهروند فریب افراد شیاد را نخورده اند.
حمزه شکیب ، عضو شورای شهر تهران در این خصوص ادامه می دهد: در حاشیه شهرها، چنین مشکلاتی وجود دارد؛ اما همه کسانی که در این مناطق زندگی می کنند، مالباخته یا زیاندیده نیستند.

شکیب ادامه می دهد: مواردی داشته ایم که فردی به رغم اطلاع از حریم فشار قوی برق ، در همین منطقه منزل مسکونی ساخته و وقتی که با مخالفت شهرداری مواجه شده ، به ما مراجعه کرده تا با وساطت مانع از تخریب منزلش شویم.

این عضو شورای شهر تهران ادامه می دهد: شهرداری مکلف به رعایت و نظارت بر این مساله است ؛ چراکه بحث سلامت شهروندان مطرح است ، اما در برخی موارد نیز خصوصا در حاشیه شهرها، برخی شهروندان به عمد و یا حتی زرنگی ، در این مناطق و یک شبه ساخت وساز می کنند.

شکیب به شهروندانی که ناآگاهانه در این مناطق زندگی می کنند نیز اشاره و اظهار می کند: به هر حال شهرداری موظف به نظارت درخصوص ساخت وسازهای این گونه است و در مواردی هم نظارت ها با کم کاری و بی توجهی همراه می شود.

خطر!

مدیرعامل موسسه حمایت از کودکان با ناهنجاری های مادرزادی (محکم) با بیان این که تشعشعات الکتریسیته ، رادیواکتیو، حرارت و مواد شیمیایی از عوامل بروز ناهنجاری مادرزادی است ، می گوید: حداقل فاصله علمی از تشعشعات الکتریسیته هزار متر است.

دکتر دلشاد با بیان این که ناهنجاری های مادرزادی از بدو تولد با بیمار همراه است ، ادامه می دهد: این کودکان به علت وجود نقص فیزیکی در قسمتهای مختلف بدن ، گاهی نیاز به اعمال جراحی متعددی دارند.

وی می گوید: این بیماران با مشکلات سیستم قلبی ، گوارشی ، اسکلتی و عصبی متولد می شوند که نیاز به مراقبت و درمان ویژه داشته و نهایتا باید تحت نظر پزشکان رشته های فوق تخصص مورد درمان قرار گیرند.

دلشاد با بیان این که ناهنجاری های مادرزادی متعدد هستند، اظهار کرد: خانواده های این بیماران با مشکلات مالی و درمانی بسیاری مواجه اند که نیاز به آموزش های مختلف توان بخشی دارند.