گفت وگو با بیژن نوباوه درباره حادثه دانشگاه کلمبیا: وقتی خدا صحنه را برمی گرداند

به نظرم مسئله را باید این طور نگاه کرد که جامعه غرب برای مبارزه و اضمحلال هر نوع تفکرِ در مقابلش، یعنی هر نوع جریان خلاف آب، به چشم یک تروریست، دشمن یا معاند می نگرد و برایش برنامهریزی میکند.
مثلا ببینید با کوبای کمونیستی چه طور برخورد می شود، آمریکا هیچ وقت نمی خواهد تفکرات کوبا را به چالش بکشد. جامعه غرب تنها سعی می کند کوبا را یک کشور مستقل ببینید. اما در مورد ما مساله تفاوت دارد. کاری که غربی ها می کنند این است که به افکار عمومی و مخاطبانشان می قبولانند که، ما تفکر برتر هستیم، در مقابل چون تفکر و اندیشه انقلاب اسلامی را قبول ندارند و از گسترش آن میترسند از هر نوع تبلیغات علیه ما استفاده میکنند...
خب حالا می بینند در ارائه روبروی هم این دو نوع تفکر ، ما ایرانی ها پیروزی شدیم؛ اینکه چرا هویت ایرانی بهبود یافته و یا آمارها نشان می دهد که ایرانی ها به خود می بالند، نتیجه اش در همین مبارزه منطقی و علمی است. علتش این است که آنها به این نتیجه می رسند که با همه تبلیغاتی که وجود داشت؛ نتوانستند جلوی امواج بیداری تفکرات انقلاب اسلامی را بگیرند. حالا باید یک فکری به حال خودشان بکنند و ترمیم کنند این ضایعه دردناکشان را؛ تفکر ژوشالی «قدرت برتر» در دل لشکر تمام مسلح دشمن با یک نماینده از نظام جمهوری اسلامی ایران فروپاشیده است...باید چه کنند؛!
امروز غربی ها نه از موشک ما می ترسند و نه از بمب ما. خودشان هر نوع سلاح پیشرفتهایکه بخواهند به مقدار لازم دارند! غربی ها خوب می دانند که موشک نیست که می تواند یک ملت را پایدار نگهدارد، بلکه تفکر است. مگر اتحاد جماهیر شوروی موشک نداشت، مگر سه هزار کلاهک هسته ای آماده شلیک نداشت؛ پس چرا شکست خورد؛!
دشمن ما را خوب می شناسد. تفکر ملت ایران آن قدر بزرگ هست که حتی رئیس جمهور یک کشور ابر قدرت به آن اعتراف می کند. پوتین در سفر اخیر خودش ابراز تاسف کرده بود از اینکه زبان فارسی بلد نیست و چیزی از فرهنگ غنی ایران نمی داند. تفکر غنی ایران در مقابل تفکر یک کشوری که دویست سال هم از تولدش نمی گذرد قرار گرفته است. کشوری که چهل درصد سرمایه های دنیا را در خودش جمع کرده و همه نظرها را به سمت خودش جلب کرده است. حالا امروز اساس تفکر آمریکا زیر سوال رفته است. اساس تفکر انسان مابانه آمریکایی، تفکر حمایت از حقوق بشر آمریکایی و...

دغدغههای امریکایی و معادلات به هم ریخته...

شاید باورتان نشود که بگویم حدود 5 سال پیش، یک روز شبکه فاکس نیوز حدود 8 ساعت برنامه زنده خود را اختصاص داد به سگی که روی تخته چوبی در رودخانه گیر افتاده بود! با هلی کوپتر دنبال سگ می رفتند و گزارش لحظه به لحظه(!) می گرفتند. فکر می کنید چرا آمریکایی ها اطلاعاتشان نسبت به مسائل بین الملل اینقدر پایین است؛ رهبران و تصمیمگیران و سیاستمداران آمریکایی با بزرگ کردن محورهای فرعی، اندیشه های خودشان را در افکار عمومی جامعه القا می کنند و اجازه نمی دهند که حرف حق دیگران به گوش مردم شان برسد. وقتی یک آمریکایی می پرسد کجایی هستی و من می گویم ایرانی؛ می گوید عراق؛ یعنی فرق ایران و عراقی که دارند با او می جنگند را نمی دادند!
حالا وقتی در دامن خودشان کسی بیاید و این حرف های حق را بزند، یقیننا آن ها ضرر می کنند. ایران 28 سال است که می گوید ما در اداره امور بشر، مدل موفقی هستیم. ملت های محروم امروز به این مدل به عنوان مدلی که در سطح بین المللی خودش را مطرح می کند، نگاه می کنند. این نگاه، یک نگاه مخاطرهآمیز است برای تفکرات لیبرال دموکراسی و دنیای غرب.
اگر ایرانی ها امروز احساس هویت می کنند، حق دارند. نه تنها ایرانی ها بلکه همه مسلمان ها، لبنانی ها و عراقی ها و فلسطینی ها هم این احساس را دارند. چون می بینند که هویت واقعی خودشان در کلام و مفاهیم انسانی یک فردی به اسم دکتر احمدی نژاد، ریاست جمهوری ایران اسلامی بیان شده... از زبان یک نظام نو پای 28 ساله در اقطار عالم منتشر شده؛ در حالیکه دشمن تلاش می کند ما را عقب مانده جلوه دهد. اما خودش در مجامع فکری در محاق قرار می گیرد و نمی تواند پاسخ منطق جمهوری اسلامی را بدهد.

خواب خرگوشی ما و ترس دشمن...

رئیس جمهورمان تلاش کردند که در آمریکا، در یک مدرسه آمریکایی برای بچه ها صحبت کنند. اما آن ها موافقت نکردند. شاید ایشان در نوع منطق و محاوره ای که دارند می توانستند اطلاعات بچههای امریکایی را نسبت به کشور ما زیاد کنند. آن ها اِبا داشتند که منطق ما آن جا افشا شود و فرسنگها تفاوت بین آنچه ما میگوییم و وجود دارد و آنچه آنها به خورد مردمشان میدهند و وجود ندارد، مشخص میشد.
بد نیست بدانید، یک روزی در یک کتاب فروشی یک کتاب جغرافیای بینالملل را دیدم. کتاب را که باز کردم از قضا، صفحه ایران آمد. آخرین چاپ این کتاب سال 2004 بود. یعنی حتی برای قبل از انقلاب هم نبود. برای ایران اصطلاح IR را هم ننوشته بودند بعلاوه اینکه عکسی که از ایران انداخته بود، تصویر یک جوان الاغ سوار بود که موهای پریشانش را به باد سپرده بود و زنی در کنارش ایستاده بود با چادری که مثل لباس زورو در هوا بود! بعد توضیح داده بود که اکثر ایران بیابانی است و...
این همان تصویری است که غرب از ایران می سازد؛ تجسم یک کشور عقب مانده که نیاز به قیم دارد و اصلا نمیداند انرژی هستهای چیست چه برسد به داشتن فناوریاش! خب حالا جحداقل دنیا ما را از نزدیک دیده و شنیده و آن وجدانهای بیدار، کمی آگاهتر شده اند و این تلاش کوته فکرانه امریکایی را به چالش میکشند.
دختر من از سن 9 تا 14 سالگی در آمریکا درس می خواند. شاگرد اول کلاس بود و انگلیسی را هم بهتر از همکلاس های آمریکایی اش صحبت می کرد. معلم اش یک خانم یهودی بود.
یکبار به من گفت: «در کلاس وقتی می خواهم سوال بپرسم می گویم به غیر از سعیده و یک دانش آموز چینی دیگر چه کسی بلد است؛ چون همیشه اینها دستشان بالا است.»
این را داشته باشید؛ دختر من وقتی 9 سالش بود، روزه می گرفت. آن هم به سختی؛ در جامعه آمریکا. معلمش به من میگفت: «یکبار به او گفتم می توانی یواشکی آب بخوری، پدر و مادرت که اینجا نیستند». سعیده جواب داده «من برای پدر و مادرم روزه نمی گیرم. من برای خدا روزه می گیرم». معلمش به من می گفت «اسلام چگونه تربیت می کند که یک دختر نه ساله اینطور میفهمد؛» خب! حالا شما قضاوت کنید هوش و ایمان ایرانی در قلب فرماندهی لیبرال دموکراسی، چگونه حرکت میکند؛! خودشان اعتراف میکنند نمی توانند با این تفکر و هوش مقابله کنند...

************

حرفهای بسیاری داشت جانباز شیمیایی دفاع مقدسمان بویژه جریان قدیمی و تکراری ضعف رسانهآی ما و قدرت رسانهای آنها و حضور راحت خبرنگاران غربی در کشور و سختی فعالیت خبری در امریکا... اما هم وقتش نبود و هم حوصلهاش که بارها و بارها گفته شده اما...
برای حسن ختام این گفتگوی کوتاه این چند جمله شاید خوب باشد؛ آن هم بعد از زمانیکه بیژن نوباوه گلویش خشک شده بود و یک لیوان آب طلب کرد...
در آمریکا هزاران رسانهی صوتی و تصویری وجود دارد که براساس تئوری «اشباع و اقناع» آنقدر اطلاعات بیرون میدهند تا آنجا که شما اقناع و از آن بینیاز شوید، حالا فرقی نمیکند که این اطلاعات ضعیف، غلط و یا راست باشد، مهم این است که فراوانی اطلاعات باشد.
در چنین فضاییست که حضور رسانهای کشورهای شرق در میان انواع رسانههای کشورهای غربی بسیار سخت و دشوار میشود؛ حالا استفاده هوشمندانه از چنین ظرفیتی یعنی بهرهبرداری از ابزار دشمن برای شکست خودش، واقعا یک برد شیرین و ماندگار است.