حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
پشتوانه سازی فقط مربوط به ورزشکاران نیست
زمانی که حرف از پشتوانه سازی می شود توجهات به سوی ورزشکاران و ملی پوشان تیم ملی بزرگسالان سوق پیدا می کند ، این در حالی است که
با نگاهی به تیمهای ملی جودو، تکواندو و کاراته درمی یابیم که اعضای کادر فنی آن را مربیانی تشکیل می دهند که سالهاست بر صندلی کوچینگ نشسته و هدایت تیم ملی کشورمان را در مسابقه های برون مرزی به عهده دارند؛ هر چند در کاراته بنابر نظر مسوولان فدراسیون آن ، یکی از دلایل آوردن علیرضا سلیمانی در راس کادر فنی تیم ملی اعزامی به مالزی ، پشتوانه سازی در حد مربیان تیمهای ملی است اما در جودو و تکواندو این مساله کمتر به چشم می آید. در واقع میدان دادن به مربیان جوان و آینده دار و حمایت از آنها برای کسب تجربه و آموزش علم روز فضا را برای مربیان فعلی تیمهای ملی تنگ نخواهد کرد، بلکه این فرصت را به فدراسیون می دهد تا در صورت لزوم ضمن تشکیل همزمان چند تیم ملی و گام برداشتن در راه پشتوانه سازی ورزشکاران گام بلندی هم در افزایش تعداد مربیان همسطح برای سپردن تیم ملی به آنها برخواهد داشت . واقعیت آن است که مشکل بسیاری از فدراسیون های ورزش کشورمان در حال حاضر نداشتن پشتوانه لازم در پرورش مربیان آشنا به علم روز برای سپردن تیمهای ملی به آنهاست ، به طوری که حتی در برخی رشته های تعداد مربیان همطراز تیمهای ملی به تعداد انگشتان یک دست هم نمی رسد ، به طوری که حتی برخی فدراسیون ها کاپیتان تیم ملی خود را هنگام نبود سرمربی در نقش کوچینگ استفاده می کنندکه البته برخی رشته ها با توجه به نبود قهرمانان جهانی و آسیایی طبیعی است که با چنین مشکلی مواجه شوند، ولی فدراسیون های رزمی تکواندو، کاراته و جودو با توجه به قهرمانان متعددی که در مسابقه های بین المللی معرفی کرده و حال به سن بازنشستگی رسیده اند طبیعی است از وضعیت بهتری نسبت به دیگر رشته ها برخوردارند، ولی در عمل می بینیم که آنها هم راه فدراسیون های دیگر را طی کرده و کمتر این فضا را به قهرمانان دیروز و پیشکسوتان امروز می دهند تا از تجربیات آنها که با هزینه بیت المال راهی مسابقه های برون مرزی شده اند حال در کسوت مربیگری از آنها استفاده شود.
حسین رامادان
گفت و گو
