روزگار بی رونق اردوهای دانش آموزی

اما با کم شدن فعالیت مربیان پرورشی و ضعف ساختاری این تشکل در آموزش و پرورش و همزمان ، به صحنه آمدن رقبای سرسخت برای آموزش و پرورش در زمینه پرکردن اوقات فراغت و کلاس های فوق برنامه از جمله وسایل و ابزار رایانه ای و البته گسترش برخی آسیبهای اجتماعی با وجود تاکید بر آموزش مهارت های زندگی و محور قرار دادن آن در شعار از سوی آموزش و پرورش ، فعالیت های اردویی کاهش چشمگیری یافت و اکنون بنا به اعلام قائم مقام اردوی ملی مربیان تشکیلات دانش آموزی 8میلیون دانش آموز از فعالیت های اردویی به هیچ وجه استفاده نمی کنند.
اردشیر دهقانی می گوید: در حال حاضر 6میلیون دانش آموز از فعالیت های اردویی و در واقع فعالیت های غیررسمی که در آموزش و پرورش متولی ندارد، از طریق سازمان دانش آموزی استفاده می کنند و آموزش و پرورش باید برای تحقق برنامه های خود از طریق گسترش این فعالیت ها به پیش برود.
محمدصادق میرزاپور، سرپرست اردوی دانش آموزی در تشکیلات پیشتازان دانش آموزی نیز با اشاره به عنصر انگیزه برای ورود به فعالیت های فوق برنامه می گوید: آموزش و پرورش باید در این زمینه فعالیت کند، چرا که به زور نمی توان دانش آموزان را به فعالیت های فوق برنامه کشاند و در این راه باید مربیان و معلمانی را که خود سابقه حضور در این فعالیت ها را در دوره دانش آموزی داشته اند، برای تشکیلات اردویی جذب کند و به کمک آنها برای این گونه فعالیت های اردویی برنامه ریزی کند تا در درجه اول دانش آموزان و والدین با فواید فعالیت های اردویی آشنا شوند.

امنیت اردوها

یکی از مهمترین عواملی که در سالهای اخیر به کاهش رونق اردوهای دانش آموزی منجر شده است ، بروز برخی حوادث اردویی است. گرچه به گفته برخی کارشناسان ، بروز این گونه حوادث ، گاه اجتناب ناپذیر است ، اما ضمانت برگزاری موفق و بدون حادثه اردوها حقی است که باید به دانش آموزان و والدین آنان داده شود.
در این رابطه مسعود یوسفی ، مدرس و مربی سازمان دانش آموزی لرستان می گوید: اگر مربیان آموزش دیده براساس دستورالعمل های ایمنی اردوها را برگزار کنند، مشکلات کمتری ایجاد می شود.
او از تشکیلات سازمان دانش آموزی به عنوان تشکیلاتی استاندارد برای برگزاری اردوهای دانش آموزی نام می برد و می گوید: مدارس توجه چندانی به تشکیلات دانش آموزی ندارند و اردوهای دانش آموزی مدارس خودسرانه برگزار می شود.

ضرورت تحول در سازمان دانش آموزی

او در عین حال از تغییرات مکرر در مدیریت سازمان دانش آموزی و ضعف در عضوگیری این سازمان به عنوان مشکلات این سازمان نام می برد، مشکلاتی که شاید بتوان از آن به عنوان محورهای ناکارآمدی سازمان دانش آموزی که مدعی جذب و فعال کردن دانش آموزان در حوزه هایی مانند فعالیت های فوق برنامه است ، نام برد و این سوال را مطرح کرد که این سازمان که هر ساله بودجه ای را به همین عنوان از آموزش و پرورش می گیرد، تا به حال چه توفیقی در این راه کسب کرده است و چه گزارشی می تواند از موفقیت خود ارائه کند.
یکی از مربیان باسابقه در امور اردویی و فعالیت های فوق برنامه که نمی خواهد نامی از او برده شود، می گوید: وزارت آموزش و پرورش باید دغدغه ورود به فعالیت های فوق برنامه برای دانش آموزان و نظارت جدی بر آن را در دستور کار خود قرار دهد و به طور جدی به ایجاد فضا، امکانات و انگیزه برای گسترش فعالیت های فوق برنامه و استفاده از امکانات موجود اردوگاهی بپردازد و در این راه ، متولی خاصی را مشخص کند تا در مدارس دولتی و غیردولتی به توسعه این فعالیت ها بپردازد و اگر قرار است سازمان دانش آموزی یا هر تشکیلات دیگری به این امر مبادرت کند، بر کار آن نظارت جدی داشته باشد تا رونق مناسبی به اردوهای دانش آموزی با حفظ تمام موارد ایمنی آن داده شود.