گروههایی که سخت به ائتلاف می رسند

گرچه هنوز 8 ماه به برگزاری انتخابات مجلس هشتم مانده ، اما رقابت غیررسمی جناحهای مختلف مدتی است آغاز شده است. اصولگرایان و اصلاح طلبان می کوشند با انتقادهای تند، رقیب خود را تضعیف کنند و در میان صفوف خود به ائتلافی فراگیر دست یابند. در انتخابات شوراهای سال گذشته در حالی که اصلاح طلبان به ائتلاف نسبتا فراگیری دست یافتند، اصولگرایان پس از رایزنی های بسیار سرانجام با سه فهرست متفاوت وارد رقابت شدند. یکی از دلایل شکاف میان اصولگرایان تشکیل گروهی موسوم به حامیان دولت با عنوان رایحه خوش خدمت بود که پس از پیروزی احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری در همراهی با دیگر گروههای این جناح نرمش چندانی از خود نشان نداد.

گروههای اصلاح طلب در برابر این پرسش که اگر دگر بار با اقبال مردم مواجه شوند چه تضمینی برای عدم تکرار گذشته به مردم می دهند؛ اغلب سکوت اختیار می کنند

در دیگر سو، با نگاهی به آسیب شناسی شکستهای متوالی و زنجیره ای اصلاح طلبان در 3 انتخابات اخیر جدا از ضعف در دیدگاه و وارونگی اولویت ها می توان به فقدان یک ائتلاف فراگیر اشاره کرد. عاملی که موجب تشتت آرا و تقسیم گروههای اصلاح طلبی شد.
گرچه دوری اصلاح طلبان از قدرت ، اجماع احزاب دوم خردادی را برای آنها امری واجب و البته تا حدی میسر کرده است ، لیکن این احزاب تنها در اعتراض به دولت نهم و ناکارآمد جلوه دادن آن با یکدیگر هم سخن اند و در این همزبانی البته خبری از همدلی نیست. مروری بر مصاحبه های اخیر و البته مکرر بزرگان جبهه اصلاحات نشان می دهد که آنها به دلیل آنچه خود فقدان سازمان منسجم و هدایت کننده در درون اردوگاه می خوانند، هنوز به یک ائتلاف حداکثری نرسیده اند و در صورت رسیدن به این مرز نیز امیدی به ادامه راه ندارند. در ادوار گذشته انتخابات مردم چند بار طعم رای به کسانی که تنها به خاطر «نه» به دیگری با همدیگر همراه شده بودند را چشیدند.
جالب اینجاست که خود گروههای اصلاح طلب در برابر این پرسش که اگر دگر بار با اقبال مردم مواجه شوند چه تضمینی برای عدم تکرار گذشته به مردم می دهند؛ اغلب سکوت اختیار می کنند یا می گویند تا زمانی که سازماندهی مناسب میان تمام نیروهای دوم خردادی به وجود نیاید، تکرار اشتباهات و اتفاقات گذشته امری دور از دسترس نیست. ترجمه دیگر جملاتی از این دست این می شود که هیچ امیدی نباید به ائتلاف های موسمی اصلاح طلبان داشت ؛ چراکه مروری بر کارنامه اصلاح طلبان نشان می دهد آنها دیرجوش در همگرایی و زود جوش در واگرایی هستند و بنا بر اعتراف رسمی خود در صورت تصدی دوباره مجلس و دولت به همان راه می روند که قبلا_ رفته اند. البته اگر این اعترافات نیز نبود پی بردن به شکنندگی و ترد بودن ائتلاف های مصلحتی میان گروههای دوم خردادی کار سختی نبود؛ چرا که خیز گرفتن اصلاح طلبان برای بازگشت به قدرت تنها از مسیر تخریب دولت و بلندتر کردن دیوار بی اعتمادی رسانه های همراه می گذرد.
تجربه ائتلاف حول محور مسائل سلبی و نه ایجابی به مردم نشان داده که این قبیل ائتلاف ها اتحاد نیست ، بلکه بید ظریفی است که با هر بادی حتی جریان هوای گامهای مخالف هم می لرزد. هنوز هیچ اتفاقی در راستای یک اجماع فراگیر در اردوگاه اصلاحات رخ نداده است که باز زمزمه های تک روی برخی گروههای دوم خردادی پیشرو بلند است و همین امر نیز حکایت از این مهم دارد که نمایش ائتلاف میان آنها در اصل یک سناریوی سیاسی برای بر هم زدن آرایش انتخاباتی رقیب است.
شاید اکنون دیگر همه حتی عقلای اصلاح طلب نیک به این امر واقفند که چرا در مقابل درخواست های مکرر این طیف ، آنها از رفتن به ته چاه ریزش کرده اصلاحات با طناب پوسیده ائتلاف های فصلی گریزانند. اصلاح طلبان بعد از سالهایی دور از قدرت در یک دگردیسی ناگهانی که خود نیز هرگز آمادگی و نیز باورش را نداشتند به قدرت رسیدند. اصولگرایان برعکس آنها ابتدا از شوراها شروع کردند بعد مجلس و سپس به دولت رسیدند. همین مساله هم آنها را برای سکانداری کشتی قدرت آماده کرده بود و از نظر ذهنی می دانستند که دولت را برای چه می خواهند. بر کرسی نشستن یک شبه اصلاح طلبان بدیهی بود که سالیانی کشور را با یک نوع کمای بی برنامگی و اغمای سیاست زدگی دچار کند.
درعین حال هم هر گروهی از ساختار تا حدودی ناهمگن اصلاحات نیز در این میان سهم خود را از قدرت می طلبید و سهم خواهی گروههای دیگر را زیاده خواهی می نامید.به هر حال در مسیر ناگزیر ائتلاف اصلاح طلبان که بسیاری از این تحرکات شیخوخیت مال بانه زیر پوستی را حرکت با چراغهای خاموش یاد می کنند و معتقدند در نیمه شب تاریک اجماع شاید آنها برای در امان ماندن از دامنه های امواج تند تخریب و کیش مهره های اصولگرایان در صفحه شطرنج انتخابات ناچارند این چنین حرکت کنند تا حدی غیر قابل باور به نظر می رسد؛ چرا که می توان از همین الان حدس زد که باز قبل از روشن کردن این چراغها هر آن امکان دارد در برخورد به دیوار خود رایی و ترکتازی بشکند.