رقت عیناى شوقا، و لطیبه ذرفت عشقاچشمانم از شوق آماده ی گریستن شد، و برای مدینه النبی عاشقانه گریان شد…فاتیت الى حبیبی؛ فاهد یا قلب و رفقابه سوی حبیبم آمدم! پس ای قلب آرام گیر و همراهی کن!