سید مصطفی خوش‌چشم، کارشناس حوزه روابط بین‌الملل در گفتگو با «جام‌جم» مطرح کرد

آخرین وزن‌کشی مذاکرات

مصطفی خوش‌چشم کارشناس روابط بین‌الملل در گفتگو با جام‌جم با اشاره به برگزاری نشست دوره‌ای شورای امنیت درباره قطعنامه ۲۲۳۱ مرتبط با ایران اظهار کرد: بعد از زمستان جنگ اراده‌هایی بین ایران و آمریکا بر سر چند مساله باقیمانده در حوزه برجام شکل گرفت و بیش از یک ماه پیش ایران ابتکار عملی به خرج داد تا مثل همیشه مذاکرات را به پیش ببرد، اما طرف آمریکایی به دلیل زیاده‌خواهی‌ها به جای مذاکره و نشان‌دادن حسن نیت و همکاری در میز مذاکره سعی کرد با اعمال فشار‌های ترکیبی مثل استفاده از رسانه، جنگ سایبری، اعمال تحریم‌ها، دستور به توقیف محموله نفت ایران در سواحل یونان، استفاده از اسرائیل برای ترور و خرابکاری و همچنین جنگ ارضی و تصویب قطعنامه در شورای حکام به منظور اعمال فشار‌های سیاسی و دیپلماتیک، ایران را در مذاکرات هسته‌ای به عقب‌نشینی وادار کند و امتیازات بیشتری از ایران بگیرد.
کد خبر: ۱۳۷۱۹۵۱

به گزارش جام جم آنلاین، وی درباره سفر جوزپ بورل به تهران گفت: نماینده اتحادیه اروپا بعد از این‌که طرف آمریکایی با مقاومت و اقدامات متقابل ایران از جمله برچیدن دوربین‌های آژانس در ذیل برجام، راه‌اندازی دو آبشار سانتریفیوژ پیشرفته و دستور به توقیف دو کشتی نفتی یونانی به تهران آمد و سعی کرد ایران را از اقدامات متقابل منصرف کند که البته در این کار ناکام ماند، چون ایران اعلام کرد تا زمانی که طرف مقابل دست به استفاده از اهرم‌های فشار بزند طرف ایرانی هم قطعا دست به اقدامات متقابل خواهد زد.

این کارشناس حوزه روابط بین‌الملل با تاکید بر این‌که فشار‌های وارده اثری روی ایران نخواهد داشت، تصریح کرد: آمریکایی‌ها متوجه شدند که این نوع فشار آوردن و سعی در نقدکردن نتیجه فشار‌ها در پای میز‌مذاکره در مورد ایران جواب نمی‌دهد و این احتمال وجود دارد که از این پس به واقعگرایی روی بیاورند و اگر این کار را بکنند شاید بتوان آن را حرکتی مثبت تلقی کرد.

وی برگزاری نشست شورای امنیت درباره ایران را آخرین حلقه فشار علیه ایران توصیف کرد و گفت: در همین راستا برای استفاده از آخرین ابزار‌های فشار سیاسی در شورای امنیت هم طرف اروپایی سعی کرد با ادبیاتی منفی و هشداردهنده نسبت به ایران برخورد کند و این البته بخشی از همان پازل فشار‌های سیاسی، رسانه‌ای، سایبری و ترور و خرابکاری است که هدف از مجموعه این اقدامات، گرفتن امتیازات بیشتر از ایران در میزمذاکره است و باید وزن‌کشی‌های آخرین دور‌های مذاکره دانست. به این معنا که در دور‌های پایانی، طرف‌ها سعی می‌کنند با استفاده از همه اهرم‌های فشار از یکدیگر امتیاز بگیرند.

این تحلیلگر مسائل سیاست خارجی تاکید کرد: این رفتار طرف غربی یادآور هفته اول مذاکرات در دوره دکتر باقری کنی است. ایران در آن دور از مذاکرات خواستار تغییرات در پیش‌نویس‌ها شد. آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها ۷۲ ساعت تهدید به لغو و ترک مذاکره کردند، اما بعد از مقاومت جمهوری اسلامی ایران مجبور شدند به میز مذاکره برگردند؛ بنابراین این رفتار‌ها مشابه رفتار‌های آغاز به کار و به تعبیری قرینه پایانی برای همان نوع رفتار ابتدایی است.

وی درباره نتیجه این رفتار‌ها و رویه‌هایی که از سوی غرب و ایالات متحده اعمال می‌شود گفت: در صورتی که این رفتار‌ها جواب ندهد با توجه به این‌که قیمت حامل‌های انرژی در پایان تابستان رو به افزایش خواهد گذاشت و جنگ اوکراین هم ادامه‌دار خواهد بود و نیمکره غربی بیشتر نیازمند واردات انرژی خواهد شد، طرف غربی به خوبی می‌داند در آن زمان قدرت کمتری خواهد داشت و مجبور است تا نیمه مرداد پرونده را به سرانجام برساند.

منبع: روزنامه جام جم 

ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها