jamejamonline
ورزشی رزمی کد خبر: ۱۳۲۹۱۰۳   ۰۸ مرداد ۱۴۰۰  |  ۰۸:۲۰

جودوکار الجزایری که حاضر به مسابقه با ورزشکار اسرائیلی نشد، گفت به این تصمیم خود، افتخار می‌کند.

به گزارش جام جم آنلاین، «فتحی نورین» جودوکار الجزایری که حاضر نشد با حریف صهیونیست خود وارد مبارزه شود، به کشور خود بازگشت.

نورین در میان خبرنگاران حاضر در فرودگاه الجزایر گفت: «این تصمیم را با مربی خود گرفتم و به آن افتخار می‌کنم. این تصمیم در وهله نخست، مایه افتحار من و سپس مایه افتخار ملت و دولت الجزایر است».

روزنامه القدس العربی به نقل از این ورزشکار گزارش داد، علت این کار این بود که عبدالمجید تبون رئیس جمهور الجزایر نیز در برابر همه دنیا گفت که «ما عادی‌سازی را اتفاق مبارکی نمی‌دانیم و حامی مسئله فلسطین هستیم».

وی تأکید کرد: «من خوشحالم از اینکه رژیم صهیونیستی را خشمگین کردم و تماسهای [حمایتی] از جهان عربی و اسلامی دریافت کردم».

این ورزشکار الجزایری تصریح کرد: «وقتی دیدم که در قرعه‌کشی، حریف من یک ورزشکار از رژیم صهیونیستی است، شوکه شدم. انتظار این مسئله را نداشتم. ولی در اتخاذ این تصمیم، تردید نکردم».

قرار بود این جودوکار الجزایری با یک ورزشکار صهیونیست مبارزه کند، که چهار روز پیش از روزی برگزاری مسابقه، انصراف خود را اعلام کرد و گفت: «علت این است که مسئله فلسطین از این مسائل، بزرگتر است».

جودوکار الجزایری: خوشحالم از اینکه صهیونیست‌ ها را خشمگین کردم

روزنامه عبری «یدیعوت آحارونوت» ضمن ابراز خشم از این اقدام، نوشت، ورزشکاران عرب با تکرار چنین اقداماتی، رژیم صهیونیستی را مضحکه می‌کنند.

به گزارش این روزنامه، ورزشکار الجزایری، «سطح تحریم ورزشکاران اسرائیلی را یک درجه ارتقا داد و به صورت علنی اعلام کرد که در توکیو، مسابقه نمی‌دهد. او با افتخار در یک مصاحبه تلویزیونی گفت که نمی‌خواهم دستهایم را با [لمس] او، کثیف کنم»

منبع: فارس

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
عملکرد پارالمپیکی‌ ها؛ عالی و درخشان

عملکرد پارالمپیکی‌ ها؛ عالی و درخشان

اگر شناختی از عملکرد کمیته ملی پارالمپیک طی دوره‌های قبل داشته باشیم به این جمع‌بندی می‌رسیم که تصمیم ستاد رقابت‌ های پارالمپیک توکیو برای دوره‌2020 این بود که اعزام ورزشکاران بر حسب قانون «کیفی‌ گرایی» باشد.

نقطه‌ای که آن نیزه گذاشت

نقطه‌ای که آن نیزه گذاشت

وقتی در مورد ورزش معلولان مطالعه می‌کنید یک بند میان اهداف آن وجود دارد که برداشت سطحی از یک ورزش همگانی است: بالابردن امید به زندگی در معلولان! بله، همه ما می‌دانیم معلولی که به صورت عمومی از رخوت آسایشگاه و عزلت خانه بیرون می‌آید و ورزش می‌کند به‌جز ترشح هورمون‌های امیدبخش و انگیزه‌های رو به جلویی که دارد، وقتی می‌بیند می‌تواند ضعف جسمی خود در برخی حرکات را با توانمندی در حرکات دیگر جبران کند، می‌فهمد زندگی به نقطه پایان نرسیده است، اما این تمام ماجرا نیست.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

نیازمندی ها