بلریسم در راس برنامه سیاست خارجی دموکرات ها

در نگاه اول ، به نظر می رسد که نامزدهای اصلی حزب دموکرات امریکا (برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری آینده) از سیاست خارجی مشابهی پیروی می کنند، برای مثال سناتور هیلاری کلینتون ، جان ادواردز و باراک اوباما همه خواستار این هستند

کد خبر: ۱۳۱۸۹۰

که شمار نیروهای امریکایی در افغانستان به نصف برسد یا این که نیروها از عراق خارج شوند و همگی خواستار اتخاذ رویکرد دیپلماتیک در برابر ایران هستند.
اما در میان آنها بیل ریچاردسون ، جوزف بایدن ، کریستوفر داد و دنیس کوسینیچ در آستانه رقابت های سال 2008 ریاست جمهوری امریکا، از لحن کاملا متفاوتی استفاده می کنند.
به دلیل آن که خبرنگاران سوالات درستی از دموکرات ها نمی پرسند؛ آنها متحد به نظر می رسند.
خبرنگاران ، نامزدهای انتخابات آینده ریاست جمهوری امریکا را با جورج بوش مقایسه می کنند که دیدگاه متفاوتی درباره جهان دارد، اما باید این نامزدها را با فرد دیگری به نام تونی بلر نخست وزیر انگلیس مقایسه کرد.اگر به مساله با این دیدگاه نگریسته شود؛ آن گاه مشخص می شود که دموکرات ها به هیچ وجه متحد نیستند، بلکه در حقیقت ، اختلاف اساسی در سیاست خارجی این حزب را فراگرفته است و این موضوع نه تنها در میان نامزدهای انتخاباتی ، بلکه در میان همه دموکرات ها وجود دارد.
برای درک این موضوع ، باید به وضعیت بلر در سال 1999 توجه کرد که به عنوان حامی امریکا در جنگی متفاوت تر به نام کوزوو محسوب می شد؛ این جنگ با مجوز سازمان ملل متحد علیه دیکتاتوری به نام اسلوبودان میلوسوویچ بود که مردم کشور خود را سلاخی می کرد، اما تهدیدی برای امریکا به شمار نمی رفت.
در آن زمان ، این کلینتون و بلر بودند که همزمان با شکست ناتو به عنوان طرفداران ایدئولوژی خاص مطرح بودند، اما تفکر آنها نتیجه داد و بلر از آن به عنوان عقیده ای تازه در سیاست خارجی یاد کرد و نام آن را دکترین جامعه جهانی گذاشت.
بلریسم در باطن خود مثبت گراست ؛ در این دیدگاه امریکا در همکاری با هم پیمانان خود می تواند دیگر کشورها را غنی تر، سالم تر و آزادتر کند و همه کشورها در نهایت دست یاری به سوی امریکا دراز خواهند کرد. مهمتر از همه در تفکر بلریسم ، برای امنیت امریکا مهم این است که دنیا بیشتر شبیه امریکا شود، از این رو بلریسم بیشتر به نومحافظه کاری تمایل دارد تا نظامی گری ؛ اما هنوز این دیدگاه موافقان و مخالفان زیادی را در امریکا دارد. به هر حال ، قشر معمولی دموکرات ها به این موضوع به عنوان دیدگاهی که حتما باید به اجرا گذاشته شود، نگاه نمی کنند.
طرفداران بلر از ارائه کمکهای خارجی حمایت می کنند، اما بنا به بررسی موسسه مطالعاتی صلح و امنیت در سال 2005 تنها 38 درصد از دموکرات ها حامی کمک مالی هستند و میزان طرفداری جمهوریخواهان از این موضوع 20 درصد بیشتر از دموکرات ها بوده است.
بنابراین اگر دموکرات ها در دور بعدی ریاست جمهوری امریکا پیروز شوند، بلریسم در راس برنامه سیاست خارجی آنها خواهد بود، اما افرادی چون وب بدون حمایت مردمی کاری از دستشان برنمی آید.