جای خالی چهارشنبه سوری های قدیم

شب چهارشنبه سوری تمام شد؛ اما صدای ترقه های آن هنوز در گوش من هست.
کد خبر: ۱۲۹۰۶۸

همچنان که هنوز این فکر ذهنم را به خود مشغول کرده که حضور ماموران پلیس در میدان محسنی تهران چند صد متر آن طرف تر از روزنامه جام جم و امتداد این حضور تا میدان شوش ، تا میدان هروی ، تا یافت آباد تا جنت آباد و احتمالا تا کرج تا ساوه و تا همه جای ایران برای چه بود؛ صدای آمبولانس ها برای چه بود؛ ترقه ها، بمبهای خانه خراب کن ، صداهای گوشخراش و این هم عصبیت وارد شده به محدوده شادی های چهارشنبه سوری برای چه بود؛ دقت کنید!
پلیس تهران برای برقراری نظم و امنیت مردم و جلوگیری از خطرات و مزاحمت های «چهارشنبه سوری بازان» به حالت آماده باش درآمده ، صداوسیما از مدتها پیش بسیج شده تا بگوید چهارشنبه سوری آری ، چهارشنبه سوزی خیر.
حالا چهارشنبه سوری تمام شده و می توانم بنویسم...تا هنوز صدای ترقه ها در گوشم هست و تا هنوز مصدومان آن شب بر تخت بیمارستان ها هستند.
چهارشنبه سوری امسال هم تمام شد، حرفها هم تمام شد، هشدارها هم تمام شد، نیروهای پلیس هم امروز استراحت می کنند، ترقه بازان و ترقه سازان هم پی کارشان می روند و جامعه خطرپذیر این شب نیز نفس راحتشان را امتداد می دهند تا سال بعد. اما چه کسی است که چهارشنبه سوری را با همه تغییرات و صورت ظاهری خشن ، آزاردهنده و غیرقابل تحمل آن که کمترین نشانی از همبستگی ملی به نشاط عمومی و گردهمایی بین نسلی ندارد، از سطح خیابان ها و کوچه ها و از بین کلمات و تصاویر هشدارگونه و تکراری چهارشنبه سوری هر سال جمع کند و آن را به گوشه ای از روند فکری و آسیب شناسانه مراکز تحقیقاتی ، محققان ، جامعه شناسان و روان شناسان بکشاند. چه کسی است به این پرسش پاسخ دهد که چه شده که چهارشنبه سوری را به خطری برای امنیت و آسایش مردم تبدیل کرده ایم.
چه شده است که پدران و مادران ما در چهارشنبه سوری های خود از روی آتش می پریدند و حالا آتش از بالای سر ما می پرد و چهارشنبه سوری را به بحران تبدیل می کند. و چه شده است که در چهارشنبه سوری های قدیم آتش بود و خنده و حال ترقه است و اضطراب و خطر. واقعا، شادی های واقعی چهارشنبه سوری کجاست؛ حالا که این شب تمام شده است ، بهتر می توانیم به پاسخ آن فکر کنیم ؛ اگر بخواهیم.
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها