پس از فوت هر شخص اموال و دارایی وی به صورت قهری به ورثه وی منتقل می شود ، اما تصرف در این اموال پس از طی چند مرحله صورت می گیرد که در موارد 868 تا 871 قانون مدنی به آن اشاره شده است:
ماده 868: مالکیت ورثه نسبت به ترکه متوفی مستقر نمی شود ، مگر پس از ادای حقوق و دیونی که به ترکه میت تعلق گرفته است.
ماده 869: حقوق و دیونی که به ترکه میت تعلق می گیرد و باید پیش از تقسیم آن ادا شود از این قرار است:
1-قیمت کفن میت و حقوقی که متعلق است به اعیان ترکه ، مثل عینی که متعلق رهن است /
2- دیون و واجبات مالی متوفی /
3- وصایای میت تا ثلث ترکه بدون اجازه ورثه و زیاده بر ثلث با اجازه آنها
ماده 870: حقوق مزبور در ماده قبل باید به ترتیبی که در ماده مزبور مقرر است تادیه شود و مابقی ، اگر باشد، بین وراث تقسیم شود.
ماده 871: هرگاه ورثه نسبت به اعیان ترکه معاملاتی کنند ، مادام که دیون متوفی تادیه نشده است ، معاملات مزبور نافذ نبوده و دیان می توانند آن را برهم زنند.
پس از طی مراحل بالا باید از دادگاه تقاضای صدور گواهی انحصار وراثت کرد و پس از آن مابقی ترکه مطابق طبقات ارث میان وراث تقسیم خواهد شد.
طبقات ارث نیز 3 طبقه است:طبقه اول: پدر و مادر و فرزندان / طبقه دوم: خواهران و برادران و پدربزرگ ها و مادربزرگ ها / طبقه سوم: خاله ، دایی ، عمه و عمو
زوجه و زوج نیز با هر یک از طبقات بالا ارث می برند.
شیما قوشه
عضو کانون وکلای دادگستری مرکز