آشغالمرد؛ قطعه‌هایی از زندگی انسان‌ها

ماتئی ویسنی‌یک را با نمایشنامه «داستان خرس‌های پاندا...» شناختیم و حالا یکی دیگر از نمایش‌های او با عنوان «آشغالمرد» با ترجمه احسانه نوع‌پرست روی صحنه رفته است. کارگردان اثر امیر رمضانی است؛ نمایشی که هر شب ساعت 20 و 30 دقیقه در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه می‌رود. این نمایش فرصتی را فراهم آورد تا با کارگردان این اثر به گفت‌وگو بنشینیم.
کد خبر: ۱۲۲۳۶۱۳

چه شد برای اجرا سراغ آشغالمرد رفتید؟
بهمن ۹۷ با چند نفر از دوستان که بازیگران این نمایش هستند، آشنا شدم و این افتخار را داشتم تا در کنارشان نمایشی را روی صحنه ببریم. پس از جلسات مختلف و نمایشنامه‌های متعددی که مطالعه کردم با نمایشنامه آشغالمرد نوشته ماتئی ویسنی‌یک مواجه شدم و از آنجا که این متن بسیارخوب به تفکراتم نزدیک بود، تصمیم بر اجرای آن گرفتم.
این نمایشنامه در واقع یک تئاتر تجزیه شده است که به جرأت می‌توانم بگویم از آن دست کارهایی است که سخت، به‌شدت مدرن، مفهومی و چالش‌‌برانگیز است.
آشغالمرد قصه به معنای معمول کلمه ندارد. جذب چه عنصری در این نمایشنامه شدید؟
عنصری که در متن نمایش آشغالمرد وجود دارد آینه‌هایی شکسته است که در واقع قطعه‌هایی از زندگی انسان است. این قطعه‌ها ما را با تنهایی و روزمرگی انسان‌ها همراه می‌کند. آشغالمرد به‌دنبال این است که همه انسان‌ها را در هر شرایطی از جغرافیا و زیست‌شان پیدا کند و این تکه‌ها را کنار یکدیگر قرار دهد تا در نهایت همین روزمرگی‌ها در زندگی انسان امروزی به تصویر کشیده شود.
امروزه تعداد بسیار زیادی از کارگردانان و گروه‌های نمایشی به‌دلیل تکمیل ظرفیت مخاطبان و قطعا سوددهی نمایش در گیشه به‌دنبال جذب چهره‌های شناخته‌ شده رفته‌اند، شما چرا در این نمایش این کار را نکردید؟
برای همه کارگردان‌ها و همکارهای خودم آرزوی موفقیت دارم اما باید بگویم از نگاه بنده رسالت هنر از همه چیز مهم‌تر است و با توجه به شرایط موجود، امروزه حتی استفاده از بازیگران سرشناس نیز تضمینی برای فروش بهتر بلیت نمایش نیست. امیدوارم روزی برسد که هنر نمایش و فروش آن تنها به خاطر خود اثر باشد.
فکر می‌کنید حال و هوای این روزهای تئاتر چطور است؟
این روزها فضای تئاتر برای گروه‌های جوان و بدون پشتیبان مالی سخت است؛ دوستان زیادی را در کنارم می‌بینم که سال‌ها در حال تلاشند تا بتوانند نمایشی را روی صحنه ببرند اما متاسفانه به دلیل شرایط بد اقتصادی در صف انتظار ایستاده‌اند. بدون شک این اتفاق از ناتوانی گروهای جوان نیست، بلکه از فقدان عدالت مالی، برنامه‌ریزی و حمایت از این قشر جوان، بااستعداد و تلاشگر است.
امیدوارم در آینده نمایشی به‌دلیل مسائل خوب مالی، بدون تفکر و تنها با تکیه بر چهره‌های سرشناس در دو هفته کامل نشود و صف‌های طولانی نیز برای خرید بلیت آنها وجود نداشته باشد؛ چرا که هستند گروه‌هایی که ماه‌ها برای یک نمایش زحمت می‌کشند.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها